پت دادسون، سناتور حزب کارگر گفت تصمیم موریسن برای حضور نیافتن در مراسم بزرگداشت از ممنوع شدن صعود به صخره اولورو بیانگر عدم همدلی او با مردم بومی آسترالیاست.
آقای موریسن در دفاع از خودش گفت: «نه انتونی البنیزی (رهبر اپوزیسیون) و نه من در مراسم حضور داشتیم».
«تقسیماوقات من اجازه نداد آنجا باشم. من نمیتوانم همزمان در دو مکان باشم. من در آخرهفته در وسترن آسترالیا بودم و با خانوادهام از تلهتون (برنامه تلویزیونی طولانی برای امور خیریه) وسترن آسترالیا بازمیگشتم».
آقای موریسن پذیرفت که ممنوعیت صعود از اولورو یک «تغییر قابل توجه» و همچنان یک رویداد «بهموقع» بود.
اسکات موریسن و کِن وایت، وزیر امور بومیان هر دو در این برنامه اشتراک نکرده بودند.
انتونی البنیزی، رهبر حزب کارگر نیز در این برنامه اشتراک نداشت و به یک مراسم اجتماعی در لیچهارت (Leichhardt) سیدنی رفته بود.
تنها نماینده فدرال از حکومت موریسن در این مراسم، سوزن لی، وزیر محیط زیست بود.
از حزب کارگر فدرال، چهار نماینده پارلمان، به شمول دو سیاستمدار بومی لیندا برنی و پت دادسون، مالاردیری مککارتی و وارن اسنودن در مراسم بزرگداشت از ممنوعیت بالا رفتن از اولورو اشتراک داشتند.
آقای دادسون به تلویزیون ملی بومیان (NITV) گفت: «خوب، من فکر میکردم نخستوزیر باید در این مراسم حضور یابد. او را جایی در آسترالیا در بازی بسکتبال دیدم».
«اگر او همدلی واقعی با نهادهای مذهبی و فرهنگی ساکنان اولیه این سرزمین میداشت، باید اینجا میبود».
آقای اسنودن نیز گفت نخستوزیر موریسن درکی از مسایل بومیان آسترالیا ندارد: «در مورد نخستوزیری که به وضوح این را نمیفهمد، چه میتوانی بگویی. نکته همین است».
«اگر این یک جشنواره مسیحیان در مکانی دیگر میبود، او آنجا بود، چنانچه همیشه همین کار را میکند. این خیلی مهمتر است. این درباره احترام و درک است».
همچنان خانم برنی، سخنگوی حزب کارگر در امور بومیان عدم حضور وزیر امور بومیان حکومت در این مراسم را مورد سوال قرار داد.
اما یک سخنگوی آقای وایت گفت او به این دلیل در مراسم اولورو حضور نیافته که در حوزه انتخاباتیاش در وسترن آسترالیا وعده داشت.
پیتر گَریت، وزیر پیشین کابینه حکومت کارگر و رهبر گروه موسیقی «میدنایت اویل» (Midnight Oil) با استفاده از مراسم بزرگداشت از ممنوعیت صعود به اولورو بار دیگر خواستار ایجاد یک ساختار نمایندگی بومیان در بدنه پارلمان شد.
بیانیه معروف اولورو که در سال ٢٠۱٧ از سوی رهبران بومیان امضا و به حکومت مالکوم ترنبول سپرده شد، خواستار ایجاد چنین ساختاری برای نمایندگی از بومیان کشور در پارلمان شد.
این خواسته در آن زمان از سوی حکومت ترنبول رد شد و حکومت موریسن نیز تا اکنون در مخالفت با آن قرار دارد.
اولورو دارای ارزش معنوی بسیار بزرگ برای مردم آنانگو، صاحبان سنتی این صخره است و به افسانههای خلقت و باورهای فرهنگی و قانونی آنها ربط میگیرد.
مردم آنانگو روز یکشنبه در کنار دیگر غیربومیان و گروههای موسیقی راک همچون آقای گریت از میدنایت اویل و شین هاورد از گوانا و باندهای موسیقی محلی بومی از ممنوعیت صعود به این صخره تجلیل کردند.
صعود به صخره مقدس اولورو بعدازظهر روز جمعه (٢٥ام اکتبر) برای همیشه ممنوع شد.
