یک پناهنده ایرانی که در تلاش برای ایجاد زندگی جدیدی برای خانواده خود در استرالیا بود با دستمزد ناچیز در یک فروشگاه آب نبات چوبی شروع به کار کرد.
مغازه شیرینی پزی ایرانی متعلق به پزشکی به نام سید فرشچی بود، او به مرد گفت ابتدا باید یک برنامه آموزشی سه ماهه بدون دستمزد را تکمیل کند.
وقتی تمریناتش را تمام کرد، فقط ساعتی ۱۰ دلار دستمزد گرفت.
دادگاه شهرستان ملبورن شنیده است که وقتی مرد نگرانیهای خود را با فرشچی مطرح کرد، او گفت که در اداره مهاجرت ارتباطاتی دارد.
فرشچی به او گفت: «نگران دستمزد نباش، من در مورد وضعیت ویزا به تو کمک میکنم.»
فرشچی سپس تهدید کرد که در صورت دست کشیدن از کار او را از کشور اخراج خواهد کرد.
او همچنین تهدید کرد که به افرادی ایران اطلاع خواهد داد که این مرد به مسیحیت روی آورده است، تهدیدی که قاضی دادگاه، پیتر کید، روز سهشنبه آن را «بدخواهانه» خواند.
بخشهای از صحبتهای فرشچی که دادگاه شنیده به این شکل است: «وقتی تو را به ایران بازگردانند، به آنها اطلاع میدهم که تو مسیحی هستی، آنها تو را خواهند کشت.»
قاضی کید گفت فرشچی از رویکرد «چماق و هویج» استفاده کرد تا با پیشنهاد کمک به او برای گرفتن ویزا و سپس تهدید به اخراج، این فرد را وادار به ادامه کار برای او کند.
او گفت: «شما آگاهانه از او سوء استفاده کردید و تهدید کردید که اگر به کار شما ادامه ندهد، او را اخراج خواهید کرد. تهدیدهایی که شما انجام دادید حساب شد و زیانبار بود، انگیزه شما یک انگیزه تجاری بود. به دنبال این بودید که کسب و کار شما در پشت کار اجباری سود ببرد.»
فرشچی در اکتبر ۲۰۲۳ توسط هیئت منصفه به دلیل واداشتن یک فرد به کار اجباری و انجام یک تجارت با کار اجباری مجرم شناخته شد.
همسرش نغمه مصطفایی از اتهام همکاری با او تبرئه شد.
فرشچی روز سهشنبه از سرنوشت خود مطلع شد و به سه سال و شش ماه زندان محکوم شد.
مرد که بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ به مدت ۲۰ ماه برای فرشچی کار میکرد، گفت که تأثیر فیزیکی کار مانع از کار او در هر جای دیگری شده است.
او در بیانیه ای گفت: «امید و خوشبینی که به آینده خود و خانوادهام داشتم از من ربوده شده است.»
فرشچی، که همچنین به عنوان یک کایروپراکتیک کار می کرد و یک مطب پزشکی را اداره می کرد، در ارجاع شخصیت به دادگاه به عنوان یک پزشک با استعداد، دلسوز و رهبر جامعه توصیف شد.
قاضی کید گفت، در حالی که ارجاعات این مرد ۵۰ ساله قابل توجه بود، اما او از موقعیت خوب خود در جامعه ایرانی برای ارتکاب این تخلفات استفاده کرده است.فرشچی از یک قربانی «بسیار آسیبپذیر» سوء استفاده کرده و از کار اجباری بهره مالی برده بود.
قاضی گفت که با توجه به جدی بودن جرم فقط یک مجازات فوری زندان مناسب بود.
او گفت: «دادگاه باید روشن کند که استثمار و سوء استفاده از قدرت، به ویژه در جایی که قربانی یکی از اعضای آسیبپذیر جامعه باشد، قابل تحمل نیست.»
فرشچی در حالی که کت و شلوار پوشیده بود، سکوت کرد و مستقیم به جلو خیره شد.
او پس از گذراندن ۱۸ ماه از دوران محکومیت خود، واجد شرایط آزادی مشروط خواهد بود و مقرر شد بیش از ۴۲هزار دلار به قربانی خود بازپرداخت کند.
