تنباکوی جویدنی قاچاق... که درست همین جا در استرالیا خریداری شده است.
قانون استرالیا می گوید که هر کس می تواند تا سقف یک و نیم کیلوگرم تنباکوی بدون دود را برای مصرف شخصی، همراه خود وارد کشور کند، که باید آن را هم به گمرک گزارش دهد.
البته فروش این کالا ممنوع است چرا که مصرف عمومی آن مضر شناخته شده است.
با این حال خبرنگار اس بی اس در ملبورن به سادگی و در روز روشن توانست آن را از یک فروشگاه بخرد.
خبرنگار ما از فروشنده پرسید: "چه طور این ها را این جا آورده اید؟" و فروشنده پاسخ داد که از عرضه کننده آن را خریده است. و وقتی خبرنگار گفت که حتماً از هند وارد شده و این جا در همۀ فروشگاه ها نیست و البته قانونی هم نیست، فروشنده حرف های او را تایید کرد!
اما این تمام ماجرا نیست و این کالا هم تنها کالای ممنوعِ محصول آسیای جنوبی نیست که در بقالی های استرالیا به فروش می رسد.
یک تحقیق اس بی اس نشان می دهد که یک درمان گیاهی غیرقانونی هم که از هند وارد می شود، در این جا به فروش می رسد. دارویی که به کامینی مشهور است؛ دارویی معمول در هند که حالا بنا به مشاهدات اس بی اس در بازار سیاه استرالیا، در حال رونق گرفتن است.
کامینی به عنوان داروی گیاهی افزایش توان جنسی فروخته می شود، اما اس بی اس از جان فران کِشینی، متخصص پزشکی قانونی، خواست که محتویات آن را آزمایش کند. این آزمایش ها، نتایج نگران کننده ای به همراه داشتند.
آقای فران کشینی می گوید: "ما مقادیری کودئین، مورفین و پاپاوِرین پیدا کردیم. این ها همه ترکیبات تریاک هستند. مقادیر مختلفی بین 1 تا 5 درصد تریاک."
آزمایشگاه تخمین می زند که در هر یک از این قرص های دست ساز، چیزی بین 2 تا 20 میلی گرم، تریاک وجود داشته باشد. ضمن این که مقادیری فلزات سنگین مثل جیوه هم در آن ها یافت می شود.
دکتر گوردیپ آرورا، پزشکی است که با کامیونیتی هندی ها در ملبورن کار می کند.
به گفتۀ او این قرص ها، آزمایش نشده و بسیار اعتیادآورند و معجونی خطرناک از ترکیباتی هستند که باید فقط و فقط به طور فردی تجویز شده باشند و تحت نظر پزشک مصرف شوند. و البته به گفتۀ او حتا می تواند برای مصرف کننده اش، مرگ بار باشد.
دکتر آرورا می گوید: "واکنش به آن می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. برای برخی حتا یک مقدار اندک هم ممکن است کشنده باشد.
مصرف بلند مدت این مخدرها یقیناً اعتیاد آور است. هر کسی که این داروها را به طور مرتب و با مقدار زیاد مصرف کند، بدون شک به آن ها اعتیاد پیدا خواهد کرد.
و اعتیاد مشکل بسیار جدی ای است. و چون این افراد این قرص ها را به عنوان داروی گیاهی مصرف می کنند، ممکن است حتا حواسشان هم نباشد که مشتقات مورفین یا تریاک در آن ها وجود دارد، و بعد ببینند که نمی توانند بدون این قرص ها سر کنند."
این قرص ها که در استرالیا غیرقانونی هستند، از سوی ادارۀ کالاهای درمانی تایید نشده اند.
با این حال استفاده از کامینی، در بین دانشجویان و کارگران شیفتی که نوبت های طولانی کار در جاده ها و خدمات اورژانسی دارند، یک رویۀ معمول است.
جالب این جاست که دستگاه هایی که پلیس در بین راه ها برای آزمایش وجود مواد مخدر در بدن افراد به کار می برد، تریاکی را که در این قرص ها وجود دارد، تشخیص نمی دهد.
مردی به نام رُهان که ترجیح داد نام خانوادگی اش را مخفی نگه دارد، می گوید که این داروها را مصرف کرده است و شکل خرید کردن و اثرات آن را این طور شرح می دهد:
"من کنجکاو بودم که ببینم این قرصی که به آن کامینی می گویند چیست، چون هیچ وقت این کلمه را نشنیده بودم. بعد فروشنده به من گفت که در واقع تریاک است. من جا خورده بودم. گفتم، حتماً اشتباه می کنید، چون نمی توانید این مواد غیرقانونی را این جا بفروشید.
او گفت، نه از هند وارد می شود.
و من داشتم به طرف خانه رانندگی می کردم، و واقعاً گیرایی داشت. حسش می کردم، سیستم عصبی ام کمی آرام شده بود، واکنش هایم نسبت به چیزها کند شده بودند."
خانمی که ترجیح داد ناشناس باقی بماند، می گوید که شوهرش پیش از آن که نهایتاً به این نتیجه برسد که باید مصرف این قرص ها را متوقف کند، به آن ها معتاد شده بود.
او به خبرنگار اس بی اس گفت که رفتار شوهرش پرخاشگرانه شده بود، و اخلاقیاتش کاملاً در هنگام مصرف کامینی تغییر کرده بود.
او می گوید: " من معتقدم که رها کردن این چیزها برای کسی که از آن ها استفاده می کند آنقدرها هم آسان نیست، این طور فکر می کنم چون برای شوهرم یک سال طول کشید که بفهمد یک چیزی درست نبوده است.
اما بسیار سخت است، چون به نظرم این موادی است که آدم را معتاد می کند. البته ترکِ همه نوع اعتیادی سخت است.
هارجیندر سینگ، یک مغازه دار اهل ملبورن، ادعا می کند که بسیاری از بقالی های هندی برای جبران ارزانی مواد غذایی، کامینی را وارد می کنند ومی فروشند.
او می گوید: "همین الان در ملبورن کامینی در مقیاس خیلی بالا وجود دارد. سی درصد فروشنده ها درست کارند و 70 درصد این محصول را می فروشند."
یک نفر دیگر که مساله را به اس بی اس لو داده است، می گوید که این تجارت غیرقانونی، وقتی که یک بطری را می تواند تا صد دلار بفروشید، می تواند بسیار سودآور باشد.
او می گوید: "بیشتر این محصول حدود 90 درصد آن در کانتینرهای مواد غذایی وارد می شود، که در واقع از طرف تجار صادر کنندۀ هندی آمده اند."
نیروی مرزی استرالیا تایید کرده است که وارادت کامینی را کشف کرده، اما در مورد مقادیر کشف شده، اظهار نظری نکرده است.
ادارۀ کالاهای درمانی می گوید که بنا به تحقیقات آن ها، کامینی با وجود ممنوعیت های موجود، آنلاین هم خریداری می شود.
