Η Ελληνοαυστραλή διασώστρια Βανέσσα Ολυμπία Σιάφρανεκ, η οποία εργάζεται στην απομακρυσμένη βόρεια Κουηνσλάνδη τιμήθηκε με το Μετάλλιο Υπηρεσίας Ασθενοφόρων μετά από 23 χρόνια στην πρώτη γραμμή των υπηρεσιών πρώτης βοήθειας της Κουηνσλάνδης
Είχε μέχρι υπηρεσήσει πάνω από δυο δεκαετίες στην προνοσοκομειακή φροντίδα σε κοινότητες της βόρειας Κουηνσλάνδης.
Η Βανέσσα Ολυμπία Σιάφρανεκ υπηρετεί ως Επικεφαλής του Σταθμού Ασθενοφόρων στο Τάλι (Tully) στην μακρινή βόρειο Κουηνσλάνδη.
Εντάχθηκε στην Υπηρεσία Ασθενοφόρων της πολιτείας (QAS) ως σπουδάστρια-διασώστρια το 2002, έπειτα από καριέρα ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
«Στην αρχή σοκαρίστηκα, αλλά ένιωσα μεγάλη περηφάνια και ταπεινότητα», μας δήλωσε όταν έμαθε για την βράβευσή της.
«Είναι τόσο μεγάλη τιμή, και είναι όμορφο να αναγνωρίζεται η σκληρή δουλειά που έχω καταθέσει».
Σε διάστημα δύο δεκαετιών, η κ. Σιάφρανεκ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία, την αντιμετώπιση και την αποκατάσταση σε πέντε μεγάλους τροπικούς κυκλώνες: από το 2006 ώς και το 2023: τον Λάρι (2006), τον Γιάσι (2011), τον Ίτα (2014), τον Ντέμπι (2017) και, πιο πρόσφατα, τον Τζάσπερ (2023).
Ο κυκλώνας Γιάσι το 2011, όταν και η ίδια η πρωτεύουσα της Κουηνσλάνδης, η Βρισβάνη είχε πλημυυρίσει σε πολλά σημεία της, ήταν αυτός που τη δοκίμασε περισσότερο.
Ο κυκλώνας προκάλεσε ζημιές στο ίδιο της το σπίτι, το οποίο χρειάστηκε εννέα μήνες για να αποκατασταθεί, ενώ εκείνη συνέχιζε ταυτόχρονα να υπηρετεί την κοινότητά της.
Η κ. Σιάφρανεκ, μαζί με την ομάδα της έχει αναπτύξει διαδικασίες προετοιμασίας για φυσικές καταστροφές, οι οποίες χρησιμοποιούνται πλέον για την εκπαίδευση σε ολόκληρη την περιοχή.
Η μητέρα της ονομάζεται Κυριακούλα Βερβίτα, γνωστή σε φίλους και γνωστούς ως Κορίνα.
Γεννήθηκε στο Κακοτάρι, ένα ορεινό χωριό της Ηλείας στην Πελοπόννησο, κοντά στο όρος Ερύμανθος, που ανήκει στον Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας.
Μετανάστευσε στην Αυστραλία σε ηλικία 19 ετών, όπου γνώρισε τον Αυστριακό πατέρα της Βανέσσα, τον Μπρούνο Σιάφρανεκ, ο οποίος απεβίωσε πριν από περισσότερα από 20 χρόνια.
Μεγαλώνοντας στο Σύδνεϋ, η ελληνική κουλτούρα ήταν διαρκώς παρούσα: εκκλησία το Πάσχα, ελληνικοί χοροί και αρνί στη σούβλα στο σπίτι του θείου της.
Το φαγητό έπαιζε πάντα πολύ μεγάλο ρόλο στο σπίτι της. Ακόμα και ο μικρός της γιος ο Τσάρλι, το αγαπημένο του γλυκό είναι ο μπακλαβάς.
Τα γερμανικά της δεν είναι και τόσο καλά.
Τα ελληνικά της είναι καλύτερα. Πήγε ελληνικό σχολείο για μερικά χρόνια, καταλαβαίνει περισσότερα από όσα μπορεί να μιλήσει.
Τα ελληνικά της λέει μάλιστα, τις έχουν φανεί χρήσιμα στη δουλειά αρκετές φορές.
Τον ερχόμενο Μάιο (2027) θα ταξιδέψει στην Ελλάδα με την αδελφή της και την οικογένειά της, και ελπίζει ότι θα τους συνοδεύσει και η 84χρονη μητέρα της.
Το μήνυμά της προς την κοινότητα: «Να είστε περήφανοι για την κουλτούρα σας. Να είστε περήφανοι για αυτό που είστε».
Και συνεχίζει η κ. Σιάφρανεκ: «Όποιος και όποια σκέφτεται να ενταχθεί στην υπηρεσία ασθενοφόρων, μπορεί να με αναζητήσει, με μεγάλη μου χαρά θα βοηθήσω. Είναι μια σπουδαία καριέρα, πολύ ανταποδοτική, και κάτι που θα κάνω για την υπόλοιπη ζωή μου. Το λατρεύω απόλυτα.»
