در آسترالیا نزدیک به ۲.۷ میلیون نفر مراقب وجود دارد. مراقبان در میان اقشار مختلف جامعه، سنین و جنسیتهای گوناگون وجود دارند. اما وجه مشترک همه آنها، تعهد به شخصی در زندگی شان است که به حمایت و مراقبت ضرورت دارد.
پاتی کیکوس، مشاور روانی و کارمند اجتماعی، میگوید: «مراقبان کسانی هستند که به افرادی که در زندگی روزمره خود نیاز به کمک دارند، دارای معلولیت، بیماری روانی، بیماری مزمن، مرض لاعلاج، اعتیاد به الکول یا مواد مخدر دارند یا کسانی که به دلیل سنی ضعیف شدهاند، مراقبت و حمایت بدون مزد ارائه میدهند.»
یک مراقب، کارگر مراقبت یا کارگر پشتیبان نیست که در بدل پول به خانههای مردم برود و به آنها کمک کند.پاتی کیکوس، مشاور روانی و کارمند اجتماعی
مراقبان با چه چالشهایی روبهرو هستند؟
وظیفه مراقبت از یک فرد نیازمند معمولاً یک تعهد طولانیمدت و جامع است. مسئولیتهای یک مراقب میتوانند از ارائه مراقبتهای فیزیکی و شخصی گرفته تا حمایتهای عاطفی و اجتماعی را در بر گیرند.
وظایف عادی مراقبان ممکن است شامل لباس پوشاندن، حمام دادن، تشناب/توالت بردن، غذا دادن، تمیزکاری و مدیریت داروهای شخص مراقبتشونده باشند. همچنین ممکن است لازم شود قرارهای ملاقات را تنظیم و در آنها حضور پیدا کنند، در امور بانکی و موارد اضطراری و عاجل کمک کنند.
خانم کیکوس که مجموعه پادکست 'گفتوگوهای مراقبان' (Carer Conversations) را نیز میزبانی میکند میگوید، بر عهده گرفتن وظیفه مراقبت از یک شخص میتواند آشفتگی زیادی را در زندگی مراقب به وجود بیاورد و نظم را در زندگی شخصی آنها بههم بزند. بنابراین، آنها باید دایماً به طرز خلاقانهای در برنامههای زندگی خود تغییرات بیاورند.
او میگوید: «وقتی آن عضوی از خانواده هستید که به اندازه کافی برای مراقب شدن نزدیک است، کل امور شخصی شما مختل میشود. بنابراین، گاهی اوقات شما از یک دختر به یک مراقب یا از یک همسر به یک مراقب تبدیل میشوید.»
«گاهی اوقات شما از مادری که فرزندش مستقل و در حال رشد بود، ناگهان دوباره به یک مراقب تبدیل میشوید. و اگر آن را صرفاً یک شوک در سیستم زندگی خود بدانیم، احتمالاً دستکم گرفتهایم.»
مراقبان به چه خدمات حمایتی دسترسی دارند؟
بسیاری از مراقبان خود را به عنوان مراقب در نظر نمیگیرند، بنابراین ممکن است مشکلات مراقبت را نادیده بگیرند. آنها ممکن است ندانند که خدمات پشتیبانی وجود دارند که به آنها کمک میکنند تا با استرسهای عاطفی، مشکلات مالی، انزوای اجتماعی و باردوشهای عملی ناشی از این نقش کنار بیایند.
برخی از مراقبان ممکن است واجد شرایط دریافت کمکهزینه دوهفتهای مراقبان و سایر حمایتها از طریق اداره خدمات آسترالیا (Services Australia)، سنترلینک، مرکز مراقبت از سالمندان (My Aged Care) و بیمه ملی معلولیت (NDIS) باشند.
مقدار این کمکهزینه میتواند با مستمری بازنشستگی قابل مقایسه باشد، اما این بستگی به شرایط شخصی دارد، زیرا این حمایتها بر اساس درآمد و داراییهای شخص مراقبتشونده و مراقبتکننده تعیین میشوند.
'کیرر گیتوی' (Carer Gateway) یک شبکه حمایتی مخصوص مراقبان است که توسط دولت آسترالیا تمویل میشود. این شبکه خدماتی رایگانی را برای آنعده از مراقبان فراهم میکند که مورد آزمون درآمد قرار نگرفتهاند.
خانم کیکوس توضیح میدهد: «وقتی به شماره ملی زنگ میزنید، شما را به صورت خودکار به خدماترسان محلی تان وصل میکند. شما میتوانید به خدماتی مانند استراحت/مرخصی اضطراری، پشتیبانی تحت هدایت مراقب، پشتیبانی همتایان، مشاوره روانی و آموزش تسهیلشده دسترسی داشته باشید، و ما همچنین یک برنامه مراقبان جوان داریم.»
او میافزاید: «ما همچنین کارگاههای آنلاین منظمی داریم که میتوانند به نقش مراقبتی شما از طریق ارائه خدماتی چون درک فرایند عزاداری، جلسات فایق آمدن بر آشفتگی، تغذیه، سلامت، یوگا، مدیتیشن، و حتی کلاسهای هنردرمانی کمک کنند.»
بستههای مراقب میتوانند شامل چندین جلسه مربیگری انفرادی رایگان باشند. این جلسات مربیگری انفرادی را میتوان از طریق تلفونی، تماس ویدیویی یا حضوری دنبال کرد.
حیا الهلالی، متولد عراق، از بیش از دو سال بدینسو به حیث مربی مراقبتکنندهها با کیرر گیتوی کار میکند.
بيشتر بخوانيد
چگونه علایم اولیه مشکلات سلامت روانی را تشخیص بدهیم؟
خانم الهلالی مانند بسیاری از همکاران خود از تجربه زیسته خود انگیزه میگیرد. او پس از یک جراحت شدید مورد مراقبت قرار گرفته بود.
او میگوید: «وقتی مراقبان در مورد نقش مراقبتی خود صحبت میکنند، آنچه را که مادرم [در جریان مراقبت از من کشیده] به یاد میآورم.»
«خدمات کیرر گیتوی فقط برای مراقبان است. خدمات زیادی برای افراد تحت مراقبت آنها وجود دارند، مانند خدمات مراقبت از سالمندان و بیمه ملی معلولیت، اما کیرر گیتوی فقط و فقط بر مراقب تمرکز میکند، که گاهی درک آن برای مراقبان بسیار دشوار است، زیرا تمرکز همواره بر کسی بوده که تحت مراقبت آنهاست، پس این چیز جدیدی است که کسی بیاید و به آنها بگوید، 'چه چیزی برای تو مهم است؟ تو چه میخواهی؟'»
بستههای حمایتی کیرر گیتوی همچنین میتوانند حاوی پشتیبانی عملی، مانند استراحت/مرخصی اضطراری یا همکاری در قسمت حملونقل یا تمیزکاری، باشند. ایده اصلی این است که به مراقبان کمک شود رفع خستگی کنند.
مربیان مراقبتی مانند حیا برای توانمندسازی مراقبان از هر پیشزمینهای که آمده باشند کار میکنند. او میگوید که بسیاری از مراقبان مهاجر نقاط قوت خود را نمیشناسند و اهمیت خودمراقبتی، تعیین هدف و مشاوره روانی را نادیده میگیرند.
او میگوید: «توضیح اینکه توانمندسازی و مربیگری چیست، بسیار چالشبرانگیز است. در جلسه اول یا دوم، صحبت ما حول همین موضوع است. هدف این است که در مورد نحوه توانمندسازی آنها برای تبدیل شدن به بهترین نسخه خودشان جهت مراقبت از آن شخص آموزش بدهیم.»
«چالش دوم، ننگ و شرمی است که اغلب با مراقبت از یکی از اعضای خانواده معلول به وجود میآید. بسیاری از مراقبان به دلیل مراقبت از یک فرد معلول در خانواده، از جامعه خود جدا افتادهاند.»
کسانی که از خویشاوندان سالخورده خود مراقبت میکنند همچنین میتوانند از طریق فصلنامه 'راهنمای مراقبان آسترالیایی' (Australian Carer’s Guide) که ویژه مراقبان بدون مزد است، به انبوهی از اطلاعات مفید دسترسی پیدا کنند.
پاتی کیکوس میگوید، برقراری ارتباط با سایر مراقبان در جامعه خیلی مهم است، زیرا آنها میتوانند بهتر همدیگر را درک کنند. او همچنین تأکید میکند که مراقبان باید مواظب سلامتی خودشان باشند و هرازگاهی به تفریح و استراحت بپردازند.
