هزینههای کمرشکن آموزش کودکان در آسترالیا بسیاری از والدین را وادار کرده تا ساعات بیشتری کار کنند و از هزینههایی مانند رفتن به تعطیلات بکاهند.
بر اساس یافتههای این گزارش، خانوادههای ساکن در بزرگشهرهای آسترالیا باید برای آموزش فرزندشان که از امسال (۲۰۲۶) شامل مکتب میشوند طی ۱۳ سال آینده ۱۱۳ هزار و ۵۹۴ دالر در مکاتب دولتی، ۲۴۷ هزار و ۱۷۴ دالر در مکاتب خصوصی کاتولیک و ۳۶۹ هزار و ۵۹۴ دالر در مکاتب آزاد هزینه کنند.
در شهرهای کوچکتر و مناطق دورافتاده، خانوادهها باید برای فرستادن کودک شان به مکاتب دولتی بالغ بر ۱۰۰ هزار و ۳۹۵ دالر، مکاتب کاتولیک ۲۲۳ هزار و ۸۷۴ دالر و مکاتب آزاد ۲۳۰ هزار و ۱۴۴ دالر هزینه کنند.
این پژوهش که توسط گروه مالی موسوم به 'فیوچریتی' (Futurity) انجام شده، آمار شهریه (فیس) مکاتب را از اداره نصاب درسی آسترالیا گردآوری کرده و با ۲۵۰۰ پدر و مادر درباره نحوه مدیریت مصارف شان مصاحبه کرده است.
بیشتر بخوانید:
مصارف واقعی پرورش یک کودک در آسترالیا چقدر است؟
در بین پایتختشهرها، ملبورن با ۱۲۱ هزار و ۲۰۲ دالر از نظر هزینه مکاتب دولتی در بالاترین رده قرار گرفته است.
از جمع شهرهای کوچکتر و مناطق دورافتاده، کوینزلند با هزینه ۱۰۸ هزار و ۶۴۷ دالر در صدر فهرست قرار گرفته است.
در شهرهای بزرگ، ۱۳ درصد و در شهرهای اطراف و دورافتاده ۵ درصد از هزینههای آموزشی صرف شهریه/فیس مکاتب دولتی میشوند و بقیه آن صرف هزینههای جانبی مانند کلاسهای تقویتی خارج از مکتب، حملونقل، سیر علمی و یونیفرم میشود.
از میان شهرهای بزرگ، ساکنان کانبرا و از میان مناطق اطراف، خانوادههای کوینزلندی بیشترین هزینه (۲۷۳ هزار و ۴۹۴ دالر) را برای آموزش فرزندان شان در مکاتب کاتولیک پرداخت میکنند.
ملبورن با هزینه ۴۳۵ هزار و ۹۰۲ دالر در جمع بزرگشهرها و آسترالیای غربی با هزینه ۲۷۵ هزار و ۶۳۹ دالر در بین مناطق اطراف و دورافتاده گرانترین مکاتب مستقل را در خود جا دادهاند.
به گفته سارا مکادی از سازمان فیوچریتی، خانوادهها به آموزش فرزندان شان ارزش قایل هستند و ۹۰ درصد آنها نقش آموزش را در موفقیت فرزندان شان در زندگی مهم میدانند.
خانم مکادی به خبرگزاری اسوشیتدپرس آسترالیا (AAP) گفت: «آنها حاضرند برای دسترسی فرزندشان به آموزشی که انتخاب میکنند و برایش ارزش قایل هستند، فداکاری کنند.»
اما والدین بهطور فزایندهای به دنبال صرفهجویی هستند؛ از جمله تلاش میکنند برای فرزندان شان یونیفرم دستدوم تهیه کنند، از لپتاپها مدت طولانیتری استفاده کنند و هزینههای یادگیری سازهای موسیقی و سیرهای علمی را کاهش دهند.
یکسوم پاسخدهندگان گفتهاند که به قرضههای اعتباری رو آوردهاند، در حالی که سایر خانوادهها سعی میکنند از تعطیلات خود بگذرند و ساعات بیشتری کار کنند تا بتوانند هزینه آموزش باکیفیت فرزندان شان را تأمین کنند.
بیش از نیمی از والدین گفتهاند برای پرداخت هزینه آموزش فرزندان شان به دیگران، از جمله پدرکلانها و مادرکلانها، متکی هستند.
خانم مکادی گفت: «نگرانکننده است که ۴۵ درصد والدین گفتهاند که اکنون به دلیل هزینههای پرورش و آموزش کودک، در فکر داشتن فرزندان کمتر هستند.»
شورای سازمانهای مکاتب دولتی آسترالیا نیز میگوید، با افزایش نگرانیها درباره تأمین کامل بودجه مکاتب از سوی دولت، خانوادهها مصارف خود را محدودتر کردهاند.
پیتر گَریگَن، رییس موقت این شورا، گفت: «وقتی خانواده تحت فشار مالی قرار دارد، مواردی مانند ورزش، اردوزنی و موارد بالاتر نخستین چیزهایی هستند که قطع میشوند.»
به گفته او، آزمون واقعی این است که آیا هر کودک میتواند بدون اینکه پول مانع شود و والدینش به «بانک پدرکلانها و مادرکلانها» مراجعه کند، از خدمات آموزشی به صورت کامل بهره ببرد یا خیر.
آقای گریگن افزود: «جامعه آسترالیا باید بتواند این امکان را برای همه فراهم سازد.»
بر اساس آمار اداره احصائیه، در استرالیا ۶۳ درصد دانشآموزان در مکاتب دولتی، ۲۰ درصد در مکاتب کاتولیک و ۱۷ درصد در مکاتب آزاد مصروف آموزش هستند.
به اشتراك بگذاريد
