Η Μακρονήσος είναι το νησί των εξορισμένων. Με ερείπια που δεν περιγράφει κανένας ταξιδιωτικός οδηγός.
Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel έχει γράψει πως το νησί αυτό άνοιξε ένα χάσμα στην ελληνική κοινωνία, βαθύ και ανυπέρβλητο, όπως ήταν για τους εξόριστους τα πέντε χιλιόμετρα νερού μεταξύ του νησιού και της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Όταν η υπόλοιπη Ευρώπη ανάσαινε την επαύριο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στα τέλη της δεκαετίας του '40, άνθρωποι σύρθηκαν εξόριστοι εδώ επειδή είχαν αγωνιστεί εναντίον του Χίτλερ και των συμμάχων του, επειδή ήταν στην αντίσταση.

Κατά τον καθηγητή Νεώτερης Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ιστορικό Αντώνη Λιάκο, οι έγκλειστοι συνολικά κυμαίνονται από 40.000 έως 100.000 από το 1947 που εγκαινιάστηκε ως το 1955.
Ο Μίκης Θεοδωράκης πέρασε στη Μακρόνησο ίσως τον πιο δύσκολο χρόνο της ζωής του, από το φθινόπωρο του 1948 μέχρι τον Αύγουστο του 1949.
Εκείνη την περίοδο βρέθηκε στο στρατόπεδο και ένας Έλληνας που αργότερα μετανάστευσε στην Αυστραλία.

Πρόκειται για τον Παναγή Ζαπάντη, ο οποίος έζησε στην Μελβούρνη και δυστυχώς δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή.
Ωστόσο, η κόρη του Διονυσία Ζαπάντα, μίλησε στο SBS Greek για την περίοδο εκείνη για την οποία ο πατέρας της δυσκολευόταν να μιλήσει αλλά και που του άλλαξε τη ζωή.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ποίηση στους Αντίποδες





