در استرالیا هر سال تا ۲۵ مورد فرزندکشی گزارش میشود و با وجود اینکه وقوع چنین مواردی خشم عمومی را برمیانگیزد اما معمولاً برای طولانی مدت مورد توجه قرار نمی گیرند.
به همین دلیل محققان در حوزه جرم شناسی و اعمال قانون هفته گذشته یعنی در روزهای ۱۴ و ۱۵ نوامبر در ملبورن کنفرانسی ۲ روز برگزار کردند تا به بررسی ابعاد مختلف این موضوع بپردازند.
یک مطالعه انجام شده به رهبری دانشگاه موناش داده های جدیدی را در مورد فرزند کشی در استرالیا ارائه کرده است بر اساس این مطالعه در هر دو هفته یک کودک به دست والدین خود کشته می شود.
تی براون (Thea Brown) استاد دانشگاه موناش از رسانه ها به دلیل پوشش فعال چنین مواردی تقدیر می کند ولی می گوید اقدامات کافی برای بررسی ابعاد مختلف این موضوع انجام نمی شود.
وی می گوید: "ما به جایی رسیدیم که احساس کردیم باید این موضوع در یک کنفرانس در استرالیا مورد بررسی قرار بگیرد چون در این کشور نرخ فرزندکشی در مقایسه با کشورهای مشابه دیگر بالاست و تا کنون هیچ اقدام سیستماتیکی برای حل این مشکل انجام نشده است."
خانم براون که در این کنفرانس شرکت کرده است می گوید گاهی اوقات انگیزه والدین از کشتن فرزندانشان بسیار عجیب است.
وی می گوید: "من فکر می کنم یکی از مشکلات بزرگ این است که این مساله به رسمیت شناخته نمی شود و به همین دلیل دوستان، اعضای خانواده و سرویس ها درک نمی کنند که این یک خطر بالقوه برای کودکان است."
لیانا بوچانان (Liana Buchanan) کمیسیونر کودکان و جوانان ایالت ویکتوریاست و در مورد مرگ کودکانی که زیر نظر مراکز حمایت از کودکان بوده اند تحقیق می کند.
وی می گوید: "چیزهایی هستند که وقتی به طور گسترده موارد مرگ کودکان را بررسی می کنیم، صرف نظر از این که دلیل مرگ کودک چه بوده است با آنها برخورد می کنیم. خشونت خانوادگی یک عامل خیلی مهم است. یعنی در چندین موردی که مادری فرزندان خود را کشته بوده است مشخص شده است که خود او قربانی خشونت خانوادگی بوده است."
خانم بوچانان می گوید در بسیاری از موارد حفاظت از کودکان یا به اصطلاح child protection نرخ موارد مربوط به کودکان بومی بسیار بالاست چرا که در بسیاری از خانواده های مردمان بومی استرالیا مادران دچار تروما شده اند.
این تحقیق دانشگاه موناش هیچ گروه فرهنگی خاصی که در آن خطر فرزندکشی بیشتر باشد را شناسایی نکرده است ولی مشخص شد که هر جا که دسترسی به خدمات محدودتر باشد، نرخ فرزندکشی بالاتر است.
دکتر راسل ویت (Russel Wate) کاراگاه سابق پلیس برای پلیس ویکتوریا کار می کرده است و می گوید در موارد مرگ کودکان باید ارتباط بیشتری بین سرویس های مختلف وجود داشته باشد تا مشخص شود چه اقداماتی باید انجام شود.
وی می گوید: "این باعث می شود تا هیچ موردی را از دست ندهید و بیشترین امکان را برای شما فراهم می کند تا ببینید آنها برای چه کشته شده اند و اگر جرمی صورت گرفته است، مقصر چه کسی بوده است."
دکتر ویت که اهل کشور انگلیس است می گوید در ۱۵ موردی که خودش شخصا روی آن ها کار کرده است، افرادی که مرتکب قتل شده اند معمولا احساس پشیمانی نمی کرده اند.
وی می گوید: "در یک مورد با مادری کار می کردم که دو فرزند جوان خود را کشته بود چون می خواست از شریک زندگی خود انتقام بگیرد و فقط به همین دلیل این کار را کرده بود. او هیچ احساسی در مورد اتفاقی که برای فرزندانش افتاده بود نداشت. هیچ حسی در مورد از دست دادن فرزندانش نداشت."
پرفسور کیتی هامفریز (Cathy Humphreys) از دانشگاه ملبورن در مورد خشونت خانوادگی تحقیق می کند و نگران کودکان آسیب پذیری است که در معرض خطر فرزندکشی قرار دارند.
وی می گوید: "آنها کسانی هستند که ما واقعا باید به آنها توجه کنیم ولی اگر به خشونت در دوران بارداری هم فکر کنید می بینید که این نوع از خشونت خانگی، نوعی خشونت مضاعف است چرا که هم حمله علیه کودک درون رحم است و هم حمله علیه مادر. به همین دلیل این خیلی جدی است."
وی می گوید یک پدیده پنهان وجود دارد به این صورت که شمار افرادی که به دلیل خشونت خانوادگی خودکشی می کنند در حال افزایش است.
وی می گوید: "این گروهی است که موارد مربوط به آن بیشتر مشاهده می شود و باید نگران آن باشیم و گروه دیگری که فکر می کنم باید نگران آن باشیم افراد جوانی نیست که کشته می شوند، بلکه جوانانی هستند که مادران آنها در خشونت خانگی کشته شده اند."
دکتر آدام تامیسون (Adam Tomison) از وزارت دادگستری وسترن استرالیا می گوید تمرکز دولت بیشتر روی پیشگیری از موارد خودکشی در بین نوجوانان است چرا که موارد آن بیشتر از فرزند کشی است ولی اشاره می کند که برخی حمایت های کلی می تواند بسیاری از دلایل مشترک این موارد را از بین ببرد.
وی می گوید: "در حقیقت تلاش برای ارائه حمایت های بهتر به خانواده هایی که با مشکل مواجه هستند موثرتر است چون این می تواند تعداد افرادی که ممکن است به فکر فرزندکشی باشند را کاهش دهد."
افرادی که نیاز به حمایت و مشاوره دارند می توانند از طریق شماره تلفن 131114 با مرکز لایف لاین و یا از طریق شماره تلفن 1300224636 با مرکز Beyond Blue تماس بگیرند.
