از اول ژانویه سال ۲۰۲۰ قلمروی مرکزی استرالیا یا به زبان دیگر Australian Capital Territory به هشتمین شهر بزرگ جهان و نخستین شهر خارج از اروپا تبدیل خواهد شد که برق آن به طور کامل از محل انرژی های تجدید پذیر تأمین می شود.
از اول ژانویه سال ۲۰۲۰ قلمروی مرکزی استرالیا یا به زبان دیگر Australian Capital Territory به هشتمین شهر بزرگ جهان و نخستین شهر خارج از اروپا تبدیل خواهد شد که برق آن به طور کامل از محل انرژی های تجدید پذیر تأمین می شود.
در حالی که منتقدین می گویند کانبرا برای روشن نگه داشتن چراغ ها و اداره امور خود به شبکه ملی برق یا به زبان دیگر برق تولیدی از انرژی های غیر تجدید پذیر متکی خواهد بود، اما مدافعان این ایده معتقدند که قلمروی مرکزی استرالیا خود گواهی بر این مدعا است که سایر ایالت های استرالیا نیز می توانند میزان تولید گازهای گلخانه ای خود را کاهش دهند.
آقای شین راتنبری (Shane Rattenbury ) وزیر تغییرات آب و هوایی قلمروی مرکزی استرالیا در زیر آفتاب سوزان تابستان در میان هفت هزار پانل خورشیدی قدم می زند؛ دریایی از صفحاتی که قرار است به کانبرا کمک کند تا به چیزی دست پیدا کند که هیچ ایالت دیگری در استرالیا به آن دست نیافته است.
او می گوید: " مزرعه خورشیدی ماژورا یکی از چهار مزرعه خورشیدی در اینجا در قلمروی مرکزی استرالیا است. این مزرعه بخشی از توان قلمروی مرکزی استرالیا برای دست یافتن به ۱۰۰ درصد برق خود از محل انرژی های تجدید پذیر است. دولت قلمروی مرکزی حدود شش یا هفت سال پیش متعهد شد که این سیستم برق تجدید پذیر را آغاز کند. از طریق این سیستم، ما یک سری مناقصه های معکوس را برای تامین منبع تغذیه این پروژه که می بایست با مصرف سالانه قلمروی مرکزی استرالیا برابری می کرد، آغاز کردیم".
اما این سیستم به راستی چگونه عمل می کند؟
شاید بد نباشد بدانید که کمتر از ۵ درصد از برق قلمروی مرکزی استرالیا در عمل در داخل این قلمرو تولید می شود.
مابقی برق مورد نیاز این قلمرو از محل بازار ملی برق تامین می شود؛ بازاری که به طور کلی برق آن از محل منابع غیر تجدید پذیر مانند زغال سنگ و گاز تامین می شود.
بنابراین، قلمروی مرکزی استرالیا باید به ازای مصرف هر کیلووات برقی که از محل انرژی های غیر قابل تجدید تامین می شود و ما در این گزارش از آن با نام "برق کثیف" نام می بریم، به همان مقدار برقی که از محل انرژی های تجدید پذیر تولید می شود یا به زبان دیگر "برق تمیز" به سیستم باز گرداند.
در حالی که ۲۱ درصد از این مشارکت، تحت عنوان "اهداف ملی انرژی های تجدید پذیر" اجباری است، مابقی این پرداخت ها به طور داوطلبانه توسط قلمروی مرکزی استرالیا و با هزینه ای در حدود ۵ دلار و پنجاه سنت به ازای هر خانواده در هفته انجام می شود.
در نتیجه آنگونه که آقای شین راتنبری می گوید میزان گازهای کربن تولیدی این قلمرو بر اساس میزان تعیین شده در سال ۱۹۹۰ به میزان ۴۰ درصد کاهش یافته است و در حال حاضر یک هدف قانونی مشخص شده است که این شهر تا سال ۲۰۴۵ به وضعیت کربن خنثی خواهد رسید؛ وضعیتی که به معنای آن خواهد که میزان گاز انتشار خالص کربن این شهر به صفر خواهد رسید.
وزیر تغییرات آب و هوایی قلمروی مرکزی استرالیا می گوید: "من فکر می کنم سرمنشا این بحث ملی بیشتر از نوعی ایدئولوژی و اعتقاد است تا واقعیت های اساسی. قلمرو مرکزی استرالیا این موضوع را به اثبات رسانده است که اگر تصمیم سیاسی بگیرید و به آن عمل کنید می توانید واقعاً این کار را انجام دهید. ما اکنون می دانیم که انرژی های تجدید پذیر ارزان ترین شکل جدید برق هستند که می توانید آن را وارد سیستم کنید. قلمرو مرکزی استرالیا توانسته است ضمن آنکه قیمت برق را در یکی از پایین ترین سطوح قیمت برق کشور حفظ کند، به برقی از محل ۱۰۰ درصد انرژی های تجدید پذیر دست پیدا کند".
چارلی پرل (Charlie Prell ) یک کشاورز نسل چهارم در شهر کروکول (Crookwell) در ایالت نیو ساوت ولز است.
او در حال حاضر در مزرعه خانوادگی خود که قدمت آن به بیش از یک صد سال می رسد ۲۸ توربین بادی دارد.
انرژی تولیدی توسط این توربین های بادی در واقع بخشی از انرژی های مصرفی کانبرا از محل انرژی های تجدید پذیر را تامین می کند. این در حالی است که درآمد حاصل از اجاره این توربین ها نیز به چارلی کمک می کند تا بتواند خسارات ناشی از خشکسالی را جبران کند.
او می گوید: "این نکته تفاوت بین من به عنوان فردی که در یک مزرعه پویا و زنده کار می کند و منی که تقریباً احتمالاً اصلا کشاورز نیستم را به تصویر می کشاند. ما با خشکسالی هزاره روبرو شدیم. تقریبا بین سال ۲۰۰۴ تا سال ۲۰۰۹. در آن زمان حتی توربین های بادی هم نداشتیم و من مجبور شدم تا زمین های خود را بفروشم. کسی را نداشتیم که برای ما کار کند. من و همسرم واقعاً دچار مشکلات روحی و روانی شدیدی شدیم؛ افسردگی، اضطراب . من نمی گویم که حالا رنج نمی بریم اما از نظر روحی محکم هستیم. این دو نفری که برای من کار می کنند هر دو محلی هستند و سلامت روانی آنها هم مثل سنگ است زیرا من به آنها تضمین داده ام که کارشان حتی در چنین خشکسالی آنهم هر چقدر که طول بکشد امن است. تنها دلیلی که من می توانم این کار را انجام بدهم یک جریان درآمدی منفعل برای میزبانی از این توربین های بادی است. این درآمد از محل این مزرعه بادی در واقع جدا از عملیات کشاورزی من است".
اما حتی در کانبرا - جایی که حزب سبزهای استرالیا توازن قدرت را برای بیش از یک دهه در دست دارد – موضوع سرمایه گذاری کلان در بخش منابع تجدید پذیر، موضوع بحث برانگیزی است.
به منظور تحقق هدف کربن خنثی، دولت قلمروی مرکزی استرالیا در حال اعمال یک سری تغییرات اساسی در ناوگان اتومبیل های دولتی و اتوبوس ها و تبدیل آنها به اتومبیل های برقی است. دولت این قلمرو همچنین تدابیری را در زمینه انتقال مشتریان گاز طبیعی به سمت انرژی های تجدید پذیر در دست اجرا دارد.
الیزابت لی (Elizabeth Lee ) سخنگوی محیط زیست از جناح اپوزیسیون می گوید این مرحله گذار باید با دقت اداره شود.
او می گوید: "ما می خواهیم اطمینان حاصل کنیم که هر مورد انتقال به سمت ۱۰۰ درصد انرژی های تجدید پذیر و دستیابی به انتشار کربن خالص صفر تا سال ۲۰۴۵ پایدار باقی خواهد ماند. این به معنای آن خواهد بود که این تصمیم از نظر اقتصادی و اجتماعی و همچنین محیط زیستی پایدار خواهد بود".
در همین حال، چارلی پرل - که در عین حال عضو گروهی موسوم به "کشاورزان حامی تغییرات آب و هوایی" است - می گوید او معتقد است که بحران آتش سوزی های فصلی (بوش فایر) در حال رسیدن به نقطه عطفی در بحث های تفرقه افکنانه سیاسی درباره موضوع تغییرات آب و هوایی است.
او می گوید: " من هم اینگونه فکر می کنم. واقعا فکر می کنم که به خاطر تأثیر دود بر سیدنی در حال رسیدن به چنین نقطه عطفی هستیم. انگار که برای مردم شهری این موضوع باید به موضوعی شخصی تبدیل شود تا متوجه شوند که این یک واقعیت است. تنها چیزی که مانع گذار از سوخت های فسیلی به سمت انرژی های تجدید پذیر می شود، نبود اراده و عزم است. به ویژه اراده سیاسی. ما باید با یکدیگر همکاری کنیم تا ببینیم چگونه می توانیم این انتقال را عملی کنیم زیرا دانشمندان پیشتر به ما گفته اند که ما باید این انتقال را انجام بدهیم و دانشمندان و مهندسین به ما گفته اند که این امر امکان پذیر است. تمام آنچه که ما به آن نیاز داریم، اراده انجام آن است. برخی از افراد را باید از سر این مسیر کنار گذاشت".
