Ο 22χρονος έμαθε ελληνικά μόνος του και ξαναβρήκε τη σύνδεση με τις ρίζες του
Ο Αλέξανδρος Γερασιμίδης είναι 22 ετών, γεννήθηκε στο Σίδνεϊ και μεγάλωσε, σπούδασε και εργάζεται στη Μελβούρνη.
Με ρίζες από την Καστοριά και την Αθήνα, τα ελληνικά δεν ήταν γλώσσα που χρησιμοποιούσε στην καθημερινότητά του μεγαλώνοντας.
Πριν από περίπου δυόμισι χρόνια, αποφάσισε να τα μάθει μόνος του.Ξεκίνησε διαβάζοντας παιδικά βιβλία μεταφρασμένα στα ελληνικά, αφιερώνοντας ώρες σε λέξεις και προτάσεις που στην αρχή τού φαίνονταν δύσκολες.
Πρόσφατα ολοκλήρωσε με επιτυχία τις σπουδές του στο Πρόγραμμά Ελληνικών σπουδών του Πανεπιστημίου La Trobe απ’ όπου έλαβε το Βραβείο Αριστείας «Ζάγκαλη» στην τελετή απονομής των φοιτητικών βραβείων που πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαΐου και διοργανώθηκε από τη Σχολή Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του ίδιου πανεπιστημίου.
Ο ίδιος λέει πως η γλώσσα τον έφερε πιο κοντά στην οικογένειά του και ιδιαίτερα στους παππούδες του.
Περιγράφει τη χαρά τους όταν τον ακούν να τους μιλά ελληνικά, αλλά και τη δική του συγκίνηση για μια σχέση που βαθύτερα χτίζεται μέσα από τη γλώσσα.
Με ειλικρίνεια, ο Αλέξανδρος παραδέχεται ότι πολλοί νέοι Ελληνοαυστραλοί νιώθουν περήφανοι για την καταγωγή τους, όμως συχνά τους λείπει η γλώσσα.
Για εκείνον, οι χοροί, το φαγητό και οι παραδόσεις είναι σημαντικά, αλλά «χωρίς τη γλώσσα κάτι λείπει».
Η πιο προσωπική του εξομολόγηση αφορά τη γιαγιά του στην Ελλάδα, με την οποία δεν κατάφερε ποτέ να αναπτύξει ουσιαστική επικοινωνία, επειδή τότε δεν μιλούσε ελληνικά.
Αυτή η απώλεια, λέει, παραμένει ένα βαθύ κίνητρο για να συνεχίσει.
Το μήνυμά του προς τους νέους είναι απλό: το ελληνικό σχολείο από μόνο του δεν αρκεί.
Η γλώσσα χρειάζεται προσπάθεια, καθημερινή χρήση, διάβασμα και θάρρος.
Όπως λέει, όσα του έχει ήδη δώσει η ελληνική γλώσσα, αξίζουν όλη την προσπάθεια.
