Οι τελευταίες εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και οι πληροφορίες για πιθανές νέες τουρκικές πρωτοβουλίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο προκαλούν τον έντονο προβληματισμό των αναλυτών. Την ώρα που η Αθήνα επιμένει στη στρατηγική των «ήρεμων νερών», εκείνοι προειδοποιούν για τους κινδύνους που ενδέχεται να δημιουργήσουν οι διεκδικήσεις της Άγκυρας.
Έντονο προβληματισμό προκαλούν οι τελευταίες εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με επίκεντρο τις πληροφορίες και τις εκτιμήσεις που αφορούν τις διεκδικήσεις της Άγκυρας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Όπως επισημαίνουν ορισμένοι γεωπολιτικοί αναλυτές, η Αθήνα μέχρι στιγμής αποφεύγει να απαντήσει δημόσια στις κινήσεις της Τουρκίας, ενώ εκφράζονται επικρίσεις για τη συνολική παρουσία της ελληνικής διπλωματίας στη διεθνή σκηνή.
Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι κατά το προηγούμενο διάστημα η ελληνική κυβέρνηση αντιμετώπισε με υποτίμηση ορισμένες τουρκικές πρωτοβουλίες, οι οποίες σήμερα αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα στο πλαίσιο των εξελίξεων στην περιοχή.
Στο επίκεντρο της ανησυχίας βρίσκεται η πάγια θέση της Τουρκίας να μην αποδέχεται τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, σε συνδυασμό με πληροφορίες και αναλύσεις που αναφέρονται σε προσπάθεια θεσμικής και νομικής ενίσχυσης των τουρκικών διεκδικήσεων μέσω αποφάσεων της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αυτές, ενδεχόμενες τουρκικές πρωτοβουλίες για ανακήρυξη ή οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών θα μπορούσαν να δημιουργήσουν νέες εντάσεις στην περιοχή, επηρεάζοντας άμεσα τα ελληνικά συμφέροντα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και τη γεωγραφική συνέχεια μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου.
Από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης, η επιλογή της διατήρησης των «ήρεμων νερών» παρουσιάζεται ως μια συνειδητή διπλωματική στρατηγική.
Κυβερνητικές πηγές υποστηρίζουν ότι η προσεκτική στάση δεν συνιστά αδράνεια, αλλά μια μορφή διπλωματικής διαχείρισης σε ένα περιβάλλον όπου οι πληροφορίες και οι διαρροές μεταβάλλονται συνεχώς.
Παράλληλα, κύκλοι του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών εκτιμούν ότι η Άγκυρα ενδέχεται να επιχειρεί να καταγράψει τις αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας πριν προχωρήσει σε οριστικές αποφάσεις.
