مهوش ثابت، یکی از اعضای پیشین گروه یاران، شاعر و برنده جایزه نویسنده دلیر انجمن بین المللی قلم است.
او در سال ۲۰۰۷ به گروهی که به نام «یاران» یا «دوستان» ایران، که یک گروه رهبری غیررسمی موقت جامعه بهائیان در ایران است پیوست.
گروه یاران از نظارت بر اموری مانند تدفین گرفته تا ازدواج به نیازهای اساسی جامعه بهایی توجه داشتند و این کار را با آگاهی کامل و پذیرش مقامات وقت ایران انجام می دادند.
خانم ثابت در ماه مارچ ۲۰۰۸ توسط وزارت اطلاعات به شهر مشهد احضار شد تا به سؤالات مربوط به دفن یک فرد در قبرستان بهاییان در آن شهر پاسخ دهد.
او بلافاصله پس از آن دستگیر شد.
خانم ثابت پس از دستگیری در سال ۲۰۰۸ ده سال از زندگی اش را به دلیل دگراندیشی و اعتقاد به آیین بهائی در زندان های جمهوری اسلامی گذرانده است.
خانم ثابت به همراه فریبا کمال آبادی دیگر عضو جامعه بهایی با اتهاماتی از جمله جاسوسی برای اسرائیل، توهین به مقدسات و تبلیغ علیه نظام به ۲۰ سال زندان محکوم شده بودند.
در دادگاه تجدید نظر دوران محکومیت آنها به ۱۰ سال کاهش پیدا کرد.
این دو نفر در سال ۲۰۱۸ پس از تحمل دوران محکومیت شان از زندان آزاد شدند.
خانم ثابت که پس از ۱۰ سال تحمل حبس از زندان آزاد شده بود در روز نهم مرداد امسال بار دیگر در ایران دستگیر شد و مجددا به ۱۰ سال زندان محکوم شد.
نگار ثابت، دختر خانم مهوش ثابت که ساکن استرالیا است در گفتگو با رادیو اس بی اس فارسی درباره مادرش، دلیل دستگیری مجدد او و همچنین وضعیت کنونی او سخن می گوید.
آنگونه که خانم نگار ثابت به نقل از مادرش می گوید او اکنون «از هر هفت روز عمر خود، یک روز را در زندان های جمهوری اسلامی گذرانده است».
جمهوری اسلامی ایران آیین بهاییت را به رسمیت نمی شناسد و مقامات قضایی بارها بهاییان را «جاسوس و دشمن» خوانده و احکام اعدام، بازداشت، زندان و محرومیت از تحصیل و کسب و کار علیه آنها صادر کرده اند.
مدافعان حقوق بشر و نهادهای بینالمللی همواره با اشاره به بازداشت گسترده و احکام سنگین علیه شهروندان بهایی، رفتار حکومت جمهوری اسلامی را «نقض سیستماتیک حقوق بشر» می دانند.
انجمن بین المللی قلم که خانم مهوش ثابت، در سال ۲۰۱۷ برنده جایزه شاعر دلیر آن شده بود، خواهان آزادی فوری او شده است.
