Advertisement
Andrew Jackomos at the Greek island of Kastellorizo (Supplied)

Την αγάπη του για την Ελλάδα και το Καστελλόριζο, τις σχέσεις ανάμεσα στους Ελληνο-Αυστραλούς και Ιθαγενείς Αυστραλούς αλλά και για το έργο του στην Επιτροπή της Βικτώριας για τους Ιθαγενείς Νέους και τα παιδιά μίλησε στο Πρόγραμμά μας, ο ελληνικής καταγωγής Ιθαγενής Ανδρέας Τζάκομος (Andrew Jackomos).

By
Panos Apostolou
Published on
Monday, December 4, 2017 - 10:52
File size
3.33 MB
Duration
7 min 17 sec

Ο Ανδρέας Τζάκομος είναι περήφανος για πολλά πράγματα. Πρώτα, για τις καταβολές του. Η οικογένεια του πατέρα του κατάγεται από το Καστελόριζο. Η μητέρα του είναι από τη Φυλή των Αυστραλών Ιθαγενών Yorta Yorta. Από το 2013 ο Τζάκομος είναι ο Επίτροπος της Κυβέρνησης της Βικτώριας για τους Ιθαγενείς νέους και τα παιδιά.

 

LISTEN TO ANDREW JACKOMOS'S INTERVIEW TO SBS GREEK IN ENGLISH HERE:

  

Πείτε μας μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις σας που έχουν κάνουν με τον πολιτισμό των Αβορίγινων;

H διατήρηση της γλώσσας των Ιθαγενών. Τα Ελληνικά είναι μία γλώσσα με διάφορες διαλέκτους. Το ίδιο με τη γλώσσα του Μαορί στη Νέα Ζηλανδία. Στην Αυστραλία των Αβορίγινων, υπάρχουν 500 γλώσσες με εξίσου πολλές διαλέκτους. Το πρόβλημα δεν είναι η γλώσσα ή ή γλώσσες των των Αβορίγινων. Αυτό που είναι για μένα μεγάλη πρόκληση είναι να παραμείνουν ζωντανές, να έχουμε όλο και περισσότερους ανθρώπους να την μιλούν για να το κρατήσουν ζωντανό. 

Τι πρωτοβουλίες έχετε πάρει ως Επίτροπος της Βικτώριας για τα Παιδιά και τους Αβορίγινες νέους και τα παιδιά; 

Αυτό που επιτύχαμε ήταν να ορίσουμε την αυτοδιάθεση για τις Κοινότητες των Ιθαγενών και τον σεβασμό των παιδιών και των οικογενειώ. Οι Αβορίγινες της επαρχιακής και αγροτικής Αυστραλίας ήταν για πολύ καιρό αποκλεισμένοι από διάφορα προγράμματα και ειδικά προγράμματα που αφορούν άμεσα τα παιδιά των Αβορίγινων. Καταφέραμε να συνεργαστούμε με τις Κοινότητας των Ιθαγενών και με την κυβέρνηση για να βρούμε τρόπους για βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των Αβορίγινων. Μόνο ε συνεργασία με τους Αβορίγινες μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα.

 

Είναι γνωστό ότι ήδη από τις αρχές του 19ου αιώνα οι Έλληνες μετανάστες είχαν μια ιδιαίτερο σχέση με τους Αυτόχθονες Αυστραλούς. Πολλές ανθρώπινες ιστορίες γράφτηκαν και ειπωθηκαν στα μέσα ενημέρωσης. Πόσο δύσκολη είναι η σύνδεση της ελληνικής κουλτούρας και εκείνης των Ιθαγενών Αυστραλών;

Ο ευκολότερος τρόπος είναι μέσω της αγάπης. Στη Βικτώρια και αλλού, όπως στο Darwin και στη Δυτική Αυστραλία, υπάρχουν πολλές μεικτών οικογενειών Έλληνων, πολλών Καστελλοριζιών και Αβορίγινων Μάλιστα, στη βόρεια Δυτική Αυστραλία, αν και δεν τον έχω συναντήσει, μου είπαν ότι υπάρχει ένας Αβορίγινας ονόματι «Ανδρέας Τζάκομος».

 

 

Πενήντα χρόνια έχουν περάσει από το δημοψήφισμα του 1967 και πρόσφατα ο πρωθυπουργός Malcolm Turnbull απέρριψε το ενδεχόμενο να υπάρξει ενός κοινοβουλευτικού οργάνου στελεχωμένου με Ιθαγενείς στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο επειδή πιστεύει ότι ήδη οι Αυτόχθονες Αυστραλοί εκπροσωπούνται κοινοβουλευτικά. Ποια η θέση σας στο θέμα;

Οι Αβορίγινες, ως οι Πρώτοι Κάτοικοι της Αυατραλίας θα πρέπει να έχουν συγκεκριμένο ρόλο στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο και στα Κοινοβούλια των Πολιτειών. Νομίζω ότι ήταν πολύ απογοητευτική η απόφαση αυτή του Malcolm Turnbull για επιτρέπει μεγαλύτερη πρόβαση στο κοινοβούλιο για τις Κοινότητες των Αβορίγινων. Ο πρωθυπουργός δεν νομίζω να συμβαδίζει με την εποχή του.

Η Αυστραλία επαινείται συχνά για την πολυπολιτισμικότητά της. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να γίνει γνωστός ο πολιτισμός των Ιθαγενών σε άτομα με μεταναστευτικό υπόβαθρο;

Νομίζω ότι ένας από τους τρόπους είναι το σχολείο. Οι άνθρωποι δεν γεννιούνται ρατσιστές και αμόρφωτοι. Θα πρέπει να μάθει ο κόσμος την ιστορία και τους πολιτισμό των Αβορίγινων. Η εκαπίδευση θα πρέπει να ξεκινήσει από το νηπιαγωγείο και να συνεχιστεί στο σχολείο και το πανεπιστήμιο. Ο καλύτερος τρόπος είναι να συνεργαστούμε με τα παιδιά.

 

Το 2016 βρεθήκατε για πρώτη φορά στον τόπο καταγωγής της οικογένειας του πατέρα σας, το Καστελλόριζο. Τι νοιώσατε;

Ένοιωσα κάτι στην καρδιά μου όταν βρέθηκα στο νησί για πρώτη φορά το 2016. Πήγα στο λιμανάκι, βούτηξα στα νερά όπως έκαναν οι πρόγονοί μου. Ανέβηκα στο μοναστήρι και περπάτησα το ίδιο μονοπάτι που περπάτησαν κάποτε μέλη της οικογέενιάς μου. Κάθησα εκεί στην κορυφή όπου βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Βουνου και το απόλαυσα με την καρδιά μου.

Μιλήστε μας για την εμπειρία στην Αθήνα.

Ήμουν σε ένα καφενείο κοντά στην κεντρική αγορά των Αθηνών. Πήγαινα εκεί καθημερινά επειδή το φαγητό εκεί μου θυμίζει το μαγείρεμα της γιαγιά μου. Μου έκλεψαν το πορτοφόλι δύο φορές. Είπα στον ιδιοκτήτη του καφέ: «Μπορώ να πάω πίσω στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μου και να πάρω μερικά μετρητά για να σε πληρώσω;». Μου απάντησε: «Πληρώστε με αργότερα». Και του είπα: «Μα επιστρέφω στην Αυστραλία αύριο» Και είπε: «Πληρώστε με όταν επιστρέψετε». Και του είπα: «Πώς ξέρετε ότι θα επιστρέψω». Και μου απάντησε: «Κοιτάζω τα μάτια σας και είμαι σίγουρος ότι θα επιστρέψετε». Αυτό με σκλάβωσε. 
Φέτος επέστρεψα στο ίδιο καφενείο, αλλά δυστυχώς ήταν κλειστό. Λέγεται ότι ο ιδιοκτήτης πέθανε. Ένιωσα τόσο άσχημα διότι είχα πάνω τα χρήματα για να τον πληρώσω, επειδή με εμπιστεύτηκε.