انور شاه میگوید خواهر و سه خواهرزاده خردسالش هفتههاست در آبهای جنوبشرقی آسیا گیر کردهاند و نمیداند که هنوز زنده هستند یا جان دادهاند.
آنها که پنج سال از خشونت در میانمار فرار کرده بودند، در ۲۹ نوامبر سوار قایق چوبین قراضهای شدند تا اینبار از زندگی در کمپ محقر کاکس بازار در بنگلهدیش رهایی یابند.
آقای شاه یک هفته پیش اطلاع یافت که خواهرش زاهده باگم و دخترانش که بین ۸ تا ۱۲ سال دارند، در میان حدود ۲۰۰ پناهنده روهینگیایی هستند که در دریای آندامان راه گم کردهاند.
کمیساری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان (UNHCR) میگوید که تا اکنون حدود ۲۰ تن از سرنشینان این قایق بر اثر کمآبی و گرسنگی جان داده یا غرق شدهاند.
در همین حال، ۵۸ مرد روهینگیایی گرسنه و ضعیف در روز کریسمس پس از گذراندن چندین هفته در دریا از یک قایق در ولایت آچه در شمال اندونیزیا پیاده شدند، اما هنوز مشخص نیست که آیا این مردان بخشی از سرنشینان همین قایق هستند یا خیر.
اندونیزیا کنوانسیون پناهندگان ۱۹۵۱ سازمان ملل متحد را امضا نکرده است، اما مقرراتی در سال ۲۰۱۶ از سوی ریاست جمهوری وضع شدند که به مقامات این کشور اجازه میدهند به پناهندگان گیرافتاده در قایقها در نزدیکی خط ساحلی کمک کنند و به آنها اجازه پیاده شدن بدهند.
آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد خواستار راهاندازی یک عملیات نجات از سوی کشورهای منطقه شده است.
این آژانس در بیانیهای گفت: «یواناچسیآر درخواست خود را از همه کشورهای مسئول تکرار میکند که سرنشینان این قایق را نجات دهند و در راستای تعهدات قانونی و سنتهای بشردوستانه به آنها اجازه بدهند تا به طور مصئون پیاده شوند.»
آقای شاه که در سال ۲۰۰۰ به عنوان پناهنده سیاسی به آسترالیا آمد و اکنون شهروند این کشور است، گفت: «حدود یک هفته پیش شنیدیم که در جایی بین اندونیزیا و مالیزیا هستند.»
او افزود: «ما نمیتوانیم آنها را ردیابی کنیم، وضعیت وخیم است.»
خانم باگم که حدود ۵۵ سال دارد، دوروبر یک هفته پیش از طریق تلفون ماهوارهای با شوهر خود در مالزیا به طور خلاصه صحبت کرده و گفته است که از موقعیت خود بیاطلاع است.
شوهرش التماس نومیدانه و اشکبار خانم باگم را ضبط کرده است.
او در این تماس میگوید: «ما اینجا در حال مردن هستیم، نه غذا داریم و نه آب. آنجا چه کار میکنی؟ برای ما کاری بکن.»
«کودکان صحبت نمیتوانند، آنها بسیار ضعیف شدهاند. ما هیچچیز نداریم، باید همدیگر را کمک کنیم.»
آقای شاه که ۴۲ سال دارد، یک فعال حقوق بشر و مشاور سازمان اجتماعی روهینگیاییهای برمهای در آسترالیا است.
مسلمانان روهینگیا دهههاست که توسط ارتش میانمار و ملیگرایان بودایی آزار و اذیت شدهاند و این امر باعث مهاجرت گسترده آنها به سایر کشورهای مسلماننشین جنوبشرقی آسیا شده است.
در سال ۲۰۱۷، اقدام ارتش میانمار به نسلکشی مسلمانان روهینگیا آنها مجبور کرد به کمپ کاکس بازار در بنگلهدیش پناه ببرند، جایی که در شرایط وخیمی زندگی میکند و در برابر استثمار آسیبپذیر هستند.
از سوی دیگر، فدراسیون شوراهای اسلامی آسترالیا میگوید که هفته گذشته به صورت کتبی از نخستوزیر آنتونی آلبانیزی درخواست کمک کرده بود، اما هنوز پاسخی از آقای آلبانیزی دریافت نکرده است.
قیصر طراد، مدیر اجرایی این فدراسیون، گفت که آنها از حکومت خواسته بودند تا در هماهنگی با اندونیزیا برای نجات این پناهندگان اقدام کند.
آقای طراد با اظهار ناامیدی بیتفاوتی آقای آلبانیزی گفت که دفتر نخستوزیری در دوران اسکات موریسن خیلی سریع به نامههای آنها پاسخ میداد.
آقای طراد کمک به این افراد را که از روی «ناچاری» به امید رسیدن به یک زندگی آرام و مرفه دل به دریا زدهاند را حیاتی خواند.
آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد نیز از عدم توجه کشورها به درخواستهای مکرر خود ابراز تأسف کرده است.
