Sa isa sa tatlong nakatatandang Australyano na ipinanganak sa isang bansa na hindi Ingles ang wika, gaano kahanda ang mga tahanan ng pangangalaga sa pagbibigay ng mga partikular na kultural na pangangailangan ng mga residente na may demensya na maaaring bumalik sa kanilang unang mga wika?
Paano kung maaari nating isiping muli ang isang sistema ng pangangalaga sa mga matatanda na mas mahusay na nakakatugon sa ating mga pangangailangan pangkultura at bilang mga tao?
Share
