زهرا حیدری، فعال حقوق زنان و دانشجوی دانشگاه موناش، پس از مهاجرت از افغانستان، فعالیت خود را در زمینه حمایت از زنان و مقابله با خشونت خانوادگی ادامه داده است. خانم حیدری در آستانه انتشار کتاب خود با عنوان «صدای خاموش زنان افغانستان»، با اسبیاس فارسی درباره تجربه مهاجرت، فعالیتهایش در حمایت از زنان افغانستان و هدفش از انتشار این کتاب گفتوگو کرده است.
او حدود هفت سال پیش افغانستان را ترک کرده و اکنون در استرالیا در رشته علوم زیستپزشکی تحصیل میکند. وی قصد دارد پس از پایان این دوره، تحصیلات خود را در رشته پزشکی و جراحی ادامه دهد.
او همچنین از سال ۲۰۲۴ با یونیسف همکاری داشته و در زمینه حمایت از جوامع آسیبپذیر و زنان افغانستان فعالیت میکند.
او میگوید در سالهایی که در افغانستان زندگی میکرد، شاهد زنانی بوده که به دلیل فشارهای خانوادگی و اجتماعی، امکان دفاع از حقوق خود یا بیان مشکلاتشان را نداشتند.
به گفته او، ازدواج اجباری دختران، خشونت خانوادگی، محدودیت در تحصیل و کنترل نوع پوشش و فعالیت زنان در شبکههای اجتماعی، از جمله مشکلاتی است که زندگی بسیاری از زنان افغانستان را تحت تأثیر قرار داده است.
او اکنون در حال آمادهسازی برای رونمایی از کتاب خود با عنوان «صدای خاموش زنان افغانستان» است.
این کتاب شامل روایتهای واقعی زنانی است که با آنها گفتوگو کرده و تلاش دارد دردها و تجربههای آنان را به تصویر بکشد. این اثر در چهار بخش شامل داستانهای واقعی، دکلمه، شعر و تصاویری از شرایط زنان در افغانستان تهیه شده و به دو زبان فارسی و انگلیسی منتشر خواهد شد.
به گفته او، هدف اصلی از انتشار این کتاب، رساندن صدای زنانی است که سالها در سکوت زندگی کردهاند و فرصتی برای بیان دردها و تجربههایشان نداشتهاند.
اسبیاس فارسی با خانم حیدری درباره تجربه مهاجرت، فعالیتهای او در زمینه حمایت از زنان و مقابله با خشونت خانوادگی، و همچنین کتاب «صدای خاموش زنان افغانستان» و هدف او از انتشار این اثر گفتوگو کرده است.
