Η πρόσφατη άνοδος του One Nation έχει φέρει στο προσκήνιο ζητήματα όπως η μετανάστευση, η εθνική ασφάλεια και η πολυπολιτισμικότήτα. Ωστόσο, ειδικοί εκτιμούν ότι πρόκειται για εξελίξεις που βασίζονται σε πολιτικές δυναμικές δεκαετιών. Ο αρχηγός των Φιλελευθέρων, Άνγκους Τέιλορ, έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο επίσημης συνεργασίας με το δεξιό κόμμα. Ωστόσο, παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο συμφωνιών για τις προτιμήσεις στις εκλογές, ενώ το One Nation κατηγορεί τον Συνασπισμό ότι υιοθετεί τις πολιτικές του.
Η υπουργός Εξωτερικών, Πένι Γουόνγκ, προειδοποίησε ότι η «μονοπολιτισμικότητα» θα αποτελούσε απειλή για την εθνική ασφάλεια, σε ομιλία της στο Ινστιτούτο Lowy.
Όπως είπε, οι Αυστραλοί εξακολουθούν να πιστεύουν στη δημοκρατία και την πολυπολιτισμικότητα.
«Πάντα πίστευα ότι η δυνατότητα των Αυστραλών να συνδέονται με ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου αποτελεί εθνικό πλεονέκτημα. Ένα πλεονέκτημα που διευρύνει τις επιλογές μας στον κόσμο.
Στην ομιλία της δεν αναφέρθηκε ονομαστικά στο One Nation ή την Πολίν Χάνσον. Ωστόσο, άσκησε κριτική στη γραμμή του κόμματος, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι θα μπορούσε να πλήξει τη διεθνή θέση της Αυστραλίας.
Μόλις δύο μήνες νωρίτερα, η αρχηγός του One Nation, Πολίν Χάνσον, είχε δηλώσει στο National Press Club:
«Δεν μπορούμε να είμαστε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Είμαστε μια πολυφυλετική κοινωνία, αλλά πρέπει να είμαστε μονοπολιτισμικοί».
Η Χάνσον ζητά τη μείωση του προγράμματος μετανάστευσης στους 130 χιλιάδες ανθρώπους τον χρόνο, καθώς και αυστηρότερα μέτρα εναντίον όσων αποκαλεί «παράνομους».
Ο Συνασπισμός θέλει επίσης να περιορίσει τη μετανάστευση. Ο σκιώδης υπουργός Στέγασης, Άντριου Μπραγκ, έχει προτείνει τη μείωση της καθαρής μετανάστευσης στους 180 χιλιάδες ανθρώπους τον χρόνο.
Η πρόταση δεν είχε εγκριθεί από τους συναδέλφους του, όμως την επόμενη ημέρα της ομιλίας του στο National Press Club, ο κ. Μπραγκ επέμεινε στη θέση του.
Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι οι Αυστραλοί με χαμηλότερα εισοδήματα ίσως χρειαστεί να δεχθούν κατοικίες χαμηλότερων προδιαγραφών. Ωστόσο, οι προτάσεις του δεν έχουν τύχει θερμής υποδοχής από τους συναδέλφους του.
Ο βουλευτής του One Nation, Μπάρναμπι Τζόις, ο οποίος αποχώρησε από τους Nationals, δήλωσε ότι είναι θετικό να βλέπει τον Συνασπισμό να ακολουθεί τις θέσεις του κόμματός του.
«Προσπαθούν να μιμηθούν το One Nation. Αυτό είναι πολύ κολακευτικό».
Η γερουσιαστής Χάνσον κατηγόρησε επίσης τον Συνασπισμό ότι αντιγράφει τις πολιτικές της, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι τα μεγάλα κόμματα δεν θα μπορούσαν ποτέ να εφαρμόσουν σωστά τις συγκεκριμένες πολιτικές.
Ο πολιτικός επιστήμονας από το Πανεπιστήμιο της Καμπέρα, δρ Τζόρνταν ΜακΣουίνι, λέει ότι αυτές οι πολιτικές δυναμικές έχουν τις ρίζες τους 30 χρόνια πίσω.
«Η ιστορία του One Nation είναι, στην πραγματικότητα, άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Συνασπισμό».
Η Πολίν Χάνσον είχε αρχικά κατέβει ως υποψήφια των Φιλελευθέρων, πριν διαγραφεί από το κόμμα, ενόψει των εκλογών του 1996.
Το 2001, ο τότε πρωθυπουργός Τζον Χάουαρντ είχε καλέσει ανοιχτά τους ψηφοφόρους να κατατάξουν το One Nation τελευταίο στις προτιμήσεις τους. Ωστόσο, ο δρ ΜακΣουίνι λέει ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν είχε πάντοτε τόσο συγκρουσιακή στάση απέναντι στο κόμμα.
Αν όμως κοιτάξουμε πίσω, βλέπουμε ότι ο Χάουαρντ και η τότε κυβέρνηση του Συνασπισμού υιοθέτησαν σε κάποιο βαθμό πολλά από όσα έλεγε και σχεδίαζε το One Nation, αλλά το έκαναν πιο διακριτικά και χρησιμοποιώντας πιο ήπια γλώσσα».
Ο ίδιος λέει ότι ο Συνασπισμός μπορεί να αντλήσει ένα μάθημα από τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση Χάουαρντ επιχείρησε να αντιμετωπίσει βασικά πολιτικά ζητήματα, χωρίς να νομιμοποιήσει πολιτικά το One Nation.
Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, Άνγκους Τέιλορ, έχει αποκλείσει επίσημη συνεργασία με το μικρότερο κόμμα. Ωστόσο, στελέχη του LNP έχουν στείλει αντικρουόμενα μηνύματα σχετικά με πιθανές συμφωνίες για τις προτιμήσεις και τη συνεργασία με το One Nation.
Αυτή την εβδομάδα, η Πολίν Χάνσον κατέθεσε επίσης στη Γερουσία νομοσχέδιο για την εθνική ασφάλεια.
Το νομοσχέδιο προβλέπει ως αδίκημα τη διευκόλυνση της επιστροφής ατόμων που έχουν υποστηρίξει τρομοκρατική οργάνωση στο εξωτερικό.
Οι Εργατικοί και οι Πράσινοι εκτιμούν ότι η νομοθεσία πιθανότατα θα κριθεί αντισυνταγματική. Ωστόσο, αρκετοί βουλευτές του Συνασπισμού έχουν εκφράσει την πρόθεσή τους να συνεργαστούν με το One Nation.
Η Αν Τούμεϊ είναι ομότιμη καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ.
Όπως λέει, η νομοθεσία εγείρει ένα ζήτημα για το οποίο το Ανώτατο Δικαστήριο δεν έχει αποφανθεί ποτέ στο παρελθόν.
Παρότι το ζήτημα δεν έχει κριθεί επίσημα, η καθηγήτρια Τούμεϊ λέει ότι προηγούμενες τοποθετήσεις δικαστών υποδηλώνουν πως οι πολίτες έχουν δικαίωμα να επιστρέφουν στη χώρα τους.«Πιστεύω ότι είναι αρκετά πιθανό το Ανώτατο Δικαστήριο να αποφανθεί πως, αν η αυστραλιανή υπηκοότητα σημαίνει κάτι, αυτό πρέπει να είναι το δικαίωμα να μπορείς να εισέλθεις και να ζήσεις στη χώρα της οποίας είσαι πολίτης. Διαφορετικά, η υπηκοότητα δεν έχει κανένα νόημα.
Ο υπουργός έχει ήδη την εξουσία να επιβάλλει προσωρινό αποκλεισμό από τη χώρα για διάστημα έως δύο χρόνια. Η καθηγήτρια Τούμεϊ εκτιμά ότι η προσφυγή στα δικαστήρια θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγάλες καθυστερήσεις.
Το νομοσχέδιο είναι απίθανο να συζητηθεί στη Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου την πλειοψηφία έχουν οι Εργατικοί.
Ο δρ ΜακΣουίνι λέει ότι το ζήτημα αποτελεί σοβαρή πρόκληση για τον Συνασπισμό, δεν θέλει να εμφανιστεί ότι στηρίζει ή νομιμοποιεί τη νομοθετική ατζέντα της Χάνσον και του One Nation, γιατί αυτό θα τους προσέδιδε μεγαλύτερη πολιτική και θεσμική νομιμοποίηση».
Η πτώση του Συνασπισμού στις εκλογές του 2025 είναι το σημείο εκκίνησης. Ήταν μια στιγμή κατά την οποία πολλοί συντηρητικοί ψηφοφόροι στην Αυστραλία είπαν: “Δεν μπορούμε πλέον να εμπιστευτούμε το παραδοσιακό κόμμα στο οποίο ψηφίζουμε για να υλοποιήσει όσα υποσχέθηκε, τώρα αναζητούμε εναλλακτικές”.
Και το One Nation ήταν σε θέση για να ειναι αυτή η εναλλακτική.
Υπήρξε επίσης η τρομοκρατική επίθεση στο Μπόντι. Το One Nation, και ιδιαίτερα η Χάνσον και ο Τζόις, κατάφεραν με μεγάλη επιτυχία να παρέμβουν στη συζήτηση και να τη μετατοπίσουν προς τη μετανάστευση, την εθνική ασφάλεια και το Ισλάμ στην Αυστραλία.
Παράλληλα, υπάρχει ο επίμονος πληθωρισμός και η ολοένα μεγαλύτερη ανησυχία για την κρίση στην προσιτή στέγαση στην Αυστραλία».
