Σε μια ιστορική βραδιά στη Rod Laver Arena, ο Κάρλος Αλκαράθ έγινε ο νεότερος άνδρας στην ιστορία που έχει κερδίσει τουλάχιστον μια φορά όλα τα Grand Slams, το λεγόμενο Career Grand Slam.
Ο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης λύγισε τον δέκα φορές πρωταθλητή Μελβούρνης Νόβακ Τζόκοβιτς με 2-6, 6-2, 6-3, 7-5, κατακτώντας τον πρώτο τίτλο Australian Open της καριέρας του και χαράζοντας για πρώτη φορά το όνομά του στο Norman Brookes Challenge Cup.
Με τη νίκη του, ύστερα από τρεις ώρες και δύο λεπτά αγώνα, ο 22χρονος Ισπανός κατέρριψε ένα ιστορικό ρεκόρ που κρατούσε από το Roland Garros 1938 ο Don Budge, όταν ο Αμερικανός είχε ολοκληρώσει το Career Grand Slam λίγες ημέρες πριν κλείσει τα 23 του χρόνια.
Παράλληλα, ο Αλκαράθ έγινε ο νεότερος άνδρας στην Open Era που φτάνει τους επτά τίτλους Grand Slam στο μονό, ξεπερνώντας το αντίστοιχο επίτευγμα του Bjorn Borg.
Η επικράτησή του απέναντι στον Τζόκοβιτς, τον τελευταίο παίκτη που είχε ολοκληρώσει Career Grand Slam στο Roland Garros το 2016, καθιστά τον Ισπανό μόλις τον ένατο άνδρα στην ιστορία του τέννις που πετυχαίνει το απόλυτο αυτό κατόρθωμα και τον πρώτο που το σφραγγίζει στη Μελβούρνη.
Ο Ισπανός είχε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στο σερβίς, σημειώνοντας 9 άσους έναντι 4 του Σέρβου.
Παρότι ο Τζόκοβιτς είχε καλύτερο ποσοστό πρώτου σερβίς, ο Αλκαράθ κέρδισε περισσότερους πόντους.
Καθοριστική ήταν και η διαφορά στα αβίαστα λάθη: 27 για τον Ισπανό, 46 για τον Σέρβο.
Στην ομιλία του μέσα στο γήπεδο και λίγη μετά την νίκη του, ο Κάρλος Αλκαράθ αποθέωσε την ομάδα του, τον Τζόκοβιτς και τον Ράφα Ναδάλ.
«Κάθε φορά που έρχομαι νιώθω σπουδαία στήριξη και πολλή αγάπη.
«Όχι μόνο όταν μπαίνω στο court για αγώνα, αλλά ακόμη και στην προπόνηση αισθάνομαι την αγάπη του κόσμου.»
«Πρώτα απ’ όλα θέλω να μιλήσω για τον Νόβακ. Του αξίζει σίγουρα μια μεγάλη αποθέωση», ανέφερε.
«Μίλησες για όσα κάνω εγώ, αλλά αυτό που κάνεις εσύ είναι πραγματικά πηγή έμπνευσης, όχι μόνο για τους τεννίστες, αλλά για αθλητές σε όλο τον κόσμο.
«Για μένα, είναι απόλαυση να σε βλέπω να παίζεις και ήταν τιμή μου να μοιραστώ το γήπεδο μαζί σου».
Ο πρωταθλητής ευχαρίστησε επίσης την ομάδα του, που στάθηκε στο πλευρό του στις καλές και στις δύσκολες στιγμές.
Στην ομιλία του στο γήπεδο, ο Νόβακ Τζόκοβιτς παραδέχθηκε ότι δεν είχε φανταστεί πως θα βρισκόταν στον τελικό, τονίζοντας ωστόσο πως δεν γνωρίζει τι μπορεί να φέρει το μέλλον και αν θα επιστρέψει στη Μελβούρνη το 2027.
«Ο Θεός ξέρει τι θα συμβεί αύριο, πόσο μάλλον σε έξι μήνες», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Συνεχάρη τον Αλκαράθ, χαρακτηρίζοντας όσα έχει πετύχει ως «ιστορικά, θρυλικά», του ευχήθηκε καλή συνέχεια στην καριέρα του και αστειεύτηκε λέγοντας ότι θα συναντηθούν πολλές φορές μέσα στην επόμενη δεκαετία… για να προσθέσει χαμογελώντας: «Ή και όχι».
Ευχαρίστησε την ομάδα του λέγοντας ότι τίποτα δεν ήταν εύκολο, αλλά αποτέλεσαν τον «βράχο» του τις τελευταίες τρεις εβδομάδες.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον Ράφα Ναδάλ, που βρισκόταν στις εξέδρες:
«Είναι πολύ παράξενο να σε βλέπω εκεί πάνω και όχι εδώ κάτω να παίζεις. Σε ευχαριστώ που είσαι παρών», είπε.
Στην συνέντευξη Τύπου και απαντώντας ερωτήσεις δημοσιογράφων, ο Σέρβος τόνισε ότι η αναμέτρηση με τον Αλκαράθ είναι πάντα πρόκληση στο υψηλότερο επίπεδο, χαρακτηρίζοντάς τον έναν από τους καλύτερους παίκτες που έχει αντιμετωπίσει ποτέ, καθώς «σε αναγκάζει να παίξεις το καλύτερό σου τέννις για να τον κερδίσεις».
Συνεχίζει να πιστεύει στις δυνατότητές του να διεκδικεί τίτλους, επισημαίνοντας ως μεγάλο επίτευγμα το γεγονός ότι έφτασε στον τελικό.
Αποφεύγοντας να μιλήσει για σωματικά ζητήματα, εξήγησε ότι αγωνιστικά το πρώτο σετ ήταν από τα καλύτερα που έχει παίξει τα τελευταία χρόνια, όμως κρίσιμα λάθη άλλαξαν τη ροή του αγώνα.
Αποκάλυψε πως το μόνο που επιθυμεί άμεσα είναι να επιστρέψει στην οικογένειά του.
Στην συνέντευξη Τύπου μετά τον τελικό, ο Κάρλος Αλκαράθ εξήγησε ότι το τέννις μπορεί να αλλάξει από έναν και μόνο πόντο.
Ιδιαίτερα θερμά ήταν τα λόγια του για τον Τζόκοβιτς, τον οποίο χαρακτήρισε πηγή έμπνευσης για όλους τους αθλητές.
«Για μένα είναι προνόμιο να μοιράζομαι το γήπεδο μαζί του. Είναι σαν ένα συνεχές masterclass», είπε.
Παραδέχθηκε ότι δεν είναι πάντα εύκολο να συνειδητοποιήσει το ιστορικό μέγεθος των επιτευγμάτων του, λόγω της συνεχούς αγωνιστικής πίεσης, αλλά τόνισε πως πλέον προσπαθεί να απολαμβάνει και να εκτιμά κάθε στιγμή.
«Είναι τιμή μου να γράφω ιστορία και να βλέπω το όνομά μου στα βιβλία του τένις», κατέληξε.
