مریم زاهد، مسوول نهاد جنبش زنان افغان در گفتگو با اسبیاس دری گفت، که با آغاز فعالیت این نهاد، نخستین اقدام آن تدویر نمایشگاهها به منظور معرفی زنان افغان به جامعۀ آسترالیا بود و با راه اندازی ۵ نمایشگاه توانستند که تصویر واضح از زنان افغان را به جامعۀ چندفرهنگی آسترالیا معرفی نمایند.
او گفت: «ما پنج نمایشگاه داشتیم، شروع اش از (نمایشگاه) دانهها بود، و بعد از آن، چند نمایشگاه دیگر داشتیم. دستآوردهای خود خانمهای افغان، که تقریباً با ۲۰ خانم افغان در سراسر جهان نیز کار کردیم، که بنام My life my story بود که نمایشگاه بسیار خوب بود و استقبال خوب شد.»
«بر علاوۀ اینکه از آن استقبال شد، جامعۀ چند فرهنگی آسترالیا متوجه شدند، که خانمهای افغان یا جامعۀ افغانها که در آسترالیا هستند به چه چیزها ضرورت دارند».
خانم زاهد میگوید که در طول فعالیت، این نهاد توانسته است در بخش کاریابی با خانمها کمک نماید. وی میگوید که با در حدود ۲۵۰ زن افغانیکه تازه به آسترالیا آمده بودند، کمک نموده تا کار پیدا کنند.
«ما توانستیم که در قسمت کاریابی همراه خانمهای افغان کمک کنیم، ما توانستیم که برایشان درایونگ (رانندگی) را یاد بدهیم. در بخش یادگیری شنا نیز به آنها کمک نموده ایم. همچنان در بخش هنر و فرهنگ.»
«ما به افغانها، مخصوصاً نسل جوان یاد میدهیم، که چگونه میتوانند از فرهنگ خود حراست نموده و آنرا نگهدارند.»
با توجه به نداشتن تجربۀ کاری محلی میان زنان افغانیکه تازه به آسترالیا آمده اند و عدم دسترسی به کار، خانم زاهد میگوید که همین اکنون نهاد Afghan Women on the Move به تعداد ۳۰ زن را بگونۀ نیمه وقت، غیر دایمی و رضاکار مصروف کار نموده اند.
«در چهار ماه گذشته، ۵ خانم از دفتر ما کار یافتند، که ما همراه شان کار کردیم، البته در دفاتر دیگر مصروف کار شدند. خود ما برای کسانیکه کار میدهیم، پارت تایم باشد، کژول باشد یا هم ولنتییر باشد، بیشتر از ۳۰ خانم بوده که همراه شان کار کردیم.»
با توجه به اختلافات فرهنگی، اجتماعی و زبانی آسترالیا با افغانستان و عرفهای جدید، ادغام در جامعۀ آسترالیا چالش بزرگی با کسانیکه تازه به آسترالیا آمده اند، بخصوص زنان، شمرده میشود.
مریم زاهد میگوید که نهاد Afghan Women on the Move در بخش ادغام در جامعه نیز فعالیتهای داشته است.
«کسانیکه جویای زندگی سالم هستند، برایشان برنامههای مشخص وجود دارد و آنها میتوانند که با استفاده از این برنامه به آرزوهای خود برسند.»
«منتظر این نباشند، که اول انگلیسی را یاد بگیریم و بعداً زندگی خود را بسازیم. بسیاری کسان، نه انگلیسی یاد گرفتند و نه هم در جامعۀ چندفرهنگی یکجا شدند و نه هم سر خود اطمینان پیدا کردند، که از زندگی خود لذت ببرند.»
«ما خواستیم، برنامههایی را که پیش میبریم به چندین زبان ترجمه شود و مردم ما از حق خود آگاه شوند. وقتیکه از حق خود اگاه شدند، درک میکنند که اینگونه نیست که حق شان تنها به انگلیسی گفته شود. تمام قوانینکه در آسترالیا است به چندین زبان ترجمه شده و اگر کسی واقعاً بخواهد، زندگی خوب، آرام و آگاه داشته باشد، میتوانند به زبان خود، همان را یاد بگیرند.»
ملیحه سید، یکی از زنانیست که بگونۀ رضاکار به هدف بهبودی وضعیت اقتصادی زنان تازه آمده به آسترالیا با نهاد Afghan Women on the Move کار میکند.
وی در صحبت با اسبیاس گفت، که هدف اصلی شان، خوداکتفایی زنان بوده و تلاش مینمایند تا برای زنان، زمینۀ فعالیتهای تجاری را مهیا نمایند.
او میگوید که همین اکنون به تعداد ۲۰ زن در سه پروژه، مشغول کار هستند.
«ما بالای سه پروژه کار میکنیم، یکیش مربا سازی است، شمعسازی و گل میسازیم از کروشنیل که بافندگی است. پروگرام مربا سازی ما بیشتر مورد توجه قرار گرفته و علاقمندان زیادی دارد. تا حالا توانستیم بعضی از سفارشات خورد را بگیریم و در حدود ۲۰ تن خانمها، همرای ما کار میکنند.»
«ما علاقمندان زیادی داریم و امید هم داریم که آردرهای (سفارشات) کلانی بگیریم تا بتوانیم علاقمندان دیگر را نیز مصروف کار نمائیم. برای فعلاً آردرهای خورد داریم؛ اما در آینده امید است تا آردرهای کلانی بگیریم و بتوانیم تعداد زیادی از خانمها را مصروف بسازیم».
با وجود اینکه این نهاد توانسته است برای فعلاً بعضی از خانمها را مشغول کار نماید، خانم سید میگوید که قبل ازین با کمک این نهاد، تعدادی از زنان، تجارتهای کوچک خود را راهاندازی نموده و حالا به پای خود ایستاده اند.
«چون ریسورس (منابع) افغان وومن زیاد است، معلومات داریم، شرایط برای تریننگ (برنامههای آموزشی) مساعد است، درین قسمت ما کمک شان میکنیم؛ اما بزنس (تجارت) شان مستقل میباشد. مثلیکه ما بعضی خانمهای دیگری را داریم با خود که در قسمت لباس افغانی یا جیولریز (جواهرات) و این چیزها. ما برایشان زمینه را مساعد ساختیم تا بزنس خود را جور کنند؛ اما برای فعلا بگونۀ مستقلانه تجارت خود را به پیش میبرند.»
او میگوید که تلاش مینماید، تا برای گروه بزرگی از زنان زمینۀ آموزش را مهیا سازد؛ اما با توجه به امکانات دست داشته، برای فعلاً هدف تعیین نموده اند تا ۱۰۰ زن را آموزش بدهند.
«کوشش ماست که بسیار یک گروپ کلانی را ترین نمائیم؛ اما برای فعلا تریننگ ۱۰۰ زن هدف ماست که برای فعلا ۲۰ تن در مربا سازی مصروف شدند و ۸۰ دیگر زنان را در بخشهای مختلف، نظر به علاقۀ خود شان مصروف کار نمائیم.»
سهله بلخی، از جملۀ زنان دیگری است که در بخش سواد دیجتلی (Digital Literacy) با نهاد Afghan Women on the Move بگونۀ رضاکار، کار میکند.
او میگوید که هدف شان تحت پوشش قرار دادن زنان تازه آمده به آسترالیاست.
«این برای آنعده از خانمهای است که تازه به آسترالیا آمده اند، و اینکه دیجیتل ورلد (Digital World) را چگونه میتوانند بگونۀ موثر استفاده نمایند، دربر میگیرد. خانمها را ما در بارۀ بعضی خدماتیکه از طرف دولت برای شهروندان است؛ ولی آنها (زنان) ازین خدمات اطلاع ندارند، مثلا، MyGov، Centrelink، NSW Services، که چگونه میتوانند ازینها استفاده نمایند و از خدماتیکه واجد شرایط آن هستند، مستفید شوند.»
وی میگوید که پروژههای نهاد Afghan Women on the Move در بخش سواد دیجیتلی سال گذشته براه انداخته شده، که دارای شش Term (دوره) میباشد.
«ما فعلا در ترم پنجم قرار داریم. هر ترم ما ۵ سیشن یا ۵ کلاس دارد، که در هر ترم ۱۵ الی ۲۰ یا در بعضی اوقات کمتر از ۱۵ خانم را ما تحت پوشش قرار دادیم.»
به گفتۀ خانم بلخی، بر علاوۀ درسهای سواد دیجیتل، آموزش رانندگی را نیز برای اشتراک کنندگان این برنامه در نظر دارند.
مریم زاهد، مسوول نهاد میگوید، که هدف برنامههای براه انداخته شده اینست، تا خانمها به پای خود ایستاده شده و خودکفا گردند.
«پروژۀ ما، پروژه بسیار خوب و خانمهای که درین کار کردند، الگوی بسیار خوب هستند برای کمیونیتی ما. آنها از خود پیسه ساختند و پیسه را هم خود شان گرفتند.»
وی همچنان میگوید، با خانمهای که قبلا کمک نموده، تا صاحب کار و بار خود شوند، فعلاً بگونۀ مستقلانه کار میکنند الگوی خوب به دیگران استند.
