Συνεχίζεται η αντιπαράθεση γύρω από τις αλλαγές στη φορολογία υπεραξίας κεφαλαίου (Capital Gains Tax), με τον πρώην πρωθυπουργό των Εργατικών Paul Keating να παρεμβαίνει δυναμικά στη δημόσια συζήτηση. Υπερασπιζόμενος τη μεταρρύθμιση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, ο κ. Keating εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά των φορολογικών πολιτικών της εποχής Χάουαρντ, υποστηρίζοντας ότι ευνόησαν υπερβολικά τους επενδυτές και συνέβαλαν καθοριστικά στην εκτόξευση των τιμών των ακινήτων.
Σε δυναμική παρέμβαση στη δημόσια αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει γύρω από τις αλλαγές στη φορολογία υπεραξίας κεφαλαίου (Capital Gains Tax), προχώρησε ο πρώην πρωθυπουργός των Εργατικών Paul Keating.
Ο κ. Keating υπερασπίστηκε ανοιχτά τη μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Αλμπανίζι, ενώ άσκησε σφοδρή κριτική στους εύπορους επενδυτές που αντιδρούν στα μέτρα.
Οι αλλαγές που προωθεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση προβλέπουν την κατάργηση της έκπτωσης 50% στον φόρο υπεραξίας, η οποία είχε θεσπιστεί το 1999 από την κυβέρνηση του Τζον Χάουαρντ.
Το νέο μοντέλο επιστρέφει ουσιαστικά στο σύστημα τιμαριθμικής αναπροσαρμογής που είχε εισαγάγει ο ίδιος ο Keating το 1985, όταν ήταν υπουργός Εθνικής Οικονομίας.
Σύμφωνα με το σχέδιο, από την 1η Ιουλίου 2027, η φορολόγηση των κερδών για επενδύσεις, θα βασίζεται στην πραγματική αξία μετά τον πληθωρισμό και θα εφαρμόζεται σε όλες τις κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων ακινήτων, μετοχών και επιχειρήσεων.
Ο Paul Keating υπερασπίστηκε με έντονο τρόπο τη μεταρρύθμιση, κατηγορώντας τους Τζον Χάουαρντ και τον τότε θησαυροφύλακά του, Peter Costello, ότι δημιούργησαν ένα σύστημα που ευνόησε δυσανάλογα το κεφάλαιο εις βάρος των εργαζομένων και εκτόξευσε το κόστος στέγασης.
«Το ζήτημα είναι ότι μια κοινωνία που αποτυγχάνει να στεγάσει τα παιδιά της είναι μια κοινωνία σε παρακμή και αυτό ακριβώς προσπαθούν να ανακόψουν ο Τζιμ Τσάλμερς και ο πρωθυπουργός του», δήλωσε.
Ο κ. Keating υποστήριξε ότι οι αντιδράσεις προέρχονται κυρίως από εύπορους επενδυτές που έχουν ήδη επωφεληθεί για δεκαετίες από ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς.
«Πλούσιοι βγαίνουν τώρα και αντιδρούν στις αλλαγές της κυβέρνησης, παρά τα ξεκάθαρα στοιχεία για το σοκ στις τιμές που προκάλεσαν ο Χάουαρντ και ο Costello», ανέφερε.
Μάλιστα, εξαπέλυσε προσωπική επίθεση κατά των δύο πρώην ηγετών των Φιλελευθέρων, λέγοντας ότι η φορολογική μεταρρύθμιση του 1999 σχεδιάστηκε για να εξυπηρετήσει «τους φίλους τους».
Σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό, οι αλλαγές εκείνης της περιόδου συνέβαλαν στο να εκτοξευθούν οι τιμές των κατοικιών από εννέα φορές το μέσο οικογενειακό εισόδημα σε δεκαέξι φορές μέσα σε 25 χρόνια.
Παράλληλα, απέρριψε τα επιχειρήματα ότι οι νέες ρυθμίσεις θα πλήξουν την επιχειρηματικότητα ή τις νεοφυείς επιχειρήσεις.
«Άνθρωποι με μια μεγάλη ιδέα δεν πρόκειται να αποθαρρυνθούν από μια οριακή αλλαγή στον φορολογικό συντελεστή. Η ορμή της επιχειρηματικής φιλοδοξίας πάντα υπερισχύει. Η απλή αλήθεια είναι ότι το εισόδημα φορολογείται υπερβολικά, ενώ το κεφάλαιο φορολογείται υπερβολικά λίγο. Αυτή είναι η πραγματικότητα εδώ και χρόνια. Και αυτή η ανισορροπία έκανε τη στέγαση απρόσιτη για μια ολόκληρη γενιά», σημείωσε.
Η παρέμβαση Keating έρχεται σε μια περίοδο αυξανόμενης πίεσης προς την κυβέρνηση, καθώς επιχειρηματίες, επενδυτές και ιδρυτές start-ups προειδοποιούν ότι οι αλλαγές μπορεί να περιορίσουν τις επενδύσεις και να οδηγήσουν νέες επιχειρήσεις στο εξωτερικό.
Ο σκιώδης υπουργός Εθνικής Οικονομίας, Tim Wilson κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι χρησιμοποιεί το ζήτημα της στεγαστικής κρίσης ως πρόσχημα για αύξηση των φορολογικών εσόδων.
«Πρόκειται για μια αρπαγή εσόδων. Το επιχείρημα περί προσιτής κατοικίας χρησιμοποιείται απλώς για να “ντυθεί” πολιτικά το μέτρο και να φανεί ότι βοηθά τους νέους Αυστραλούς, ενώ στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει αυτό», δήλωσε.
Μάλιστα ο κ. Wilson περιέγραψε τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό ως έναν οικονομικό σεισμό.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Άνθονι Αλμπανίζι κατηγόρησε την αντιπολίτευση και τμήματα της επιχειρηματικής κοινότητας για παραπληροφόρηση γύρω από τις αλλαγές.
«Αυτό που κάνουμε είναι να φορολογούμε πιο ισότιμα το εισόδημα που προέρχεται από εργασία, που είναι και ο τρόπος με τον οποίο η πλειονότητα των ανθρώπων κερδίζει τα χρήματά του, σε σχέση με το εισόδημα που προέρχεται από περιουσιακά στοιχεία. Αυτή είναι μια δίκαιη μεταρρύθμιση», δήλωσε.
Την ίδια στιγμή, η συζήτηση έχει επεκταθεί και στη λεγόμενη “φορολογική ολίσθηση” (bracket creep), δηλαδή τη σταδιακή αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης λόγω πληθωρισμού και εισοδηματικών αυξήσεων.
Ο πρωθυπουργός της Νέας Νότιας Ουαλίας Chris Minns ζήτησε άμεσες παρεμβάσεις για τη μείωση της φορολογικής πίεσης στους εργαζόμενους, υποστηρίζοντας ότι πολλοί υψηλόμισθοι εργαζόμενοι αισθάνονται πως εργάζονται «τη μισή εβδομάδα για την κυβέρνηση».
Παρά τις αντιδράσεις ωστόσο, η κυβέρνηση, επιμένει ότι οι αλλαγές είναι απαραίτητες ώστε να αποκατασταθεί η ισορροπία μεταξύ εισοδημάτων από εργασία και κερδών από επενδύσεις, ενώ παράλληλα επιχειρεί να περιορίσει τις πιέσεις στην αγορά κατοικίας που έχουν αποκλείσει μεγάλο μέρος των νεότερων γενιών από την ιδιοκατοίκηση.
