Key Points
- این یک تصور غلط رایج است که فکر کنیم فرهنگ بومی در همه جای استرالیا یکسان است. این طور نیست.
- یک تغییر در حال توسعه در طراحی محیط ساخته شده در استرالیا در پی ایجاد پروژهها بر اساس کشور و سرزمین است، هنجاری که از برنامهریزی شهری معمولی خارج میشود.
- در طراحی مبتنی بر سرزمین، از برنامهریزی تا تحویل، دارندگان دانش از مردمان ملل نخست، محیط زیست و شیوههای مربوط به محل پروژه خاص، این فرآیند را هدایت میکنند.
بیان اصلی میراث بومی استرالیا و عملکرد مستمر در خود کشور تعبیه شده است و به فضاهای زندگی که ما در آن زندگی می کنیم، از جمله محیط های شهری گسترش می یابد.
اما معماران، ارگان های دولتی و دست اندرکاران خلاق در هنگام طراحی محیط اطرافمان چگونه باید با دانش بومی تعامل داشته باشند؟
پروفسور برایان مارتین از نوادگان بوندجالونگ مورواری و کامیلاروی است که اصالتاً از نیو ساوت ولز است.
او یکی از نویسندگان منشور بین المللی طراحی بومیان است که بهترین پروتکل ها را برای طراحی تجاری که پاسخگوی نیازهای فرهنگی نیز باشد، تنظیم می کند.
در محیط ساخته شده مانند جاهای دیگر، طراحی با ملاحظات فرهنگی به معنای طراحی خاص جامعه است. چه یک ساختمان عمومی، یک میدان یا یک نقاشی دیواری، طراحی با فرهنگ بومی در همان مکانی که این پروژه در آن واقع شده است، تلاقی می کند.
همه دانش ها از مکان می آیند.پروفسور برایان مارتین، یکی از نویسندگان منشور بین المللی طراحی بومی
پروفسور مارتین درباره اینکه چگونه این رویکرد منعکس کننده تنوع فرهنگ های بومیان در استرالیا است، گفت: «وقتی ما به دانش بومی، روش های بومی دانستن، یا زمانی که به طور خاص به طراحی فکر می کنیم، همه دانش ما از مکان میآید و به همین دلیل است که پروتکلهای عملی در مورد نگاه کردن به محل و در نتیجه صاحبان سنتی آن مکان و نحوه تفکر آنها است».
جفا گرینوی که معمار است با این نظر موافق است.
او یکی از معماران شناخته شده بومی در ویکتوریا است، که اصالتاً از نیوساوت ولز، از نوادگان مردمان Wailwan Kamilaroi و Dharawal است.
آقای گرینوی می گوید اذعان به تنوع فرهنگ های بومی در معماری فراتر از گنجاندن صرف است.
به گفته او این امر برابری طراحی را ترویج می کند.
و تاکید مجدد بر برتری سرزمین و کشور به معنای طراحی پروژههایی است که تاریخ یک مکان را در تمام ابعاد آن بیان میکند، نه فقط جغرافیا، بلکه به عنوان مثال پیوندهایی با خطوط خویشاوندی و آهنگها در آن نهفته خواهد شد.
با قدم زدن در محوطه شهری دانشگاه ملبورن، میتوانید نمونه ای از این رویکرد طراحی الهام گرفته از سرزمین و کشور را در محلی ببینید که در آن حوزه دانشجویی به خیابان سوانستون در منطقه تجاری مرکزی شهر ملبورن متصل می شود.
آقای گرینوی، که این پروژه را رهبری کرده است، درباره چگونگی تکامل فرآیند طراحی گفت: «ما با یک سری از ذینفعان بومی، صاحبان سنتی، بزرگان، حافظان دانش، دانشجویان بومی، و کارکنان بومی دانشگاه همکاری کردیم. و خواستیم نظرات آنها در این پروژه دخیل باشد. ».
این تیم یک مسیر آمفی تئاتر و میدان را برای بازسازی نهر طراحی کرد؛ جایی که مارماهی ها برای بیش از ۶۰ هزار سال در سرزمین های سنتی کولین مهاجرت کرده اند تا برای زاد و ولد به Birrarung یعنی همان رودخانه یارا برسند.
آنها در این پروژه از پوشش گیاهی و مواد بومی استفاده کردند و یک شبکه جمع آوری آب با حوضچه هایی در اطراف محوطه دانشگاه ایجاد کردند.
خط نهر قدیمی نیز برای پشتیبانی از سیستم آب باران شهر لولهگذاری شد و مارماهیها از طریق آن به مهاجرت ادامه میدهند.
آقای گرینوی می گوید این نمونه ای از طراحی مبتنی بر سرزمینی است که تداوم فرهنگی را قابل مشاهده می کند.
پروفسور مارتین می گوید رابطه گرایی یکی دیگر از عناصر کلیدی فرآیندهای طراحی بومی است. این بدان معنی است که تعامل عمیق با مکان و مردم آن، بسیار مهم است. پروتکلهای فرهنگی فقط وظایف چک لیستی نیستند که بتوانید بدون ایجاد رابطه ابتدا آنها را یکی پس از دیگری تیک بزنید.
طراحان باید به طور مداوم با مکان و افراد آن تعامل داشته باشند و پروتکل های فرهنگی را به عنوان وظایف چک لیستی که در مرحله خاصی از پروژه خاتمه می یابد، مشاهده نکنند.
اولیویا هاید مدیر تعالی طراحی در سازمان معماری دولتی ایالت نیوساوت ولز است. او به همراه تیمی که شامل معمار اصلی دیلون کامبومری، مردی از Yugambeh از گولد کوست در کوئینزلند است، ساز و کاری موسوم به «همکاری چارچوب اتصال با سرزمین» را توسعه دادند.
ذینفعان این پروژه که این چارچوب را اتخاذ می کنند، متعهد به طراحی و ایجاد پروژه های محیطی می شوند که نتایج مثبتی را هم برای سرزمین و هم برای جامعه به ارمغان می آورد. این شامل کاهش تاثیرات رویدادهای طبیعی از طریق استفاده پایدار از زمین و آب است
این چارچوب که ایجاد آن پنج سال به طول انجامیده است، عناصری از رویکردهای کشوری را در بر می گیرد و از پروژه های موجود مانند میدان پاراماتا الهام می گیرد.
خانم هاید گفت: «میدان پاراماتا نمونه ای عالی از تیم های این پروژه است که هم اکنون کاری را که چارچوب در مورد آن صحبت می کند، انجام می دهند».
خانم هاید میگوید در مورد میدان پاراماتا، طراحان تلاش کردند تا تاریخچه و شیوههای مستمر سایت را قابل مشاهده کنند.
این ویژگیها عبارتند از یک اثر هنری بومی، یک دایره گردهمایی Dharug و مجموعهای از منبتها در سنگفرش که به شواهد تاریخی تجمعات بومی با قدمت هزاران سال قبل اشاره دارد.
