Η μεγαλύτερη έρευνα στην Αυστραλία για τις συνθήκες εργασίας των μεταναστών φέρνει στο φως σοκαριστικά στοιχεία για εκτεταμένη και συστηματική αμοιβή μικρότερη από τις συμβάσεις. Οι συντάκτες της έκθεσης τονίζουν ότι η έρευνα προσφέρει και σημαντικές νέες αποκαλύψεις για τους τρόπους με τους οποίους οι εργοδότες αποκρύπτουν την εκμετάλλευση.
Όταν ο Σαμίρ —όνομα που δεν είναι το πραγματικό του— έφτασε για πρώτη φορά στην Αυστραλία με βίζα διακοπών και εργασίας, ήταν στο αποκορύφωμα της πανδημίας COVID-19.
Ύστερα από μερικούς μήνες δυσκολίας να βρει σταθερή εργασία, βρήκε τυχαία δουλειά σε μια αλυσίδα take-away πίτσας.
Όπως λέει, προσλήφθηκε ως εργολάβος, μέσω ABN. Με αμοιβή $21 την ώρα χωρίς υπερωρίες η αργίες
Τελικά αποχώρησε από την επιχείρηση και αναζήτησε νομική συμβουλή. Με τη στήριξη του Redfern Legal Centre, δηλώνει ότι έχει πλέον υπολογίσει πως του οφείλονται περισσότερα από 50.000 δολάρια σε κλεμμένους μισθούς.
Η Κριστίνα —επίσης ψευδώνυμο— έφτασε στην Αυστραλία από την Ισπανία πέρυσι με φοιτητική βίζα.
Βρήκε εργασία ως αισθητικός και απασχολήθηκε επίσης ως συμβασιούχος, μέσω ABN.
Οι πληρωμές της ήταν ακανόνιστες — συχνά καθυστερούσαν για εβδομάδες, ακόμη και πάνω από έναν μήνα.
Όπως λέει, ζούσε σε καθεστώς διαρκούς ανασφάλειας, καθώς δεν της δινόταν ποτέ σταθερό πρόγραμμα εργασίας και μπορούσε να κληθεί για δουλειά ανά πάσα στιγμή, χωρίς καμία προειδοποίηση.
Οι υποστηρικτές των εργαζομένων τονίζουν ότι οι εμπειρίες που περιγράφουν η Κριστίνα και ο Σαμίρ εντάσσονται σε ένα μακροχρόνιο μοτίβο εκμετάλλευσης μεταναστών εργαζομένων σε ολόκληρη τη χώρα.
Η μεγαλύτερη έρευνα της Αυστραλίας για τις συνθήκες εργασίας μεταναστών, που δημοσιεύτηκε από την Πρωτοβουλία Δικαιοσύνης Μεταναστών, αποκαλύπτει σοκαριστικά στοιχεία για εκτεταμένη και συστηματική υποπληρωμή.
Η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε το 2024, συγκέντρωσε απαντήσεις από σχεδόν 10.000 μετανάστες εργαζομένους σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων διεθνών φοιτητών, εργαζομένων με χορηγούμενες βίζες, αποφοίτων, backpackers και άλλων κατόχων προσωρινής βίζας.
Τα δεδομένα, που δόθηκαν για πρώτη φορά στη δημοσιότητα αυτή την εβδομάδα, δείχνουν ότι μόνο οι διεθνείς φοιτητές χάνουν ετησίως 3,18 δισεκατομμύρια δολάρια σε απλήρωτους μισθούς, ενώ το ένα τέταρτο όλων των μεταναστών εργαζομένων που συμμετείχαν στην έρευνα αμείβεται τουλάχιστον 10 δολάρια κάτω από την ώρα εργασίας που δικαιούνται.
Η προϊσταμένη διευθύντρια του Migrant Justice Institute και αναπληρώτρια καθηγήτρια στη Νομική Σχολή του UNSW, Μπασίνα Φάρενμπλουμ, είναι μία από τις βασικές συντάκτριες της έκθεσης.
Η κ. Φάρενμπλουμ αναφέρει ότι η έρευνα αποκαλύπτει όχι μόνο εκτεταμένα προβλήματα ΥΠΟ πληρωμές και επισφαλούς απασχόλησης, αλλά και τους τρόπους με τους οποίους οι εργοδότες αποκρύπτουν την εργασιακή εκμετάλλευση.
Όπως σημειώνει, τα δεδομένα δείχνουν πως όσο περισσότερο υπαμείβεται ένας μετανάστης εργαζόμενος, τόσο πιο πιθανό είναι να αντιμετωπίζει και άλλες παραβιάσεις — όπως το να μην λαμβάνει δελτία μισθοδοσίας ή να λαμβάνει παραπλανητικά δελτία, να πληρώνεται με μετρητά, να γίνονται κρατήσεις από τον μισθό του ή να μην του καταβάλλεται η συνταξιοδοτική εισφορά (superannuation).
Η μελέτη υποδεικνύει ότι η κατάχρηση των ABN έχει εξελιχθεί σε βασική στρατηγική για την «μαύρη» απασχόληση μεταναστών εργαζομένων και την απόκρυψη μη συμμόρφωσης με την εργατική νομοθεσία.
Περισσότερο από το ένα τρίτο των μεταναστών εργαζομένων που συμμετείχαν στην έρευνα (35%) εργάζονταν μέσω ABN — ποσοστό υπερ-τετραπλάσιο σε σχέση με το γενικό εργατικό δυναμικό της Αυστραλίας.
Οι συντάκτες της έκθεσης αναφέρουν ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτοί οι εργαζόμενοι ήταν πιθανότατα λανθασμένα χαρακτηρισμένοι ως «αυτοαπασχολούμενοι», ενώ στην πράξη απασχολούνταν ως εργαζόμενοι με ABN ώστε να αποφεύγονται η καταβολή κατώτατου μισθού, οι εργοδοτικές εισφορές superannuation και ο έλεγχος της Επιτροπής Fair Work Ombudsman.
Ο διευθύνων σύμβουλος του Migrant Workers Centre, Ματ Κάνκελ, δηλώνει ότι η στρατηγική χρήση των ABN για την εκμετάλλευση μεταναστών εργαζομένων —μέσω της εσφαλμένης απασχόλησής τους ως «ανεξάρτητων εργολάβων»— δεν αποτελεί νέο φαινόμενο, ωστόσο γίνεται ολοένα και πιο διαδεδομένη.
Το 2024, η κυβέρνηση Albanese προχώρησε σε τροποποιήσεις του Fair Work Act 2009 και του Migration Act 1958 με στόχο την αντιμετώπιση της εκμετάλλευσης μεταναστών εργαζομένων.
Οι αλλαγές εισήγαγαν νέες προστασίες κατά της ακύρωσης βίζας για μετανάστες που έχουν υποστεί εργασιακή εκμετάλλευση, καθώς και αυστηρότερες ποινές και ποινικά αδικήματα για εργοδότες που εκμεταλλεύονται εργαζομένους.
Παράλληλα, δημιουργήθηκε μια νέα κατηγορία βίζας —η Workplace Justice Visa— η οποία επιτρέπει σε προσωρινούς μετανάστες που έχουν βιώσει εργασιακή εκμετάλλευση να παραμείνουν στην Αυστραλία, να εργάζονται και να προχωρούν σε νομικές ενέργειες κατά των εργοδοτών τους.
Η κ. Φάρενμπλουμ τονίζει ότι οι αλλαγές αυτές είναι σημαντικές, ωστόσο χρειάζεται περαιτέρω ενίσχυση των προστασιών, ώστε οι μετανάστες εργαζόμενοι να μπορούν να μιλούν με ασφάλεια, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ψευδούς εργολαβίας (sham contracting).
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε από την Πρωτοβουλία Δικαιοσύνης Μεταναστών, αποκαλύπτει ότι τα δύο τρίτα των μεταναστών εργαζομένων αμείβονται λιγότερο από όσα δικαιούνται βάσει της νομοθεσίας Fair Work,
