بهار هنرمندی است که در ملبورن زندگی می کند. یک روز سمانه به سراغش می رود و از او می خواهد که با هم طرحی را بر دیوار این شهر بکشند. بهار عقیده دارد هنر در عین لطافت، بسیار قدرتمند است و سمانه می گوید یکی از اهداف ما این بود که سطح فعاليت مدنی خود را فراتر از عکس العمل، و خشم و فریاد ببریم و خود خالق عمل باشيم.
الا تی تی (نام کاربری تويیتر) که تولید این اثر در سیدنی را به هنرمند معروف استرالیایی، اسکات مارش سپرده بود، می گوید: «مخاطب استرالیایی چندان درگیر سیاست نیست، ما می خواستیم نظر آنها را جلب کنیم. اسکات رسانه خود را دارد و به بازتاب بیشتر پیام ما کمک کرد».
بهار می گوید: ؛هنر همیشه رسالت خود را انجام می دهد، چون هنر با تمام سلول های بدن آدم ارتباط برقرار می کند. وقتی آدمها می ایستادند و کار را می دیدند، حس می کردیم داریم درک می شویم، دارند صدامون را می شندند و این برایمان خیلی ارزشمند بود» ، بعد سمانه می افزاید:«ما با شنیده شدن صدامان و با رساندن پیاممان مزد خود را گرفتیم».
الا تی تی که هنوز به دنبال دیوارهای بیشتری در سیدنی است می گوید: «هدف یکی است، مهم این است که این کار تکثیر شود, هنری که روی دیوار می رود، کارش تمام شده، حتی اگر در کوتاه مدت بازتاب رساله ای نداشته باشد، اما رسالت خود را با تکثیر انجام می دهد. ناامیدی هیچ جایی در مسیری که شروع کردیم ندارد».
نسیبه، فعال اجتماعي در ملبورن، که خود به همراه دو تن از آشنایانش رضا و آیه در حال تهیه گرافیتی دیگری در این شهر می باشند و در حال تحقیق بر تاثير هنري بر تغییرات اجتماعي است می گوید:«یک هنر وقتی تولید می شود، از آنجا به بعد مسیر خود را طی می کند، این گرافیتی ها به سمتی می روند که آدم تعجب می کند، هنري با روح آدم ارتباط می گیردو یکی از ابزارهای تغییرات اجتماعی است».
سمانه درباره راه مبارزه به اشکال گوناگون می گوید:«همه قرار نيست همين راهي را بروند که دیگران رفتند، بهم اعتماد کنیم، برای کار هم ارزش قائل بشیم...این خود متعالی می تواند تبدیل به اجتماع متعالی شود».
در همين راستا، نسیبه گفتگو را با بیتی از مولانا خاتمه می دهد:«تو یکی نی ای، هزاری، تو چراغ خود بر افروز... هرکی یک چراغ روشن کنه، به نور بزرگی خواهیم رسید».
