Η Μάρω Νικολάου γεννήθηκε στον Αγρό, ένα κεφαλοχώρι της Πιτσιλιάς, εκεί όπου η φύση και η παράδοση συνομιλούν. Οι ρίζες της είναι βαθιά χωμένες σε αυτή τη γη, και η μνήμη της πατρίδας διατρέχει ολόκληρο το έργο της.
Απόφοιτος του Απεήτειου Γυμνασίου Αγρού, μετανάστευσε το 1982 στην Αυστραλία, κουβαλώντας μέσα της τον ήλιο και τον ίσκιο του νησιού.
Η νέα της πατρίδα, η Μελβούρνη, έγινε σταδιακά το έδαφος όπου θα ριζώσει μια άλλη ζωή – χωρίς να ξεριζωθεί ποτέ η πρώτη.
Η πρώτη ποιητική της συλλογή με τον σημαδιακό τίτλο «Καρτέρεμα» είναι ένα έργο πλούσιο σε εικόνες, συναισθήματα και στοχασμούς.
Η ίδια η ποιήτρια γράφει πως είναι αφιερωμένο «σε όσους είδαν στο κόκκινο βάψιμο της δύσης τον ήλιο ν’ ανατέλλει λαμπρότερος κάθε αυγή».
Το «καρτέρεμα» δεν είναι παθητικό. Είναι στάση ζωής. Είναι εκείνη η αόρατη αλλά κραταιή δύναμη της ψυχής που αντέχει και ελπίζει.
Οι απαγγελίες από το «Καρτέρεμα» έγιναν από την εκπαιδευτικό Βίκυ Πεταλά.
Η ανθολογία «Ανατέλλουσα Αυγή» είναι μια ωδή στην ανθεκτικότητα της ανθρώπινης ψυχής, ειδικά μέσα από την οπτική της γυναικείας εμπειρίας.
Κάθε ποίημα στις σελίδες αυτές είναι ένα βήμα από τις σκιές της απογοήτευσης και της θλίψης μέχρι την λαμπερή αγκαλιά της ελπίδας και της ανανέωσης.
Ο τίτλος αντικατοπτρίζει την προσωπική αφύπνιση, όπως ο ήλιος που διαπερνά την πυκνή ομίχλη της αυγής. Αυτές οι λέξεις φωτίζουν τα σκοτεινά μονοπάτια που η ποιήτρια περπάτησε για να ανακαλύψει ξανά τη δύναμη που έκρυβε μέσα της.
Αυτά γράφει στο προλογικό της σημείωμα η δημιουργός, για την συλλογή της με τίτλο «Ανατέλλουσα Αυγή».
Στις απαγγελίες αυτής της συλλογής μάς βοήθησε η εκπαιδευτικός Ανθή Τζάνη.
Ακούστε εδώ τα υπόλοιπα επεισόδια της σειράς
Ποίηση στους Αντίποδες
