معترضان که از سراسر کشور در این گردهمایی اشتراک کرده بودند، از حکومت فدرال خواستند که به آنچه آنها «شکنجه روحی» هزاران پناهنده با ویزههای موقت پناهندگی میخوانند، پایان دهد.
حدود ۵۰۰۰ نفر از اتباع افغانستان از حدود ده سال بدینسو در حالت بلاتکلیفی در آسترالیا به سر میبرند.
ذکی حیدری یکی از پناهندگانی است که از سال ۲۰۱۲ بدینسو با ویزه موقت پناهندگی در آسترالیا زندگی میکند و میگوید هیچ مسیری برای دریافت اقامت دایم در کشوری که اکنون آن را خانه خود میداند، ندارد.
آقای حیدری به اسبیاس نیوز گفت: «ما امروز اینجا هستیم تا از حکومت آسترالیا تقاضا کنیم مسیری را فراهم کند تا مردم بتوانند آسترالیا، این کشور زیبا، را کشور خود بخوانند، ولی همچنین به آنها اجازه دهد که خانوادههای خود را اسپانسر کنند، چون خانوادههای ما در معرض خطر بزرگی در افغانستان زندگی میکنند.»
او افزود: «چیزی که در مورد زندگی موقت، زندگی با حفاظت موقت وجود دارد، این است که یک زندگی بدون امید، زندگی بدون آینده است.»
آقای حیدری گفت که هر سه سال یکبار باید ویزه خود را تمدید کند و این چرخهای است که مدام تکرار میشود و پناهندگان مانند خودش را دوباره به وادی تجربیات تلخ گذشته شان پرتاب میکند.
حسن ورسی، یکی از هماهنگ کنندگان این تظاهرات در تماسی تلفونی به اسبیاس دری گفت، این اعتراض بخشی از کارزار طولانیمدتی است که گروه خودجوشی از جامعه هزاره آسترالیا آن را به پیش میبرد.
آقای ورسی که خودش از شهر ادلاید، پایتخت ایالت آسترالیای جنوبی، در این گردهمایی اشتراک کرده بود، گفت که هدف آنها برجستهسازی «جنبه انسانی» مسأله ویزه موقت پناهندگی برای جامعه آسترالیاست.
به گفته آقای ورسی، دولت آسترالیا با خودداری از اعطای ویزه دایم به پناهندگانی که با کشتی وارد آسترالیا شدهاند، آنها را «مجازات» میکند که این امر دارندگان ویزههای موقت پناهندگی را مشکلات عدیده روانی مواجه ساخته است.
حکومت آسترالیا ویزه حفاظتی موقت را به کسانی اعطا میکند که بدون ویزه معتبر وارد کشور میشوند و در اینجا درخواست پناهندگی میدهند. دارندگان این نوع ویزه قادر به دریافت اقامت دایم آسترالیا نیستند.
این در حالی است که حکومت آسترالیا پس از سقوط افغانستان به دست طالبان به پناهندگان و پناهجویان افغانستان اطمینان داد که آنها را پس به کشورشان بر نمیگرداند.
اما آقای حیدری گفت، افراد دارنده این نوع ویزهها در موقعیتی گیر افتادهاند که «نومیدانه» نگران امنیت خانوادههای در افغانستان هستند.
از جمله محدودیتهای ویزه موقت پناهندگی یکی این است که دارندگان آن اجازه ندارند خانوادههای خود را برای آمدن به آسترالیا ضمانت/اسپانسر کنند.
این محدودیت بر نگرانی آقای حیدری و سایر پناهندگان هزاره ساکن افغانستان افزوده است، زیرا این قوم از سالها بدینسو از سوی طالبان و بقیه گروههای نظامی مورد تبعیض قرار دارند.
آقای حیدری گفت: «با توجه به بحران افغانستان، ما نمیدانیم خانوادههای چقدر برای نجات وقت دارند ... وقت ما رو به اتمام است و مردم ناامید هستند.»
در همین حال، جان مینز، سخنگوی سازمان 'خدمات مشاوره و مددکاری اجتماعی پناهندگان' (RACS) گفت که حکومت آسترالیا مسئولیت دارد زمینه دریافت اقامت دایم را برای پناهندگان و پناهجویان فراهم سازد.
اسبیاس نیوز برای اظهارنظر در این مورد با وزارت امور داخله آسترالیا تماس گرفته است.
