Πολλοί σκέφονται μια μέρα να πάρουν χρώματα και πινέλα και να ζωγραφίσουν. Όχι απαραιτήτως για να δημιουργήσουν τον επόμενο πίνακα θαύμα ή να βγάλουν χρήματα, αλλά γιατί απλά φαντάζει ως μια όμορφη ενασχόληση. Οι υποχρεώσεις της ζωής όμως οδηγούν διαρκώς στην αναβολή.
Η Halina Pokora αγαπούσε την ζωγραφική ως παιδί στην Πολωνία, αλλά οι πρακτικές δυσκολίες της ζωής την έκαναν να μην πιάσει ξανά πινέλο μέχρι φέτος, αφού πρώτα μεγάλωσε τρία παιδιά και τέσσερα εγγόνια.Ήθελε λέει να πάει σε σχολή καλών τεχνών, αλλά οι γονείς της ήταν αρνητικοί γιατί έλεγαν πως η τέχνη δεν έχει ψωμί.
Στα 59 της χρόνια, η Halina εργάζεται ως σχεδιάστρια στην Βρισβάνη.Η δουλειά της περιλαμβάνει ακριβή τεχνικά ηλεκτρονικά σχέδια και της δίνει μεγάλη ικανοποίηση. Η τέχνη, από την άλλη πλευρά, τη μεταφέρει σε έναν άλλο κόσμο. Έχοντας αρχίσει μαθήματα ζωγραφικής με ακουαρέλα φέτος, η Halina δεν θεωρεί τον εαυτό της ταλαντούχα καλλιτέχνη μεν, αλλά νοιωθει πως υπάρχει μια μαγεία στις ιδέες που συλλαμβάνει η φαντασία της. Η ζωραφική είναι κάτι που αγαπά και την χαλαρώνει.
Ο δάσκαλός της, Szczepan Urbanowicz έχει μια παρόμοια ιστορία να μοιραστεί. Εργαζεται ως αρχιτέκτονας , αλλά ξαφνικά αποφάσισε πως έπρεπε να εκφράσει πιο δημιουργικά το πάθος του. Μετά από είκοσι χρόνια που εργάζεται ως αρχιτέκτονας και εικονογράφος, σχεδιάζοντας κτίρια για πόλεις σε ολόκληρη την Ασία, ο Szczepan αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να πιάσει και πάλι πινέλα στα χέρια του. Αυτή τη φορά, προκαλώντας τον εαυτό του να δοκιμάσει την δύσκολη τεχνική της ακουαρέλας. Ακόμη και στα 52, τα μάτια του Szczepan φωτίζονται όταν μιλά για ζωγραφική. Προτιμάει μας λέει να βγαίνει έξω και να αποτυπώνει τοπία, νωρίς το πρωί κατα την ανατολή του ηλίου ή το απόγευμα στην δύση.
Αυτή η βιωματική ευτυχία υποστηρίζει η Margaret Rolla, μπορεί να βοηθήσει ακόμα και ασθενείς με άνοια σε εγκαταστάσεις φροντίδας ηλικιωμένων.
Μέσα από το πρόγραμμα ζωγραφικής 12 εβδομάδων σε δύο νοσοκομεία της Νέας Νότιας Ουαλίας, ανακάλυψε αξιοσημείωτα αποτελέσματα σε άτομα με σωματικές και νοητικές αναπηρίες. Μοιράζεται μαζί μας την ιστορία ενός ηλικιωμένου ζευγαριού που αναθέρμανε τη σχέση του μέσα από την τέχνη.
Ο σύζυγος έκανε μαθήματα ζωγραφικής και έπαιρνε μαζί τη γυναίκα του που είχε προχωρημένη άνοια.Στην αρχή απλώς εκείνη κοίταζε το κενό, μέχρι που μια μέρα σηκώθηκε, έπιασε το πινέλο και άρχισε να ζωγραφίζει. Τωρα συνεχίζει και στο σπίτι και η ενασχόληση της αυτή την κάνει να νοιώθει ευτυχισμένη και δημιουργική.
Όσο για το Szczepan, αυτές τις μέρες, έχει βρει μια όμορφη ισορροπία μεταξύ της αρχιτεκτονικής του εργασίας, της ζωγραφικής με ακουαρέλα και βοηθώντας άλλους, όπως τη Halina, να εξερευνήσουν τις δημιουργικές τους πλευρές.
Ενθαρρύνει τους ανθρώπους να ανακαλύψουν ένα κομμάτι του εαυτού τους που ποτέ δεν ήξεραν ότι υπάρχει υιοθετώντας οποιαδήποτε μορφή τέχνης.
Ακούστε περισσότερα πατώντας play στο podcast που συνοδεύει την κεντρική φωτογραφία.
