Όπως είπε ο ίδιος στο SBS Greek, το κίνητρο δεν ήταν η φυγή, αλλά η δοκιμή.
Στην αυστραλιανή πραγματικότητα αυτό που τον εντυπωσίασε περισσότερο είναι ότι οι αθλητές, ακόμη και οι junior, αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα και μακροπρόθεσμο πλάνο, όχι ως μια ατομική ή οικογενειακή υπόθεση που παλεύει μόνη της.
Σήμερα εργάζεται σε ακαδημία αντισφαίρισης στο Σύδνεϋ.
Στην Αυστραλία, λέει, είναι πιο εύκολο ένας junior να βρει αντίπαλο κοντά στην ηλικία και στο επίπεδό του, ενώ στην Ελλάδα μπορεί να βλέπεις μεγάλες ηλικιακές διαφορές στην προπόνηση, κάτι που τελικά δεν βοηθά κανέναν από τους δύο.
Στη συζήτηση ξεχωρίζει και η αναφορά του στην Emma Esenova, στο προπονητική ομάδα της οποίας ανήκει και ο κ. Γανώσης.
Η προπονητική του φιλοσοφία είναι πως ο προπονητής πρέπει να ακούει και να διαβάζει τον αθλητή: την κούραση, την ψυχολογία, τις καλές και τις δύσκολες μέρες.
Το δικό του συμπέρασμα συμπυκνώνεται σε δύο κανόνες: να μην τα παρατάς, και να προσέχεις το σώμα σου, γιατί τίποτα δεν τελειώνει πριν χτυπήσει δυο φορές η μπάλλα του τέννις στο μέρος του αντιπάλου.
Σε όσους ξεκινούν στην Ελλάδα με την προπονητική, δίνει μια καθαρή προτροπή: να κυνηγήσουν τα όνειρά τους, ακόμη κι αν ακούσουν ότι είναι ρίσκο.
Μιλώντας για τους δύο μεγάλους πρωταγωνιστές του ελληνικού τέννις, τη Μαρία Σάκκαρη και τον Στέφανο Τσιτσιπά, σημειώνει πως έβαλαν το τένις «στα ελληνικά σαλόνια» και δημιούργησαν κοινό εκεί που δεν υπήρχε.
Εκτιμά ότι, μετά από μια κακή χρονιά, «φέτος μόνο να ανέβουν μπορούνε».
