امیلیا نظری از خانهاش در ملبورن به این امید دلبسته است یکی از بستگانش پیوند نعیمی، یک فرد بهایی در ایران از زندان آزاد شود.
او میگوید: «او به مدت سه روز تحت شکنجه مداوم قرار گرفت. مورد ضرب و شتم جسمی قرار گرفت ... و با اعدامهای نمایشی روبرو شد. همه اینها به این دلیل است که آنها سعی دارند او را مجبور به اعتراف به کارهایی کنند که انجام نداده است.»
نعیمی در زمان دور اخیر اعتراضات ایران در دیماه که به دلیل مسائل اقتصادی شروع شده بود، بازداشت شد.
او به اتهاماتی که امیلیا میگوید ساختگی هستند، در بازداشت به سر میبرد.
او میگوید: «اتهامات دروغین مبنی بر اینکه او در مرگ سه نیروی امنیتی دست داشته است. غیرممکن است که او چنین جرمی مرتکب شده باشد چراکه در زمان مرگهای ادعایی، او از قبل در بازداشت بوده است.»
برنا نعیمی، یکی از بستگان پیوند نعیمی، هم از ماه مارچ زندانی بوده و طبق گزارشها حداقل دو بار اعدام نمایشی را تحمل کرده است.
مدافعان حقوق بشر میگویند که آنها به دلیل باورشان مورد آزار و اذیت قرار میگیرند.
دنیلا گاوشون مدیر بخش استرالیا دیدهبان حقوق بشر گفت: «ما شاهد تشدید سرکوب شهروندان بهایی در ایران هستیم. این روند پس از درگیری ماه ژوئن با اسرائیل هم دیده شد؛ جایی که افراد زیادی با اتهاماتی مانند جاسوسی یا همکاری با دولت اسرائیل مواجه شدند، و بهنظر میرسد همین روایت اکنون دوباره در حال تکرار و تقویت شدن است.»
به گفته گروههای حقوق بشری، جامعه بهائی ایران از زمان انقلاب ۵۷ به طور سیستماتیک مورد آزار و اذیت قرار گرفته است، در سطحی که سازمان ملل آن را جنایت علیه بشریت میداند.
آوا ممتازیان، سخنگوی جامعه بهائیان استرالیا، میگوید شواهد فراوانی برای تأیید این موضوع وجود دارد.
او میگوید: «این سرکوب شامل اعدامها بوده است. شامل اعترافات اجباری بوده است. شامل آزار و اذیت، شکنجه و محروم کردن از معیشت نیز بوده است... همچنین محرومیت از دسترسی به آموزش عالی... همه اینها تلاشهایی از سوی مقامهای ایرانی برای وادار کردن بهاییان به ترک باورهایشان بوده است.»
جامعه بهائی با جمعیت تخمینی ۳۰۰هزار نفری، بزرگترین اقلیت مذهبی غیرمسلمان در ایران است.
حداقل ۲۰هزار نفر در استرالیا خود را بهائی میدانند؛ تخمین زده میشود که بیش از ۱۰ درصد از ایرانیان مقیم استرالیا پیرو این دین باشند.
ممتازیان دراین رابطه گفت: «ما معتقدیم که ایرانیان از هر مذهب، قومیت و پیشینهای حق ذاتی دارند که در آینده کشور خود مشارکت کنند.»
بهاییان تنها گروهی نیستند که در ایران با آزار و اذیت و خطر مجازات اعدام روبرو هستند.
از سال ۲۰۲۰، ایران شاهد افزایش مداوم استفاده از مجازات اعدام بوده است.
گاوشون بر این باور است که جمهوری اسلامی با این اعدامها به دنبال ارسال پیام است.
او میگوید: «این واقعا هولناکترین پیام هشدار را به هر کسی که بهدنبال مخالفت سیاسی یا دفاع از حقوق بشر است میفرستد؛ اینکه هر اقدامی میتواند با نهاییترین مجازات ممکن، یعنی اعدام، مواجه شود.»
برای آوا ممتازیان، صلح و وحدت اصول اساسی ایمان او هستند واو میگوید که همین امید به آیندهای بهتر است که جامعه بهایی را به هم پیوند میدهد.
او میگوید: «هیچ سرکوبی نمیتواند اساسا اعتقادات قلبی کسی، میل او به آزادی، میل او به عدالت، میل او به زندگی شرافتمندانه را از بین ببرد.
