قرار است دو عضو ارشد حزب، کریگ امرسون و جی ویدریل، امروز (پنجشنبه) نتایج یافتههای بازبینی باخت شوکآور کارگر در انتخابات ماه می را به کمیته اجرایی ملی حزب ارائه کنند و سپس انتظار میرود این یافتهها به دسترس عموم قرار داده شوند.
انتونی البنیزی که پس از باخت انتخاباتی کارگر رهبری حزب را از بیل شورتن تحویل گرفت، فردا (جمعه) واکنش خود به یافتههای این بازبینی را در باشگاه ملی رسانهها ارائه خواهد کرد.
چهرههای ارشد کارگر گفتهاند هیچکس پیش از کمیته اجرایی به یافتههای این بازبینی دسترسی نخواهد یافت و اعضای حزب انتظار دارند بررسی جامع و واقعبینانهای از شکست انتخاباتی صورت گرفته باشد.
همچنان کریس بوون، عضو ارشد کارگر سهشنبه شب آینده در افتتاحیه مراسم سخنرانی پاول کیتینگ در غرب سیدنی، دربارۀ مسیر آینده حزب سخنرانی خواهد کرد.
آقای بوون گفته است بازبینی داخلی باید یک بررسی «همهجانبه» باشد و نسبت به رویکرد سادهانگارانه به دلایل باخت، به شمول سرزنش بسیار زیاد آقای شورتن، هشدار داده است.
آقای بوون دیروز (چهارشنبه) به رادیوی ایبیسی گفت: «من فکر میکنم این (باخت) پیچیدهتر از یک عنصر خاص باشد».
«گفتن اینکه’اوه خوب، دلیل آن بیل شورتن بود‘ یک اشتباه بزرگ خواهد بود، در حالی که رهبری تنها یکی از عناصر است».
او با استفاده از سخنرانی پسازواقعه خود استدلال خواهد کرد که طبقه پایین اقتصادی-اجتماجی باور خود نسبت به سیاستهای ترقیخواهانه را از دست داده که بیانگر یک حرکت در حال رشد به سوی پوپولیسم است.
آقای بوون که در جریان انتخابات گذشته سمت سخنگویی حزب کارگر در امور خزانهداری را بر عهده داشت، از همحزبیهایش میخواهد به نیابت از طبقه کارگر «خشمگین» شوند و در برابر «همهگیری پوپولیسمی» که رأیدهندگان را از آنها روگردان میسازد، بایستند.
نمایندگان کارگر از جناح راست و چپ در هفتههای اخیر دربارۀ مسیر آینده حزب اظهار نظر کردهاند.
مسایلی که تا اکنون به عنوان دلایل باخت انتخاباتی کارگر عنوان شده، رهبری آقای شورتن، مجموعه گستردهای از پالیسیها، موضع ناروشن دربارۀ معدن زغال سنگ ادانی در کوینزلند و ناکامی در متقاعد کردن رأیدهندگان که حزب به کار و آرزوهای آنها اهمیت میدهد، هستند.
کیوین راد، نخستوزیر پیشین آسترالیا پیشازپیش خواستار یک بررسی بیرحمانه صریح شده و گفته است آسترالیاییها نه به آقای شورتن علاقه داشتند و نه اعتماد.
دلیل دیگر این عنوان شده که حزب نتایج انتخابات ٢٠۱٦ را با علاقهمندی به برنامه کارگر اشتباه گرفت و با جابهجایی مالکوم ترنبول و اسکات موریسن، نتوانست تاکتیکهایش را تغییر دهد.
