بحث درباره سیاست موسوم به "آسترالیای سفید" بار دیگر وارد مباحث مهاجرتی آسترالیا شده است. این موضوع پس از اظهارات اخیر پاولین هنسن، رهبر حزب ون نیشن، مطرح شد؛ اظهاراتی که واکنشهای گستردهای را در پی داشت. در حالی که این سیاست دههها پیش لغو شده است، اما کارشناسان هشدار میدهند که افزایش دیدگاههای ضد مهاجرت، بار دیگر بحثهایی را درباره میراث این سیاست و مفهوم ارزشهای آسترالیایی زنده کرده است.
برای شنیدن خبرها، گزارشها و مطالب بیشتر اینجا کلیک کنید.
سیاست موسوم به "آسترالیای سفید" در واقع یک قانون واحد نبود، بلکه مجموعهای از قوانین مهاجرتی بود که ورود مهاجران غیراروپایی، به ویژه غیر بریتانیایی، را به آسترالیا محدود میکرد.
بحث درباره این سیاست پس از آن دوباره مطرح شد که پاولین هنسن ، رهبر حزب ون نیشن در گفتوگو با تامی رابینسون، فعال راست افراطی و مخالف مهاجرت در بریتانیا، گفت مشکلات کنونی مهاجرت در آسترالیا از زمانی آغاز شد که حکومت گاف ویتلم در سال ۱۹۷۳ سیاست آسترالیای سفید را کنار گذاشت و راه را برای ورود مهاجران از کشورهای مختلف باز کرد.
او بعداً تأکید کرد که از سیاست آسترالیای سفید حمایت نمیکند، اما اظهاراتش باعث شد بار دیگر این پرسش مطرح شود که آیا آسترالیا در معرض بازگشت برخی از نظریات این سیاست قرار دارد یا خیر.
بنجامین تی جونز، کارشناس تاریخ سیاسی آسترالیا، میگوید هدف این سیاست ایجاد جامعهای یکدست و سفیدپوست بود و به همین دلیل، مهاجرت از بریتانیا و سایر کشورهای اروپایی در اولویت قرار داشت.
این سیاست با "قانون محدودیت مهاجرت" در سال ۱۹۰۱ آغاز شد. یکی از ابزارهای اصلی آن شامل یک امتحان نوشتن 50 کلمه به یک زبان اروپایی بود، که این شیوه باعث شد بعضی مردم بالاخره از استرالیا اخراج شوند. مارک کالی، نویسنده کتابی درباره تاریخ اقتصادی مهاجرت آسترالیا، میگوید این امتحان اساساً برای رد کردن متقاضیان طراحی شده بود، نه برای قبولی آنان.
اگرچه این امتحان لغو شد، اما برای مدت طویل دریافت اجازه ورود و اقامت دایمی برای اشخاصی که از اروپا یا امریکای شمالی نبودند، بسیار دشوار باقی ماند.
پایان تدریجی این سیاست از دهه ۱۹۶۰ و در زمان حکومت هارولد هولت آغاز شد و در سال ۱۹۷۵، با تصویب قانون منع تبعیض نژادی در حکومت گاف ویتلم، به طور رسمی پایان یافت.
از آن زمان، آسترالیا سیاست چندفرهنگی را در پیش گرفت و امروز، در کنار کانادا، یکی از کشورهایی شناخته میشود که مهاجران را از سراسر جهان، بدون تبعیض بر اساس نژاد یا قومیت، میپذیرد.
آیا حزب ون نیشن از سیاست "آسترالیای سفید" حمایت میکند؟
پاولین هنسن پس از واکنشهای گسترده، توضیح داد که هرگز از سیاست آسترالیای سفید حمایت نکرده و اکنون نیز از آن حمایت نمیکند.
اما حزب ون نیشن همچنان از برخی سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی دفاع میکند.
این حزب خواهان اخراج ۷۵ هزار مهاجر غیرقانونی از آسترالیا است و پاولین هنسن در پاسخ به پرسشی درباره اخراج گسترده مهاجران گفته است: «من این نظریه را دوست دارم.»
همچنان او در سالهای گذشته بارها خواهان ممنوعیت مهاجرت از بعضی کشورهای دارای اکثریت مسلمان شده و گفته است درباره آنچه "ایدئولوژیهای افراطی اسلامی" میخواند، نگران است؛ اما تاکنون نام هیچ کشوری را مشخص نکرده است.
در نخستین سخنرانی خود در مجلس سنا در سال ۲۰۱۶ نیز بدون ارائه مدرک گفته بود که آسترالیا در خطر "غرق شدن توسط مسلمانان" قرار دارد.
اوایل امسال، انگس تیلر، رهبر اپوزیسیون، نیز پیشنهاد کرد که برنامه مهاجرتی آسترالیا باید بر اساس "ارزشهای آسترالیایی" تنظیم شود و یک امتحان الزامی ارزشهای آسترالیایی برای مهاجران در نظر گرفته شود.
او گفته است مهاجرانی که از دموکراسیهای لیبرال میآیند، احتمال بیشتری دارد که با ارزشهای آسترالیایی همسو باشند.
حزب گرینز این پیشنهاد را تلاشی برای احیای سیاست آسترالیای سفید دانست، اما آقای تیلر تأکید کرده است که پیشنهاد او بر اساس نژاد، مذهب یا ملیت تبعیض قایل نمیشود.
آیا امکان بازگشت به سیاست "آسترالیای سفید" وجود دارد و کارشناسان درباره آینده مهاجرت در آسترالیا چه میگویند؟
کارشناسان معتقدند بازگشت به سیاست آسترالیای سفید بسیار بعید است.
مارک کالی میگوید با توجه به تغییرات گسترده قانونی و اداری که طی چند دهه گذشته در نظام مهاجرتی آسترالیا ایجاد شده، تقریباً غیرممکن است که دوباره مهاجرت بر اساس کشور محل تولد، قومیت یا مذهب محدود شود.
لیز آلن متخصص نفوس، معتقد است که سایه سیاست آسترالیای سفید هنوز هم بربعضی بخشهای جامعه آسترالیا دیده میشود؛ از جمله در برخی امتحانات مهاجرتی یا حتی در این واقعیت که رخصتی های رسمی کشور بازتاب کامل جامعه چندفرهنگی امروز آسترالیا نیست.
او میگوید یکی از مشکلات اصلی این است که تاکنون تعریف رسمی و روشنی از "ارزشهای آسترالیایی" وجود ندارد و این موضوع همواره زمینهساز بحث و اختلاف بوده است.
بنجامین جونز نیز میگوید تاریخ آسترالیا نشان داده است که بسیاری از موجهای مهاجرت در آغاز با مخالفت و نژادپرستی روبهرو بودهاند، اما با گذشت زمان، زمانی که مهاجران در جامعه ادغام شده، فرزندان خود را در این کشور بزرگ کرده و در اقتصاد و جامعه سهم گرفتهاند، این نگرانیها کاهش یافته است.
او میگوید در نظام سیاسی آسترالیا، که رأی دادن اجباری است، بعید به نظر میرسد احزابی مانند ون نیشن بتوانند حمایت گستردهای برای بازگرداندن چنین سیاستهایی به دست آورند.
صدراعظم انتونی آلبانیزی نیز تأکید کرده است که فاصله گرفتن از سیاست آسترالیای سفید تنها تصمیم یک حکومت کارگر نبوده، بلکه نتیجه توافق هر دو جناح عمده سیاسی بوده است.
او میگوید آسترالیای امروز، به استثنای بومیان این کشور، از اشخاصی تشکیل شده است که از سراسر جهان آمدهاند تا آسترالیا را خانه خود بدانند و آینده بهتری برای خود، فرزندان و نسلهای بعدیشان بسازند
اسبیاس دری را ساعت چهار بعد از ظهر روزهای سهشنبه و شنبه از رادیو اسبیاس ٢ بشنوید. فرکانس رادیو اسبیاس ٢ را در محل خود از صفحه راهنمای ما به دست آورید.
برای شنیدن اسبیاس به روی رادیوی دیجیتال، «اسبیاس دری» را جستوجو کنید.
برای خواندن و شنیدن گزارشها و مطالب بیشتر اینجا کلیک کنید.
