براساس آخرین گزارش اداره ملی علوم آسترالیا یاCSIRO ، تحت عنوان افقهای نظام غذایی، آسترالیاییها با وجود دسترسی نسبی به مواد غذایی صحی و با کیفیت، باز هم از امراض ناشی از رژیمهای غذایی غیرصحی رنج میبرند.
ارقام اداره احصائیه آسترالیا نشان میدهند که ارزش داخلی تولید میوه (به استثنای انگور که از آن شراب ساخته میشود) در سال ۲۰۲۲-۲۳ حدود ۶.۳ میلیارد دالر بوده و در این سال ۲.۷ میلیون تُن میوه به فروش رسیده است.
ارزش تولید سبزیجات ۵.۸ میلیارد دالر بوده و ۳.۶ میلیون تُن آن به فروش رسیده است.
در عین حال، به دلیل مقدار زیاد غذای تازه استفادهنشده، سالانه ۳۳ میلیون تُن زباله ارگانیک در کشور تولید میشود.
گزارش CSIRO تخمین میکند که ارزش اقتصادی تولید، توزیع و مصرف غذا در آسترالیا حدود ۸۰۰ میلیارد دالر است و این بخش برای تقریباً ۳.۵ میلیون نفر زمینه کاری فراهم کرده است. اما محققین میگویند این سیستم برای همه سودآور نیست و نبود غذای مغذی و مقرونبهصرفه، یکی از عوامل اصلی امراض در کشور است.
نبود انتخاب مناسب، عامل رژیمهای غذایی غیرصحی
لارل مکمیلان، رئیس برنامه پایداری غذا و زراعت در CSIROمیگوید قیمت بلند مواد غذایی و مسائل صحی، آسترالیاییها را شدیداً تحت فشار قرار داده است. او افزود که نبود گزینههای مناسب غذایی نیز نقش دارد.
او به بخش خبری اسبیاس گفت: «اپیدمیها و مشکلات مرتبط با صحت اکثراً بحیث پیامد قابل قبول انتخاب فردی تلقی میشوند، اما عناصری در آن انتخاب وجود دارند که میتوانند ما را از غذای صحی دور سازند.»

Source: SBS News
احتمال زیاد وجود دارد که مردم مناطق دورافتاده و روستایی قیمتهای بلندتر در فروشگاهها را تجربه کرده و با گزینههای کمتر غذایی مواجه باشند.
طبق این گزارش، ۶ درصد ساکنان مناطق روستایی تنها به یک فروشگاه غذایی دسترسی دارند، و این رقم در مناطق دورافتاده به ۳۴ درصد افزایش مییابد.
این عوامل سبب شده تا شمار زیادی آسترالیاییها تغذیه کافی دریافت نکنند، که این امر سبب پیامدهای منفی صحی میشود.
کمتر از ۵ درصد مردم، مقدار توصیهشده میوه و سبزی را مطابق با رهنمودهای رژیم غذایی فدرالی مصرف میکنند.
در عوض، میزان مصرف غذاهای غیرضروری مانند بیسکویت و گوشت پروسسشده دو برابر بیشتر است.

Source: SBS News
سهولت در مقابل تغذیه سالم
در کنار قیمت، سهولت یا راحتی نیز نقش مهمی در انتخاب مصرفکنندگان دارد.
لیلی لیم کاماشو، محقق ارشد در نهاد CSIRO توضیح میدهد که مردم اغلب به دلایل سهولت، به خرید غذاهای آماده تمایل دارند.
او به بخش خبری اسبیاس گفت: «در مقایسه با خرید غذاهای آماده، خرید مواد تازه برای پختن در خانه کار ساده نیست. این کار نه تنها به دلیل هزینه بلکه به خاطر زمان بیشتر مورد نیاز برای تهیه غذا، برای اکثر مردم مشکل است.»
او افزود که محیطهایی که در آن غذا خریداری میشود نیز تأثیرگذار است، زیرا بازاریابی میتواند تصمیم مصرفکننده را تغییر دهد.
گزارش CSIRO نشان میدهد که رستورانتهای فستفود بیشتر در مناطق کمدرآمد و اطراف مکاتب متمرکز هستند، که میتواند الگوهای غذایی غیرصحی را در میان این گروهها تشدید کند.
او گفت: «برای مثال، دیدن اعلانات فستفود توسط کودکان میتواند تأثیر مستقیم بر آنچه میخواهند بخورند، بگذارد.»
گزارش افزوده است که افراد ساکن در مناطق محروم و دورافتاده، بیشترین آسیب را از نداشتن امنیت غذایی متقبل میشوند.
گرسنگی و ضایعات مواد غذایی
در حالیکه اکثر مردم توان خرید غذای صحی را ندارند، هر سال میلیونها تُن غذا به زبالهدانیها انداخته میشود.
نهاد خیریه Foodbank Australia میگوید که حدود ۷.۶ میلیون تُن غذایی قابل مصرف هر سال در آسترالیا ضایع میگردد.
سارا پینل، رئیس عملیاتی این نهاد به بخش خبری اسبیاس گفت: «ما میخواهیم غذای اضافه و مناسب به جای انداختن به زبالهدانی، به نهادهای مانند ما برسد. با سیاستهای حمایتی مناسب و زیربناهای بهتر، میتوانیم ضایعات را بطور قابل ملاحظه کاهش داده و تلاشهای کمک غذایی را تقویت کنیم.»
چه تغییراتی میتوان ایجاد کرد؟
دانیل مورفیلد مدیر عامل نهاد خیریه SecondBiteمیگوید که این نهاد سالانه از ضایع شدن حدود ۲۵ میلیون کیلوگرام غذا جلوگیری میکند که معادل ۵۰ میلیون وعده غذایی است. با این حال، آنها میتوانند کارهای بیشتری انجام دهند.
او میگوید: «ما از طرح تشویقی مالیات ملی برای اهدای غذای اضافی حمایت میکنیم. این طرح شرکتها را ترغیب میکند تا به جای دور انداختن، غذای اضافه را اهدا کرده و به تغذیه بهتر مردم نیازمند کمک کنند.»
به باور نهاد CSIRO یکی از راههای تشویق مردم به انتخابهای صحی و سالم، وضع مالیه بر غذاهای غیرصحی و نوشیدنیهای شیرین است. سازمان جهان صحت نیز در سال ۲۰۲۲ وضع مالیه بر نوشیدنیهای شیرین را توصیه کرده بود.
پینل هشدار میدهد که چنین مالیات باید با در نظرداشت تأثیر بر خانوادههای کمدرآمد طراحی شود.
او میگوید: «ما از پالیسیهای که به بهبود رژیم غذایی و تأمین امنیت غذایی کمک میکند، حمایت میکنیم، مشروط بر اینکه زندگی را برای افراد نیازمند سختتر نسازد.»








