Το έργο βασίστηκε στο βιβλίο της λογοτέχνιδας Ευγενίας Φακίνου.
Τα ζητήματα που θίγονται στην «Ντενεκεδούπολη» είναι κατά βάση η εξουσία του μεγάλου προς τον μικρό, οι ταξικές διαφορές, η δωρεάν εκπαίδευση και η μετανάστευση.
Αυτό, όμως, που έκανε πραγματικά πρωτοποριακή και μοναδική την «Ντενεκεδούπολη» ήταν η ίδια η θεατρική της φύση, γιατί δεν ήταν απλώς θέατρο για παιδιά ούτε ακριβώς κουκλοθέατρο.
Είχε τη φαεινή ιδέα να αντικαταστησει τις κλασικές κούκλες με ντενεκεδάκια.
Και έτσι η «Ντενεκεδούπολη» δεν είναι φτιαγμένη από τούβλα, πέτρες, τσιμέντο ή γυαλί, αλλά από ντενεκέδες.
Και μένουν σ' αυτή ντενεκεδάκια.
Βρέθηκαν όλα πεταμένα σ' ένα σκουπιδότοπο κι αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους πολιτεία, για να μένουν μόνα τους και να 'χουν την ησυχία τους.
Εκεί ζούσαν όλα πολύ ευτυχισμένα στην Ντενεκεδούπολη, ώσπου μια μέρα εμφανίστηκε ο... Ζαχαρένιος!
Στο SBS Greek μίλησαν η θεατροπαιδαγωγός Κατερίνα Πουταχίδου και ο υπεύθυνος εκπαιδευτικών θεμάτων της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης ακι Βικτωρίας, Δρ. Νίκος Ντάλλας.
Ενώ ο μικρός Μάρκος, μαθητής Δημοτικού απαγγέλλει απόσπασμα του έργου.
