در روزهای نخست ورودش به مکتب ابتدایی، از اینکه همه انگلیسی صحبت میکردند و او نمیفهمید، رنج میبرد و وقتی تلاش میکرد انگلیسی گپ بزند، کودکان دیگر مسخرهاش میکردند.
مروه حالا از آن روزها به عنوان روزهای «سخت» یاد میکند. او میگوید «همگی انگلیسی میفهمیدند و با یکی دیگر صحبت میکردند، اما من نمیفهمیدم آنها چه میگفتند و آنها نمیفهمیدند من چه میگفتم. زیادتر چیزها را به اشاره به معلمان و همکلاسیهایم میگفتم».
ورود به مکتب متوسطه، نقطه عطفی بود در زندگی مروه. از اینجا او تمام تلاشش را برای یاد گرفتن زبان انگلیسی و نزدیکی با همصنفانش به کار بست.
مروه نه تنها با کسب 42 امتیاز از 45 امتیاز، نمره اول عمومی مکتبش در زبان انگلیسی (VCE) شده، بلکه با مجموع نمرات 91 درصد (ATAR)، در جمع ده دانشآموز برتر مکتبش نیز هست.
با کسب این نمره، مروه میتواند به راحتی در رشتۀ دلخواهش که طب (بایو میدیسن) است، قبول شود.
مروه همچنان میگوید که خانواده، به ویژه پدرش، معلمانش در مکتب و این واقعیت که هم سنوسالانش در افغانستان با به خطر انداختن زندگیشان تحصیل میکنند، به او انگیزه داده تا بیشتر تلاش کند.
او با ابراز امتنان از معلمانش در کالج متوسطۀ چِلتنم (Cheltenham Secondary College)، میگوید که هیچ خاطرۀ بدی از این مکتب ندارد و معلمانش همیشه او را حمایت کرده اند.
او خطاب به معلمانش میگوید، «تنها به این دلیل نبود که من تلاش کردم، به این دلیل بود که شما هم مرا حمایت کردید، پس من به خاطر آن خیلی سپاسگزارم».
مروه با تشویق دانشآموزان دیگر افغان میگوید که اگر واقعاً درس بخوانند و تلاش کنند، به هرچه که میخواهند، خواهند رسید.
ما را در فیسبوک دنبال کنید.
