Με τους νέους γρήγορους ρυθμούς οικογενειακής ζωής, οι παππούδες και οι γιαγιάδες πρέπει και αυτοί να προσαρμοστούν στις νέες απαιτήσεις του 21ου αιώνα.
Από γενιά σε γενιά ο τρόπος ζωής και οι απαιτήσεις αλλάζουν. Άλλος ο ρόλος του παπού και της γιαγιάς στις αρχές του 20 αιώνα και άλλος τώρα. Αυτές τις μέρες δύο τρίτα των γονέων εργάζονται και μεγαλώνουν παιδιά ηλικίας κάτω των δεκαπέντε ετών. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες παίζουν σημαντικό ρόλο ως ανεπίσημοι babysitters στην Αυστραλία. Φροντίζουν περίπου το ένα τρίτο των παιδιών ενώ δουλεύουν οι γονείς τους.
Η καθηγήτρια Doreen Rosenthal διαπίστωσε ότι πολλές γιαγιάδες – πεθερές έχουν πρόβλημα και διαφορές με την νύφη τους, γύρω απο την σωστή ανατροφή των παιδιών. Όντας όμως πιο συνειδητοποιημένοι, πλέον οι παππούδες και οι γιαγιάδες μαθαίνουν να κρατούν το στόμα τους κλειστό και προσαρμόζονται σε διαφορετικά στυλ φροντίδας. Το χειρότερο πράγμα είναι να γυρίσετε στον γιο ή την κόρη σας και να πείτε " κάνετε λάθος». Θα πρέπει λέει η καθηγήτρια Rosenthal να αφήνετε τα παιδιά σας να μεγαλώνουν τα παιδιά τους, όπως πιστεύουν καλύτερα.
Με περισσότερο από το ένα τέταρτο των Αυστραλών να έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό, οι παππούδες βασίζονται περισσότερο από ποτέ στη νέα τεχνολογία ως μέσο για να διατηρήσουν ζωντανές τις οικογενειακές σχέσεις.
Ειδική σε θέματα Μετανάστευσης η καθηγήτρια Loretta Baldassar μελετά τις πολυ-πολιτισμικές οικογένειες και τη χρήση νέων τεχνολογιών, στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας. Ειδικά όταν τα εγγόνια ζουν σε άλλη χώρα, η χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας είναι σημαντική ώστε να διατηρούν την επικαινωνία και επαφή.
Μέσα απο τον ψηφιακό χώρο, οι παππούδες μπορούν να παρέχουν ηθική και συναισθηματική υποστήριξη ακόμη και χωρίς να ζουν κοντά στα εγγόνια τους. Χάρη στις εφαρμογές όπως το Skype ή Face Time μπορούν να βλέπουν πως μεγαλώνουν και να μιλάνε πρόσωπο με πρόσωπο.
