غیبت از محل کار و مدرسه، کوتاه کردن جلسات، و محدود کردن مصرف آب و غذا: اینها برخی از تصمیمهایی هستند که بسیاری از استرالیاییها به دلیل کمبود سرویسهای بهداشتی عمومیِ در دسترس و قابل استفاده با آن روبهرو میشوند.
جرامی هوپ، رئیس سازمان People with Disability Australia و مدیرعامل Specialist Disability Accommodation Alliance، به SBS Examines گفت که سرویسهای بهداشتی عمومیِ قابل دسترس و ایمن، کرامت انسانی را فراهم میکنند.
بیشتر بخوانید
تجربه پناهندگان چگونه تغییر کرده است؟
او گفت: «بخشی از دشواری این است که بتوانید با حفظ کرامت به سرویس بهداشتی بروید؛ جایی خصوصی، قابل دسترس و امن داشته باشید. برای من، این یعنی بتوانم با ویلچر و واکرم بهراحتی رفتوآمد کنم.»
پژوهشگر «کاترین وبر» به SBS Examines گفت که سرویسهای بهداشتی عمومی اغلب کماهمیت شمرده میشوند.
آنها اغلب آخرین چیزی هستند که هنگام بررسی طرحها، فضاهای عمومی و شبکههای حملونقلمان به آن فکر میکنیم ... اما برای مشارکت اجتماعی و انسجام اجتماعی ضروری هستند.کاترین وبر، محقق و مدافع توالت عمومی
او افزود که استرالیا در زمینه سرویسهای بهداشتی عمومی با کمبود قوانین مشخص روبهرو است.
«هیچ الزام قانونیای وجود ندارد که بگوید سرویسهای بهداشتی بخشی از شبکه فضاهای عمومی یا بخشی از شبکه حملونقل عمومی ما هستند.
«بنابراین، اگر میان گروههای مختلف کاربران اختلافی بهوجود بیاید، یا نگهداری و اداره آنها بسیار پرهزینه شود، بستن یک سرویس بهداشتی عمومی میتواند آسانتر از تضمین ادامه دسترسی به آن باشد.»
در قسمت این هفته، SBS Examines این پرسش را مطرح میکند: سرویسهای بهداشتی عمومی چگونه نابرابری را آشکار میکنند؟
