«Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι – τους ακούμε κι’ γω κι’ εσείς, που λένε Ποιήματα!
Τι είναι τα ποιήματα;
Τι χρειάζονται;
Δεν τα καταλαβαίνω!
Και μερικοί προχωρούν στο χειρότερο.
Άλλωτε, ευτυχώς, αστειευόμενοι, άλλοτε, δυστυχώς, ειρωνευόμενοι.
-Α! Αυτοί οι ποιητές, ψωνάκια, ψώνια, ψωνάρες. Άχρηστοι άνθρωποι. Άχρηστα πράγματα!
Αυτά και τάχετε ακούσει και τάχετε πει.»
Οι παραπάνω σκέψεις δεν είναι δικές μας. Ανήκουν στην ποιήτρια Ιωάννα Λιακάκου.
Τα είχε παραθέσει «Αντί Προλόγου» στην πρώτη της ποιητική συλλογή στις αρχές της δεκαετίας του ’80.
Ήταν 46 ετών τότε, όταν δηλαδή ξεκινήσε να γράφει ποίηση, αποτυπώνοντας στο χαρτί μια ζωή που ξεκίνησε από το Αίγιο.
Μάλιστα, υπάρχει μια ταμπέλα με την επιγραφή «Αίγιον» στην εξωτερική κολώνα στην είσοδο της κατοικίας της στην Μελβούρνη.

Εκεί κάλεσε το SBS Greek για να απαγγείλλει τα ποιήματά της και να ξεδιπλώσει την ζωή της.
Στο βάθος, ακούγεται και η αδερφή της, η Λίτσα Νικολοπούλου-Γκόγκα, η οποία κάποιες φορές παρεμβαίνει κάνοντας την ακρόαση, πιστεύουμε, ακόμα πιο απολαυστική.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ποίηση στους Αντίποδες












