Avustralya’nın en yüksek sıradağ silsilesi üzerinde kurulan Snowy Mountains Hydro-Electric Scheme, Avustralya’nın mühendislik harikası olarak değerlendirilir. İnşasına 1949 yılında başlanan baraj ve tüneller ağı, suyun tüneller ve borularla toplanıp sitemdeki 19 baraja akıtılması ve bu barajlardan elektrik üretilmesini kapsar. Su ayrıca tarım arazilerinin sulanmasında da kullanılır.
“Avustralya’nın GAP Projesi” olarak adlandırılabilecek proje için Avustralya parlamentosu özel bir yasa çıkardı ve proje Avustralya, Amerikan ve Fransız şirketlerine ihale edildi. 25 yıl süren inşaat çalışmasında 100 binden fazla kişi çalıştı. Bu işçiler 30 ülkeden gelen göçmenlerden oluştu. İnşaat çalışamaları sırasında çalışan işçi sayısı belli bir anda 7 binin altına hiç düşmedi.
İşçilerin yüzde 70’i Almanya, Yunanistan, İrlanda, İtalya, İngiltere, Norveç, Polonya ve Eski Yugoslavya’dan gelen işçilerdi.
Bunların çoğu, mühendislik ve inşaat tecrübesi olan dağda çalışmaya alışkın, yüksek ücretli işçilerdi.
Dağlarda 145 km tünel kazıldı, 80 km kanal döşendi. Bu kanal ve tünellerle su, 16 büyük baraja nakledildi. Barajların toplam su tutma kapasitesi, Sydney körfezi kapasitesinin 12 katı.
Proje 1974 yılında tamamlandığında tünel ve barajlarda çalışırken iş kazalarında ölen işçi sayısı 121’i bulmuştu.
Yeni proje
Başbakan Malcolm Turnbull’un açıkladığı Snowy barajlar siteminin genişletilmesi projesi, hali hazırdaki elektrik üretimini yarı yarıya artırmayı öngörüyor. 4 yılda iki milyar dolar harcanarak yapılacak çalışma, yeni baraj kurulmasını öngörmüyor, ancak yeni tünel ve santrallar kurularak akan suyun yokuş yukarı tekrar pompalanıp, aşağı bırakılarak elektrik elde edilmesi sağlanacak.
Hükümet, fizibilite raporunun bir yıl içinde hazırlanmasını ve inşaatın hemen başlanmasını hedefliyor.
