Tasmanya kaplanı, avlanarak soyu tüketilen Avsutralya'ya özgü büyük etçil keseli hayvan.
Tasmanya kaplanının gen dizilimini inceleyen bilim adamları, kaplanının zayıf bir genetik yapıya sahip olduğunu keşfetti.
Bilim adamları, yüzyılı aşkın bir süre kavanozda korunan bir yavru Tasmanya kaplanını inceleyerek gen haritasını çıkardı.
Araştırmacılar, Tasmanya kaplanın genetik yapısının, 65,000 yıl önceye dayanan Aborijinlerden daha da önce çevreye uyum sağlamakta zayıf kaldığını, çevresel değişimlere direnç gösteremediğini belirledi.
Melbourne Üniversitesi biyologlarından “Nature Ecology and Evolution” kitabının yazarlarından Andrew Pask, "İncelediğimiz Tasmanya kaplanının soyları tükenen diğer hayvanların genetik özelliklerini keşfetmemize yardımcı olacağını umut ediyoruz.
Bu araştırma ile bilim adamları Tasmanya kaplanını klonlayarak hayat döndürebilir. Bu gen dizilimi ile evrimini tamamlanmış bir tür olduğu için teknik olarak 'Tasmanya kaplanını geri getirmek' ilk adım olacaktır ancak şimdilik bu ihtimalin çok uzağındayız " dedi.
Avcılar yok etti
Yüzyıllar önce Tasmanya Kaplanı Avustralya kıtasında yaygın olarak yaşayan bir türdü. Ancak 3,000 bin yıl önce ana karada muhtemelen kuraklığa yenik düşerek yok oldu.
Tasmanya’daysa Tasmanya kaplanının soyunu avcılar tüketti. Son Tasmanya kaplanı Hobart Hayvanat Bahçesi’nde 1936 yılında öldü. 1888 ile 1909 yılları arasında Tasmanya hükümeti öldürülen her yetişkin Tasmanya Kaplanı başına 1pound, yavrular içinse 10 şilin ödeme yapıyordu.
Gen haritasını çıkarılan Tasmanya kaplanının, birçok fiziksel özelliği benzer olan Avustralya yaban köpeği “dingo”dan daha çok, “Tasmanya canavarına” benzerlik gösterdiği belirlendi.
İki hayvanın fiziksel benzerliği, bilim insanlarına göre "yakınsak evrim"in en iyi örneklerinden. Yakınsak evrim, birbirleriyle yakın akraba olmayan tür ve soylar arasında görülen benzer biyolojik özelliklerin oluşumunu açıklayan ve bunları tanımlayan bir terim.
