حسیبا ابراهیمی، بازیگر پرآوازه افغان، میگوید مجبور شده به خاطر داشتن ویزه بریجینگ در آسترالیا، چندین پیشنهاد کاری از سوی یک شرکت هالیوودی را رد کند.
خانم ابراهیمی که در اواخر سال ۲۰۲۰ در یک سفر ۴۵ روزه برای دیدن خواهرش به آسترالیا آمده بود، بعد از ترور سه تن از زنان فعال در عرصه رسانه در افغانستان، به درخواست خانواده خود تصمیم گرفت در آسترالیا بماند.
طالبان روزبهروز فربهتر میشدند و وضعیت افغانستان برای زنانی مانند او به طور فزایندهای خطرناکتر میشد.
اما پناهنده شدن در آسترالیا به این معناست که او باید تا زمان رسیدگی به درخواستش با ویزه بریجینگ (پل) سر کند.
خانم ابراهیمی به اسبیاس دری میگوید: «من همین حالا به خاطری که در آسترالیا ویزه بریجینگ دارم، چهار تا پروژه را از دست دادهام... چهار تا از کارهای خیلی مهم زندگیام را از دست دادم.»
او میافزاید: «شرکت هالیوودی بود و من میتوانستم خیلی ساده وارد هالیوود شوم، مگر به خاطر ویزه بریجینگ خود در آسترالیا آن را از دست دادم و از دل آنهایی که مدت ده سال میشود با ویزه بریجینگ در آسترالیا هستند، میآیم.»
«من احساس بسیار بدی در این رابطه دارم، اما به هر حال، باید فراموش کنیم، بیایید روشنی را ببینیم.»
اسبیاس دری برای اظهارنظر در این باره با وزارت امور داخله آسترالیا تماس گرفته است.
دو بار آوارگی در ۲۶ سال
خانم ابراهیمی بار اول در کودکی به همراه خانواده خود به ایران پناهنده شد. او و برادران و خواهرانش به دلیل نداشتن مدارک شناسایی، اجازه رفتن به مکاتب دولتی ایران را نداشتند.
اما بعدها توانستند در مکتب ویژهای که از سوی انجمن حمایت از کودکان کار در محله شان ایجاد شده بود، ثبت نام کنند.
او در کلاس تیاتر این مکتب شرکت کرد و بعد از ماهها تمرین، در اجرای نمایشی به نام «بابایم لای کاغذها گم شد» سهم گرفت که با استقبال خوبی روبهرو شد. این تیاتر در مورد یک کودک پناهنده افغان فاقد مدرک شناسایی بود که در خیابان بوت/کفش رنگ میکرد و در انتظار رسیدن نامه پدر خود بود، اما وقتی نامه را دریافت میکند، حین فرار از دست مأموران شهرداری آن را به درون زبالهدانی میاندازد و گم میکند.
خانم ابراهیمی که اکنون ۲۶ سال دارد، در سال ۱۳۹۲ با بازی در فیلم 'چند متر مکعب عشق' ساخته جمشید محمودی، کارگردان افغان ساکن ایران، وارد سینما شد. او به خاطر بازی در این فیلم نامزد سیودومین جشنواره فیلم فجر به عنوان بهترین بازیگر زن شد.
این فیلم داستان یک عشق ممنوعه میان یک دختر پناهنده افغان و یک پسر ایرانی را بازگو میکند.
او بعدها به افغانستان برگشت و در چندین فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی نقش بازی کرد.
او همچنین در سالهای اخیر، قبل از آمدن به آسترالیا، با یک کارگردان آسترالیایی درگیر ساختن فیلمهای مستند بود.
بازگشت به تیاتر در آسترالیا
خانم ابراهیمی میگوید، بعد از گذراندن یک دوره سخت دوری از وطن و مبارزه با «مشکلات روانی» تازه به زندگی جدید خود در آسترالیا عادت میکرد که افغانستان به دست طالبان سقوط کرد.
او میگوید: «شرایط خیلی سختی را گذراندم. برای تقریبا یک سال با فراز و فرود مشکلات روانی خیلی دستوپنجه نرم کردم و بعد از آنکه کمکم خوب شدم، افغانستان سقوط کرد.»
«برای دو هفته اصلاً نمیفهمیدم که هستم، چه هستم، چه میخورم و نمیخورم، خواب دارم یا ندارم؛ هر روز در چشمم اشک و غم بود. بسیار خراب گذشت، خیلی زیاد.»
اما این اتفاقات همچنین باعث شدند که واقعیت جدید را قبول کند و از جایگاهی که در اختیار دارد، برای بلند کردن صدای زنان و دختران افغانستان، به شمول خواهران خودش که حق آموزش از آنها سلب شده بود، استفاده کند.
او میگوید که به کمک خواهرش توانست دوباره روی پای خود بایستد و «زنده شود» و به گروه تیاتر 'در دری' در سیدنی ملحق شود.
نمایش در دری با الهام از سنت دیرینه پردهخوانی در زبان فارسی/دری توسط شرکت تیاتر پیوایتی فیرفیلد و دانشگاه سیدنی و به حمایت شورای هنر آسترالیا و دولت نیوساوتولز ساخته شده است.
خانم ابراهیمی در دری را «راهی بسیار خوب و آموزنده» برای بازنمایی «فرهنگ غنی، زبان و قصههای» افغانستان به جامعه دیاسپورای افغان و همچنین نشان دادن آن از طریق تیاتر به دنیای غرب میداند.
او میگوید: «به نظر من فرق نمیکند که ما از کجای دنیا باشیم، وقتی به عنوان یک آدمیزاد قصههای ما مشترک باشند، ما میتوانیم که از طریق آن با یکدیگر ارتباط برقرار کنیم.»
اعضای این گروه تیاتر در حال حاضر در نخستین سفر هنری شان در ملبورن به سر میبرند.
نمایش در دری با کارگردانی پاول دوایر و بازیگری حسیبا ابراهیمی، بیبیگل موسوی، مهدی محمدی و جواد یعقوبی این هفته در 'مرکز هنرهای ملبورن' در نوبتهای جداگانه برای کودکان و بزرگسالان اجرا خواهد شد.
او همچنین برای ساختن نسخه فیلم سریال تلویزیونی 'شیرین' که در سال ۲۰۱۵ در افغانستان نشر شد، با مکس واکر، کارگردان و فیلمساز آسترالیایی، همکاری کرده است.
آقای واکر کل درآمد حاصله از نمایش این فیلم را برای کمک به بیرون کشیدن به بازیگران و دستاندرکاران دیگر سریال و سایر سینماگران افغانستان تخصیص داده بود.
خانم ابراهیمی همچنین پیشنهاد بازی در یک تیاتر یکهفتهای دیگر را دریافت کرده و در حال حاضر در کنار در دری، برای تولید یک پودکاست در مورد مواد مخدر در افغانستان با آقای واکر همکاری میکند.
نسخه کامل گفتوگوی اسبیاس دری با حسیبا ابراهیمی را در بالای همین صفحه بشنوید.
