Ημέρα Μνήμης και η Αυστραλία τιμά τα θύματα των πολέμων.
Στις 11 το πρωί της ενδέκατης ημέρας του ενδέκατου μήνα, όλη η Αυστραλία τηρεί ενός λεπτού σιγή τιμώντας την μνήμη όλων όσων σκοτώθηκαν σε πολέμους.
Σήμερα, 11/11 είναι Ημέρα Μνήμης – Remembrance Day. Η ημέρα καθιερώθηκε μετά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο και ήταν γνωστή ως Armistice Day (Ημέρα Ανακωχής).
Γιατί επιλέχθηκε η συγκεκριμένη μέρα
Ηταν 11 Νοεμβρίου του 1918 όταν σίγασαν τα όπλα στο Δυτικό Μέτωπο μετά από περισσότερα από τέσσερα χρόνια πολέμου
To ετήσιο αυτό μνημόσυνο καθιερώθηκε μετά τη λήξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου στη Μεγάλη Βρετανία και τις χώρες της Κοινοπολιτείας για τους πεσόντες -πολίτες και στρατιωτικούς- του πολέμου που μόλις είχε λήξη. Είχε κοστίσει τη ζωή σε 18 εκατομμύρια ανθρώπους και άφησε 23 εκατομμύρια τραυματίες.
Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η 11η Νοεμβρίου μετονομάστηκε απο Ημέρα Ανακωχής σε Ημέρα Μνήμης. Απο τότε, κάθε χρόνο η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη σε όσους έχασαν τη ζωή τους όχι μόνο στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους αλλά σε όλες τις πολεμικές συγκρούσεις.
Τι θυμούνται οι βετεράνοι
Οπως μας είπε ο πρόεδρος του ελληνικού παραρτήματος του RSL Στηβ Κυρίτσης, βετεράνος του πολέμου του Βιετνάμ, οι απόστρατοι θυμούνται κάθε μέρα, όχι μόνο στις 11 Νοεμβρίου.
Ο Ντον Στήβενσον υπηρέτησε στον β' παγκόσμιο πόλεμο με την 6η μεραρχία της 2ης αυστραλιανής αυτοκρατορικής δύναμης - όπως ήταν γνωστές τότε οι αυστραλιανές δυνάμεις που πολέμησαν στο πλευρό των Συμμάχων εναντίον του 'Αξονα. Η 6η μεραχία πολέμησε στην Ελλάδα το 1941, ανάμεσά τους κι ο Ντον Στήβενσον. Οσοι κατάφεραν να απομακρυνθούν απ την ηπειρωτική Ελλάδα, πολέμησαν λίγες μέρες μετά στην Κρήτη.
Στην ερώτησή μας τι θυμάται απ τις μέρες εκείνες, μας είπε : θυμάμαι τα πάντα. Αλλά εκείνο που έχει μείνει ανεξίτηλο στην μνήμη μου είναι οι άνθρωποι στην Ελλάδα. Εκαναν ότι μπορούσαν για μας. Εμείς φεύγαμε και τους αφήναμε πίσω, στη μοίρα τους και στο έλεος των Γερμανών."
Κόκκινες παπαρούνες
'Οσοι συμμετέχουν στις σημερινές εκδηλώσεις, όσοι τιμούν την σημερινή μέρα και την μνήμη των πεσόντων φορούν στο πέτο μία κόκκινη παπαρούνα.. οι παπαρούνες ήταν τα πρώτα λουλούδια που φύτρωσαν στα πεδία των μαχών της Γαλλίας και του Βελγίου στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Οι στρατιώτες πίστευαν ότι οι παπαρούνες είχαν βαθύ, έντονο κόκκινο χρώμα απ΄το αίμα που χύθηκε στο χώμα… στο ίδιο χώμα που φύτρωσαν οι παπαρούνες.
Είχαν καταλάβει ότι η φύση συνεχίσει το έργο της χωρίς να δίνει σημασία στα έργα των ανθρώπων, στη φρίκη του πολέμου, στον ορυμαγδό της μάχης ή στα πτώματα που είναι σπαρμένα στο χώμα.
Οι επιζήσαντες και οι επόμενες γενιές θυμούνται και τιμούν, και η ταπεινή παπαρούνα γίνεται σύμβολο μνήμης και σύμβολο ειρήνης.
