مهاجرت به یکی از مهمترین میدانهای رقابت سیاسی در استرالیا تبدیل شده است. حزب کارگر، وان نیشن، ائتلاف و حزب سبزها هرکدام برنامههای متفاوتی برای مدیریت مهاجرت، ویزا، مسکن و پذیرش مهاجران ارائه کردهاند؛ از کاهش مهاجرت و محدود کردن ویزاهای موقت تا افزایش سهمیه مهاجرت بشردوستانه.
مهاجرت به یکی از مهمترین میدانهای رقابت سیاسی در استرالیا تبدیل شده است.
در ماههای گذشته، حزب کارگر، وان نیشن، ائتلاف و حزب سبزها برنامههای خود را درباره آینده نظام مهاجرتی کشور اعلام کردهاند؛ برنامههایی که در میزان مهاجرت، قوانین ویزا، پذیرش دانشجویان و نیروی کار خارجی، سیاستهای بازداشت و اخراج و همچنین مهاجرت بشردوستانه با یکدیگر تفاوت دارند.در همین حال، دولت فدرال پس از هفتهها بحث سیاسی درباره مهاجرت، اصلاحات مورد انتظار خود را اعلام کرده است.
تونی برک، وزیر امور داخلی، در سخنرانی ۳۵ دقیقهای خود در کلوب ملی مطبوعات در روز پنجشنبه گفت این اصلاحات از سال گذشته در دست بررسی بوده و ارتباطی با فضای سیاسی اخیر ندارد.

او گفت: «اینکه تصور کنیم این کار اخیراً و در واکنش به فضای سیاسی انجام شده، بهوضوح اشتباه است. چنین چیزی صحت ندارد.»
با این حال، برخی تحلیلگران معتقدند افزایش حمایت از وان نیشن را نمیتوان از فضای سیاسی کنونی جدا کرد. بر اساس برخی نظرسنجیها، وان نیشن در میزان آرای اولیه از حزب کارگر پیشی گرفته و در موضوع مهاجرت نیز حمایت قابل توجهی به دست آورده است.
روزنامههای ناین نیز گزارش دادهاند که آنتونی آلبانیزی، نخستوزیر استرالیا، نگران بوده است استفاده از تریبون کلوب مطبوعات باعث شود توجه بیشتری به موضوعی جلب شود که در هفتههای اخیر وان نیشن بر آن تمرکز داشته است. تونی برک این ادعا را رد کرده است.
حزب کارگر
دولت میخواهد میزان مهاجرت خالص خارجی یا NOM را از رقم فعلی ۲۹۲٬۱۰۰ نفر کاهش دهد. پیشبینی دولت برای سال مالی ۲۰۲۶–۲۷، ۲۴۵ هزار نفر است و پس از آن، این رقم سالانه حدود ۲۲۵ هزار نفر پیشبینی شده است.
تونی برک در سخنرانی خود پذیرفت که فشارهایی بر بازار مسکن وجود دارد، اما این ادعا را که استرالیا با «مهاجرت گسترده» مواجه است رد کرد.
او گفت: «ما به مهاجرت نیاز داریم که آنقدر کاهش پیدا کند تا مسکن فرصت کند خود را به سطح تقاضا برساند.»
اصلاحات دولت بر سه محور استوار است: چه کسانی وارد استرالیا میشوند، چه کسانی میمانند و چه کسانی کشور را ترک میکنند.
یکی از مهمترین تغییرات به دانشجویان بینالمللی مربوط میشود. آنها دیگر نمیتوانند اعضای خانواده خود را به استرالیا بیاورند، هرچند برای برخی گروهها، از جمله دانشجویان دکترا، استثناهایی در نظر گرفته شده است.

همچنین دانشجویانی که قصد تمدید ویزای خود را دارند، باید به یک مقطع تحصیلی بالاتر منتقل شوند؛ برای مثال، از کارشناسی به کارشناسی ارشد.
برای شرکتکنندگان در برنامه تعطیلات کاری (Working Holiday) نیز سقف جدید و سیستم قرعهکشی برای سال دوم و سوم اعمال خواهد شد. تعداد جایگاههای سال دوم به ۴۵ هزار و سال سوم به ۵ هزار مورد کاهش مییابد؛ در حالی که این ارقام در حال حاضر بهترتیب ۵۷ هزار و ۳۱ هزار نفر است.
دولت همچنین قصد دارد با افرادی که پس از پایان اعتبار ویزای خود همچنان در استرالیا میمانند، برخورد جدیتری داشته باشد. تعداد این افراد حدود ۷۷ هزار نفر برآورد شده و دولت میگوید آنها بازداشت خواهند شد؛ سیاستی که پیش از سال ۲۰۱۵ نیز اجرا میشد.
برای اجرای این طرح، دولت در حال آمادهسازی مراکز بیشتر، نیروهای نظارتی و ظرفیت تختهای اضافی است. با این حال، تأکید کرده که این سیاست قرار نیست شبیه بازداشتها و اخراجهای گستردهای باشد که در ایالات متحده انجام شده است.
در بخش مهاجرت نیروی متخصص نیز سیستم امتیازبندی بازنگری خواهد شد. بر اساس تغییرات پیشنهادی، مدارک مرتبط با ساختوساز از نظر امتیازدهی جایگاهی مشابه مدارک دانشگاهی خواهند داشت.
همچنین دستورالعملهای وزیر تغییر میکنند تا متقاضیانی که مهارتهای موردنیاز استرالیا را دارند، در اولویت قرار بگیرند؛ از جمله متخصصان حوزههای درمان، ساختوساز، آموزش و اجرای قانون.
وان نیشن
وان نیشن در ابتدای این هفته برنامه مهاجرتی خود را منتشر کرد و وعده داد طی سه سال، تعداد جایگاههای مهاجران موقت را ۷۵۰ هزار مورد کاهش دهد.
این حزب پس از سه سال مهاجرت خالص منفی، خواهان تعیین سقف ۱۳۰ هزار نفر برای مهاجرت خالص خارجی است.
پالین هنسن گفته است هدف این طرح، بازگرداندن جمعیت مهاجران موقت استرالیا به سطح سال ۲۰۱۷ است.
بر اساس این برنامه، دانشجویان بینالمللی، فارغالتحصیلان جدید و اعضای خانواده آنها با کاهش قابل توجه پذیرش روبهرو خواهند شد.
تعداد جایگاههای مربوط به این گروهها طی سه سال نزدیک به ۴۷۰ هزار مورد کاهش مییابد.
تعداد ویزاهای موقت برای نیروهای متخصص نیز کمی بیش از ۱۰۰ هزار مورد کاهش خواهد یافت و اعضای خانواده دیگر واجد شرایط دریافت این نوع ویزاها نخواهند بود.
وان نیشن همچنین وعده داده است برخورد با مهاجرانی که بهطور غیرقانونی در استرالیا حضور دارند تشدید شود.
در عین حال، این حزب تغییری در برنامه تعطیلات کاری یا طرح Pacific Australia Labour Mobility پیشنهاد نکرده است؛ طرحی که به کسبوکارها اجازه میدهد نیروی کار را از کشورهای جزیرهای اقیانوس آرام استخدام کنند.
ائتلاف
ائتلاف در ماه آوریل «برنامه مهاجرت مبتنی بر ارزشهای استرالیایی» را معرفی کرد و خواهان کاهش چیزی شد که آن را «مهاجرت خارج از کنترل» دولت مینامد.
یکی از پیشنهادهای اصلی ائتلاف این است که میزان پذیرش مهاجران با تعداد خانههای جدیدی که هر سال ساخته میشود مرتبط شود؛ رقمی که حدود ۱۷۰ هزار واحد در سال است.
این حزب همچنین میخواهد پایبندی به یک بیانیه درباره ارزشهای استرالیایی به شرط قانونی دریافت ویزا تبدیل شود. این بیانیه موضوعاتی مانند آزادی مذهب، انگلیسی بهعنوان زبان ملی و اصل «فرصت برابر برای همه» را دربرمیگیرد.
ائتلاف همچنین خواهان ایجاد روندی سریعتر برای رد درخواستهای حمایت بینالمللی است که فاقد مبنای کافی تشخیص داده شوند و میخواهد بودجه بیشتری برای اجرای احکام اخراج اختصاص یابد.
آنگوس تیلور، رهبر اپوزیسیون، درباره این طرح گفت:
«ائتلاف یک نظام مهاجرتی مبتنی بر ارزشها را دنبال خواهد کرد که ارزشهای استرالیا را در اولویت قرار میدهد و در را به روی کسانی میبندد که از کشور ما نفرت دارند یا برای ماندن در اینجا، بدون داشتن حق قانونی، از نظام حقوقی سوءاستفاده میکنند.»
بر اساس این برنامه، شهروندان استرالیایی برای دریافت حمایت مالی دولت در زمینه خرید خانه در اولویت قرار خواهند گرفت و افراد غیرشهروند برای دسترسی به برخی مزایای تأمین اجتماعی باید مدت بیشتری منتظر بمانند.
همچنین ویزاهای حفاظت موقت و Safe Haven Enterprise به ویزاهای اصلی حمایت در داخل کشور برای افرادی تبدیل خواهند شد که بهطور غیرقانونی وارد استرالیا میشوند.
حزب سبزها
موضع حزب سبزها در زمینه مهاجرت با سه حزب دیگر تفاوت دارد. این حزب برخلاف آنها کاهش کلی تعداد مهاجران را پیشنهاد نکرده است.
یکی از محورهای اصلی برنامه سبزها، افزایش سهمیه پذیرش بشردوستانه استرالیا از ۲۰ هزار نفر به ۵۰ هزار نفر در سال است.
این حزب همچنین خواهان ایجاد مسیرهایی برای اقامت دائم دارندگان ویزای حفاظت موقت و پایان دادن به بازداشت نامحدود مهاجران، چه در داخل استرالیا و چه در خارج از کشور، است.
سبزها میخواهند پروندههای عقبافتاده مربوط به ویزاهای خانوادگی و همسر را طی سه سال برطرف کنند و زمان انتظار برای ویزای پیوستن اعضای خانواده را به حداکثر ۱۲ ماه کاهش دهند.
این حزب ارتباط میان مهاجرت و بحران مسکن را رد میکند و به جای کاهش مهاجرت، خواهان حمایت بیشتر از مستأجران و افزایش عرضه مسکن عمومی و مقرونبهصرفه است.
سبزها همچنین از اصلاحات دولت کارگر، بهویژه گسترش مراکز بازداشت، انتقاد کردهاند.
لارسا واترز، رهبر سبزها، گفت:«حزب کارگر میخواهد استرالیا را به دوران سیاستهای مهاجرتی تونی ابوت برگرداند؛ به برنامه تونی ابوت و به سال ۲۰۱۵، دورهای که دونالد ترامپ میگوید الهامبخش سیاستهای سختگیرانه او در برخورد با مهاجران بوده است.»
او افزود: «آنها این کار را نمیکنند چون تأثیری بر بحران مسکن یا هزینه زندگی خواهد داشت. آنها تلاش میکنند از پالین هنسن جلو بزنند.»
در مجموع، اختلاف احزاب درباره مهاجرت تنها به تعداد مهاجرانی که وارد استرالیا میشوند محدود نیست. تفاوت دیدگاهها موضوعاتی مانند دانشجویان بینالمللی، نیروی کار متخصص، مهاجرت خانوادگی، ویزاهای موقت، بازداشت و اخراج، مسکن و همچنین میزان پذیرش مهاجران بشردوستانه را نیز دربرمیگیرد.
برنامه فارسی رادیو اسبیاس در روزهای شنبه و سه شنبه ساعت ۳ بعد از ظهر از طریق رادیو، به صورت آنلاین، کانال شماره ۳۰۲ تلویزیونهای دیجیتال و از طریق اپ رایگان SBS Audio قابل دسترس است. برای شنیدن برنامه های زنده و پادکست های ما اپ SBS Audioرا از APP Store یا Google Play دانلود کنید. همچنین میتوانید به اس بی اس فارسی از طریق اسپاتیفای، اپل پادکستز یا گوگل پادکستز گوش کنید.






