Πρόσφατη μελέτη αποκαλύπτει ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη λιώνει τους παγετώνες της Γης γρηγορότερα από ότι αρχικά εκτιμούσαν οι επιστήμονες.
Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature αποκαλύπτει ότι οι παγετώνες της γης συρρικνώνονται τώρα πέντε φορές ταχύτερα από ό, τι στη δεκαετία του 1960, με τους ρυθμούς αυτούς να επιταχύνονται.
Ο επικεφαλής της έκθεσης Michael Zemp, διευθυντής της Παγκόσμιας Υπηρεσίας Παρακολούθησης Παγετώνων στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης στην Ελβετία, αναφέρει πως χάθηκαν περισσότερα από 9.000 δισεκατομμύρια τόνοι πάγου, πάγου που αντιστοιχεί στο μέγεθος της Γερμανίας σε όγκο, έχοντας πάχος 30 μέτρων.
Οι παγετώνες που συρρικνώνονται ταχύτερα είναι αυτοί στην Κεντρική Ευρώπη, στην περιοχή του Καυκάσου, στον δυτικό Καναδά, στις Κάτω Χώρες και στη Νέα Ζηλανδία, χάνοντας περισσότερο από 1% της μάζας τους κάθε χρόνο.
Οι παράγοντες της ανόδου της στάθμης των θαλασσών
Επί του παρόντος η μεγαλύτερη αιτία για την άνοδο της στάθμης των θαλασσών είναι η επέκταση του νερού καθώς θερμαίνεται.
Ωστόσο αυτή η νέα έκθεση δείχνει ότι το τήγμα των παγετώνων συμβάλλει στο 30% της συνολικής αύξησης.
Σύμφωνα με τον Ben Marzeion από το Πανεπιστήμιο της Βρέμης στην Γερμανία, ο οποίος επίσης εργάστηκε στη μελέτη, η συμβολή του ανθρώπου στην τήξη των παγετώνων είναι ξεκάθαρη.
Από το 1900, η στάθμη της θάλασσας αυξήθηκε κατά 16 με 21 εκατοστά.
Υπό απειλή περιοχές της χώρας
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας, γεγονός που δυσχεραίνει τις προβλέψεις γύρω από αυτό, όπως ισχυρίζονται οι επιστήμονες.
Ωστόσο ο Οργανισμός Επιστημονικής και Βιομηχανικής Έρευνας της Κοινοπολιτείας (CSIRO), τονίζει ότι το χειρότερο σενάριο θα φτάσει τα επίπεδα των θαλασσών στα 66 εκατοστά μέχρι το 2090.
Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε, η θαλάσσια άμυνα στο Σίδνεϊ να αυξηθεί κατά περίπου ένα μέτρο για να προσφέρει το ίδιο επίπεδο προστασίας από τις πλημμύρες.
Μάλιστα υπογραμμίζει πως τα θερμότερα χρόνια που έχουν ποτέ καταγραφεί είναι στον 21ο αιώνα και κυρίως μετά το 2010, σημειώνοντας πως κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
Η Αυστραλιανή Ακαδημία Επιστημών από την πλευρά της υπογραμμίζει ότι η προβλεπόμενη άνοδος της στάθμης της θάλασσας θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες για τα παράκτια οικοσυστήματα, όπως το εθνικό πάρκο Kakadu της Βόρειας Επικράτειας που ήδη αγωνίζεται να διαχειριστεί την εισβολή αλμυρού νερού σε αυτό.
Ακόμη χειρότερες είναι οι προβλέψεις του αμερικανικού οργανισμού για την Διοίκησης των Ωκεανών και της Ατμόσφαιρας, ο οποίος προβλέπει πως αν δεν περιοριστούν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, η στάθμη της θάλασσας θα μπορούσε να ανέβει ακόμη και κατά δύο μέτρα.
Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να βυθίσει κάτω από το νερό το Circular Quay του Σίδνεϊ, το αεροδρόμιο του Brisbane, το Elizabeth Quay στο Περθ, το αεροδρόμιο του Hobart και το Southbank της Μελβούρνης.
Συμπεράσματα μελέτης του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας, τονίζει πως η διαχείριση της μετεγκατάστασης ανθρώπων στην ενδοχώρα και εκτός Αυστραλίας, στην περίπτωση ενός τέτοιου σεναρίου, θα μπορούσε να αποδειχθεί μια από τις μεγαλύτερες κοινωνικές προκλήσεις του 21ου αιώνα.
