با کشف فسیل یک جانور کرم مانند در رشته کوه های فلیندرز در ایالت ساوت استرالیا دانشمندان به این نتیجه رسیدند که احتمالا این جانور قدیمی ترین نیای ما انسان ها بوده است.
با کشف فسیل یک جانور کرم مانند در رشته کوه های فلیندرز در ایالت ساوت استرالیا دانشمندان به این نتیجه رسیدند که احتمالا این جانور قدیمی ترین نیای ما انسان ها بوده است.
بر اساس گزارش گری جان لایست (Gary-Jon Lysaght) در ای بی سی، این جانور که به اندازه نصف یک دانه برنج بوده، ایکاریا واریوتیا(Ikaria wariootia) نامیده شده است. ایکاریا بیش از ۵۵۰ میلیون سال پیش در دوره ادیاکاران (Ediacaran) که در آن بخش اعظم استرالیای مرکزی در زیر آب بود، زندگی می کرده است.
بر اساس یافته هایی که اخیرا در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (Proceedings of the National Academy of Sciences) منتشر شده، ایکاریا نخستین موجود متقارن شناخته شده جهان است. انسان ها و بیشتر جانوران به دلیل متقارن بودن، دارای دهان، مقعد و روده بزرگ هستند. به گفته مری دروسر (Mary Droser)، زمین شناس دانشگاه کالیفرنیا-ریورساید (University of California-Riverside)، این کشف باعث روشن شدن بسیاری از ابهامات مربوط به قدیمی ترین دوره تاریخی خواهد شد. فسیل ایکاریا، مانند یک تکه دیگر از پازل تکامل است که با بررسی آن می توان دریافت که سیر تکامل حیات جانوران بر روی کره زمین چگونه بوده است. در واقع، ایکاریا به طرز شگفت آوری به ما نشان می دهد که حیواناتی که امروزه می شناسیم چطور به وجود آمده اند.
تا پیش از کشف این فسیل، زیست شناسان تکاملی ویژگی های نخستین ارگانسیم متقارن جهان را تعریف کرده بودند. بعد از کشف ایکاریا، مشخص شد که این جانور دارای همان ویژگی هایی است که دانشمندان قبلا پیش بینی کرده بودند.
جهان در ۵۵۰ میلیون سال پیش
به عقیده پروفسور دروسر که تحقیقات گسترده ای در رشته کوه های فلیندرز انجام داده، نیم میلیارد سال پیش جهان بسیار متفاوت از حالا به نظر می رسید. در آن دوران، بیشتر قسمتهای ساوت استرالیا، از محدوده فلیندرز تا آدلاید، زیر آب قرار داشت. البته عمق دریا در آن زمان کم بود و بسترش با خزه و لجن پوشیده شده بود. در آن دوران، موجودات زیادی به وجود نیامده بودند تا مواد کف دریا را به هم بزنند یا بخورند. در نتیجه، بیشتر چیزها بی تحرک بوده و حرکت نمی کردند.
دوران پیش از جانوران
دانشمندان قبل از کشف فسیل ایکاریا این نکته را می دانستند که در دوره ادیاکاران جانورانی بوده اند که از لجن های دریایی تغذیه می کردند. موضوعی که به دانشمندان کمک کرد تا به این نکته پی ببرند هم جالب است. رد پایی که آن جانوران در حین حرکت و خوردن لجن ها از خودش به جا گذاشته بودند، طی میلیون ها سال به یک فسیل تبدیل شده بود. بنابراین، دیرینه شناسان و زیست شناسان تکاملی از مدتها قبل پذیرفته بودند که هر موجودی که چنین ردی را ایجاد کرده، متقارن بوده است.
با وجود این، تا پیش از کشف ایکاریا، هیچ کس نمی دانست که این ارگانیسم چه بوده است. بعد از یافتن فسیل، دانشمندان در ابتدا خیلی خوش بین نبودند. به همین دلیل، با تهیه یک اسکنر لیزری سنگ ها را اسکن کرده و یک تصویر لیزری سه بعدی از فسیل بدست آوردند. با انجام این کار، آنها توانستند در مورد واقعی بودن ارگانیسم کشف شده به قطعیت برسند. بعد از آن هم جشن های زیادی به مناسبت این کشف بزرگ برگزار کردند. چرا که جانور متقارنی کشف شد که می توانست مواد غذایی را از طریق روده هایش مصرف کرده، آن را پردازش و دفع کند. این حقیقتا اولین گام برای تکامل حیات جانوران روی این سیاره است.
رشته کوه های فلیندرز و تاریخ اولیه
به گفته آرون کامنز (Aaron Camens)، مدرس دیرینه شناسی در دانشگاه فلیندرز(Flinders University) ، رشته کوه های فلیندرز، اطلاعات زیادی را در مورد تاریخ اولیه در اختیار داشته و یک منطقه شناخته شده بین المللی است. این منطقه یکی از معدود مکان های جهان است که شواهدی از اولین حیات پیچیده در این سیاره را در خود جای داده است. در واقع، اطلاعات منطقه رشته کوه های فلیندرز مربوط به حدفاصل دوره ای از زمین شناسی است که در آن حیات پیچیده ای وجود نداشته و دوره ای که در آن اولین حیات پیچیده به وجود آمده است.
از زمین تا مریخ
دن روبیتزکی (Dan Robitzski) در گزارش خود در فیوچریزم (Futurism) می گوید که کشف فسیل ایکاریا حتی برای فضانوردان هم نویدبخش بوده است. بعد از این کشف مهم، دانشمندان توانستند با استفاده از داده های موجود، به بررسی شرایط محیطی حیات این جانور بپردازند. به گفته بانی تیس (Bonnie Teece)، اخترشناس دانشگاه نیو ساوت ولز، آنها توانسته اند نشانه هایی از زندگی میكروبی باستانی از دوره کامبرین (Cambrian) را پیدا كنند. یعنی زمانی كه جانوران برای اولین بار بر روی کره زمین تکامل پیدا کردند. همچنین آنها به نشانگرهای زیستی، ترکیبات ارگانیک، فسیل ها و مواد معدنی دست یافته اند که با زیست شناسی بر روی کره زمین مرتبط هستند. به عقیده تیس، رشته کوه های فلیندرز به دلیل خشکی، گرد و غبار و وزش باد می تواند به عنوان یک نمونه منطقی مشابه با مریخ در نظر گرفته شود. علاوه بر این، نوع گرما و فشار موجود در هر دو منطقه هم می تواند باعث تخریب فسیل ها شود. نتایج این تحقیقات که در ماه مارs در مجله آستروبیولوژی (Astrobiology) منتشر شده، می تواند راهگشای تحقیقات اخترشناسی در مورد تاریخچه سایر کرات هم باشد.
از طرف دیگر، مریخ نورد جدید ناسا به نام پرِسِوِیرِنس (Perseverance) برای یافتن نشانه هایی از حیات میکروبی در ماه جولای عازم مریخ خواهد شد. این در حالی است که تحقیقات جدید، نتایج امیدوارکننده ای را در مورد کارایی فناوری مورد استفاده در این مریخ نورد ارائه می دهند. چرا که دانشمندان برای بررسی فسیل های فیزیکی و علائم میکروبی یافت شده از رشته کوه های فلیندرز، از همان ابزارهایی استفاده کرده اند که قرار است مریخ نورد پرِسِوِیرِنس با آنها عازم کره مریخ شود.
