Het naar Australië brengen van een partner is al lange tijd een kostbaar en tijdrovend proces.
Vanaf deze maand krijgen aanvragers te maken met een recordbedrag aan aanvraagkosten van $11.710 — een stijging van $2.345 ten opzichte van de vorige fees — terwijl velen nog steeds meer dan een jaar wachten op een beslissing. Hierdoor blijven stellen maandenlang en in sommige gevallen zelfs jaren van elkaar gescheiden.
Voor Sarosh Akram kwam de verhoging op het moment dat hij zich voorbereidde om een offshore-partnervisum voor zijn vrouw aan te vragen.
“Het heeft me ertoe aangezet om beter na te denken over hoe ik genoeg kan sparen om de aanvraag sneller in te dienen, zodat ik mijn wachttijd in de wachtrij van het Department [of Home Affairs] kan beginnen,” vertelt de 32-jarige aan SBS News.
Akram woont in Parkes, een plaats in het centrale westen van New South Wales. Hij onderzoekt nu manieren om kosten te besparen en zijn spaargeld te vergroten om het extra bedrag te kunnen betalen dat nodig is voor de aanvraag.
Dit heeft mijn situatie verder bemoeilijkt en mijn leven vertraagd, het leven dat ik samen met mijn partner in Australië van plan was op te bouwen.
Akram zegt dat de verhoging van de kosten zijn plannen om de aanvraag in te dienen heeft vertraagd. Hierdoor komt er een extra hindernis bij voordat hij en zijn vrouw kunnen beginnen aan het proces om zich in Australië te herenigen.
De zaak van Akram benadrukt een breder debat over het Australische partnervisumsysteem. Dit systeem behoort nu tot de duurste ter wereld onder ontwikkelde landen. Aanvragers krijgen te maken met stijgende kosten en lange wachttijden, terwijl de overheid stelt dat de verhogingen nodig zijn om hervormingen van het migratiesysteem te financieren.
Meer betalen, langer wachten
Aanvragen voor een partnervisum kunnen via twee routes worden ingediend: offshore, voor aanvragers die buiten Australië wonen, en onshore, voor aanvragers die al in Australië verblijven.
Beide routes bestaan uit een proces in twee fasen: in aanmerking komende aanvragers krijgen eerst een tijdelijk partnervisum, waarna zij later in aanmerking kunnen komen voor een permanente verblijfsvergunning.
De volledige visumaanvraagkosten (Visa Application Charge – VAC) worden echter vooraf betaald wanneer de gecombineerde aanvraag wordt ingediend.
Volgens de website van het Department of Home Affairs bedraagt de gemiddelde verwerkingstijd voor offshore-partnervisumaanvragen ongeveer 16 maanden. Dit betekent dat de helft van de aanvragers binnen die periode een beslissing ontvangt. Negentig procent van de aanvragers ontvangt binnen 27 maanden een beslissing.
De gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 26 juni 2026.
Die wachttijden zijn werkelijkheid geworden voor sponsors van partnervisums, zoals Ahtesham Altaf.
De 36-jarige diende in januari de offshore-partnervisumaanvraag voor zijn vrouw in en wacht sindsdien op een beslissing.
“Ik diende de aanvraag in met de hoop dat ik snel een visum zou krijgen, omdat ik een veel hogere prijs betaalde in vergelijking met andere visa. Maar in plaats daarvan wacht ik sindsdien,” vertelt hij aan SBS News.
Ik heb meerdere visumopties geprobeerd om mijn vrouw naar Australië te brengen, maar zelfs haar aanvraag voor een bezoekersvisum werd afgewezen.
Altaf, die als civiel ingenieur werkt in de regionale stad Maitland in New South Wales, verhuisde in 2023 naar Australië als skilled migrant on a permanent visum.
Hij zegt dat hij sindsdien bijna $10.500 heeft uitgegeven aan visumkosten en medische controles, zonder zekerheid te hebben over wanneer zijn vrouw zich bij hem kan voegen.
Abul Rizvi, voormalig plaatsvervangend secretaris van het immigratiedepartement, zegt dat zaken zoals die van Altaf wijzen op een groeiende achterstand die waarschijnlijk niet alleen met verhogingen van de aanvraagkosten kan worden opgelost.
De verhogingen van de kosten zijn over het algemeen slecht beleid.
“De verhoging van de kosten kan het aantal aanvragen misschien enigszins vertragen, maar de achterstand is zo groot en het aantal aanvragen ligt zoveel hoger dan het aantal afgeronde aanvragen en het geplande niveau, dat de achterstand zal blijven groeien,” vertelt Rizvi aan SBS News.
Hij stelt ook vragen over hoe de inkomsten uit visumkosten worden gebruikt.
“Het huidige politieke klimaat betekent dat de regering de kosten tot buitengewone niveaus kan verhogen, en het lijkt erop dat het geld niet wordt gebruikt om de achterstanden weg te werken, zonder dat zij bang hoeft te zijn voor politieke kritiek.”
Wat zegt de regering?
De regering zegt dat de verhoging van de VAC (Visa Application Charge – visumaanvraagkosten) onderdeel is van bredere hervormingen van het migratiesysteem en bedoeld is om verbeteringen binnen het migratieprogramma te ondersteunen.
In een interview met SBS Nepali zei minister van Binnenlandse Zaken Tony Burke dat hij het niet eens was met de manier waarop de verhoging van de visumkosten wordt voorgesteld. Hij stelde dat visumkosten moeten worden bekeken in samenhang met andere kosten die komen kijken bij een verhuizing naar het buitenland.
“Vergeet niet dat iedereen die voor langere tijd naar het buitenland reist, al rekening heeft gehouden met de kosten van een vliegticket. En de visumkosten liggen daar ruim onder,” zei hij.
Burke erkende het belang van partnervisums en de persoonlijke omstandigheden achter veel aanvragen, maar zei dat de regering beslissingen moet nemen over het volledige migratiesysteem met de beschikbare middelen.
“Elke visumcategorie bestaat omdat er voordelen zijn voor Australië en voor het soort land dat we zijn, als we die functies kunnen invullen. En ik moet daarmee omgaan met de beperkte middelen die we hebben.”
Tot de ‘duurste’ trajecten voor een partnervisum behorend
Rumina Iqbal, een geregistreerde migratieagent uit Melbourne die de afgelopen tien jaar veel partnervisumaanvragen deed, zegt dat aanvragers aanzienlijk meer betalen voor een proces waarbij de wachttijden grotendeels hetzelfde zijn gebleven.
Hoewel VAC’s (Visa Application Charges – visumaanvraagkosten) doorgaans jaarlijks worden herzien en aangepast, waarbij wijzigingen elk jaar op 1 juli ingaan als onderdeel van het standaard indexatieproces van de overheid, zegt Iqbal dat de verhogingen van dit jaar voor sommige visumcategorieën ongekend zijn en hoger liggen dan wat normaal gesproken op basis van de CPI-gerelateerde indexatie zou worden verwacht.
Elk jaar stijgen de kosten voor een partnervisum, maar het is nog nooit zo veel geweest. Deze keer is de verhoging enorm.
De kosten van een Australisch partnervisum behoren tot de hoogste in vergelijking met vergelijkbare gezinsmigratietrajecten in verschillende landen.
Het partner- of echtgenotenvisum van het Verenigd Koninkrijk, dat vanuit het buitenland wordt aangevraagd, kost ongeveer $3.942. Het Partner of a New Zealander Resident Visa van Nieuw-Zeeland kost ongeveer $4.438.
Ter vergelijking: een standaard Canadese sponsoring van een echtgenoot/partner kost ongeveer $1.364 aan overheidskosten, terwijl het traject in de Verenigde Staten ongeveer $1.872 tot $1.955 kost.
De kosten verschillen per land, omdat sommige landen de kosten voor medische onderzoeken en andere bijkomende uitgaven al opnemen in het totale bedrag dat vooraf moet worden betaald.
Hoewel migratiesystemen en toelatingsvoorwaarden per land verschillen, zegt Iqbal dat de vergelijkingen laten zien welke financiële last Australische aanvragers van een partnervisum dragen.
“Als we naar het prijskaartje kijken, behoort het tot de hoogste in de ontwikkelde wereld, met zulke lange wachttijden,” zegt ze.
Ze zegt dat de financiële druk verder gaat dan alleen de eerste betaling, omdat de aanvraagkosten voor een partnervisum doorgaans niet worden terugbetaald.
“Als je relatie eindigt, kun je — behalve in zeer beperkte omstandigheden — mogelijk je visumkosten niet terugkrijgen,” zegt ze. Ze merkt op dat huiselijk geweld en het overlijden van een partner tot de weinige uitzonderingen behoren.
Iqbal zegt dat aanvragers de financiële verplichting zorgvuldig moeten overwegen voordat ze een aanvraag indienen, omdat de kosten de druk kunnen verhogen tijdens een proces dat al lang duurt.
Volgens haar zou de overheid die druk kunnen verminderen door aanvragers toe te staan de betaling over de verschillende visumfasen te verdelen, in plaats van het volledige bedrag vooraf te moeten betalen.
De prijs voor wachten
Een woordvoerder van het Department of Home Affairs zei dat de regering via de federale begroting 2026-27 investeert in de hervorming van het migratiesysteem. De extra inkomsten uit de verhogingen van de VAC’s (Visa Application Charges – visumaanvraagkosten) ondersteunen deze hervormingen, naast andere prioriteiten.
De woordvoerder zei dat Australië aantrekkelijk blijft als bestemming en dat hogere aanvraagkosten waarschijnlijk weinig invloed zullen hebben op de vraag naar de meeste visumcategorieën.
Volgens de woordvoerder vormen de VAC’s vaak slechts een klein deel van de totale kosten die een aanvrager maakt om naar Australië te reizen, er te werken of er te wonen.
“Migranten komen naar Australië vanwege onze sterke arbeidsmarkt, hoge levenskwaliteit, betrouwbare infrastructuur en stabiele politieke klimaat,” vertelde de woordvoerder aan SBS News.
Het departement merkt ook op dat de vraag naar permanente visa nog steeds groter is dan het aantal beschikbare plaatsen binnen de Australische jaarlijkse migratieplanning.
Voor sponsors zoals Akram ligt de uitdaging in het vinden van het extra geld dat nodig is om überhaupt een aanvraag te kunnen indienen.
Voor anderen, zoals Altaf, was het betalen van de kosten pas het begin. Hij wacht nog steeds op de beslissing waarmee zijn vrouw zich bij hem in Australië kan voegen. Tot die tijd hebben de duizenden dollars die hij heeft uitgegeven weinig meer opgeleverd dan een plaats in de wachtrij.
Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met SBS Urdu.
Voor het laatste van SBS News, download onze app en abonneer je op onze nieuwsbrief.
