سوسکهای غولپیکر مجهز به دوربین و سرنگهای بسیار کوچک ممکن است در آینده برای پیدا کردن و کمک به افرادی که زیر آوار زلزله یا در غارها گرفتار شدهاند، به کار گرفته شوند.
در خورشت تکنولوژی میخوانید
- سوسکهای سایبورگ؛ امدادگرهای کوچک برای نجات افراد زیر آوار
- حق پاک کردن اطلاعات شخصی؛ تغییر بزرگ قوانین حریم خصوصی در استرالیا
- ۱۳۰ هزار چهره در یک هفته؛ نگرانیها درباره استفاده پلیس از هوش مصنوعی و تشخیص چهره
سوسکهای سایبورگ به کمک تیمهای امداد میآیند
شاید دیدن یک سوسک بزرگ که به سمت شما میآید در حالت عادی چندان خوشایند نباشد، اما اگر زیر آوار یک ساختمان گرفتار شده باشید، همین سوسک ممکن است روزی جان شما را نجات دهد.
مهندسان رباتیک زیستی در استرالیا روی سوسکهای سایبورگی کار میکنند که به دوربین، تجهیزات الکترونیکی و حتی سیستمهای بسیار کوچک تزریق دارو مجهز شدهاند.
هدف این است که این حشرات بتوانند وارد فضاهایی شوند که برای امدادگران انسانی بیش از حد تنگ یا خطرناک است؛ مثلا ساختمانهای فروریخته پس از زلزله، تونلها یا غارها.
این پروژه با همکاری پژوهشگران دانشگاه کوئینزلند و دانشگاه نیو ساوت ولز انجام میشود و در آن از نوعی سوسک غولپیکر حفار بومی شمال کوئینزلند استفاده شده است.
پژوهشگران این سوسکها را به دوربین و یک سیستم تزریق از راه دور مجهز کردهاند تا پس از پیدا کردن فرد گرفتار، در صورت نیاز بتوانند کمک پزشکی اولیه نیز ارائه کنند.
تانگ وو-دوان، مهندس رباتیک زیستی دانشگاه کوئینزلند، میگوید سوسکهای سایبورگ حدود دو دهه است که برای ماموریتهای جستوجو بررسی میشوند، اما سوال تازه این است که آیا پس از پیدا کردن یک فرد میتوانند واقعا به او کمک هم بکنند؟
در آزمایشهای اولیه، این سوسکها زمانی که در فاصله کمتر از ۱۵ سانتیمتری هدف قرار داشتند، در ۹۵ درصد موارد تزریق موفقی انجام دادند. کل عملیات، یعنی پیدا کردن موقعیت مناسب و انجام تزریق، در ۷۲ درصد آزمایشها موفق بود.
پژوهشگران میگویند سوسکها هنگام نصب الکترودها و تراشهها بیهوش میشوند و پس از برداشتن تجهیزات نیز طول عمر طبیعی خود را خواهند داشت.
هدف بلندمدت، استفاده از گروهی از این حشرات است که هر کدام وظیفه خاصی داشته باشند؛ مثلا بعضی برای شناسایی افراد، بعضی برای ارسال تصویر و بعضی برای رساندن کمکهای اولیه.
پژوهشگران امیدوارند طی پنج تا ۱۰ سال آینده بتوان از چنین تیمهایی در عملیات واقعی امداد و نجات استفاده کرد.
توافق ۱۸ میلیارد دلاری متا؛ آیا کشورهای دیگر هم محدودیتهای مشابه میخواهند؟
شرکت متا، مالک فیسبوک و اینستاگرام، با پرداخت ۱۸ میلیارد دلار برای پایان دادن به یک پرونده بزرگ در آمریکا موافقت کرده است.
۲۹ ایالت آمریکا متا را متهم کرده بودند که محصولاتش را به شکلی طراحی کرده که کودکان و نوجوانان را به استفاده اعتیادآور از شبکههای اجتماعی تشویق میکند.
بر اساس این توافق، متا علاوه بر پرداخت این مبلغ، باید برخی ویژگیهای فیسبوک و اینستاگرام را برای کاربران کمسنوسال تغییر دهد.
از جمله، برای استفاده کودکان و نوجوانان از این پلتفرمها محدودیت زمانی در نظر گرفته خواهد شد و استفاده در ساعات شب نیز محدود میشود.
متا همچنین پذیرفته برای کاربران زیر ۱۸ سال بهطور پیشفرض محدودیت روزانه دو ساعته اعمال کند.
این توافق حالا این سوال را مطرح کرده که آیا دولتهای دیگر نیز خواستار امتیازهای مشابه خواهند شد؟
برخی کشورها از جمله استرالیا و بریتانیا پیش از این مقررات سختگیرانهتری برای دسترسی کودکان به شبکههای اجتماعی تصویب کردهاند.
اما پروندههای دیگری علیه متا در نقاط مختلف جهان همچنان ادامه دارد؛ پروندههایی که فقط درباره مدت زمان استفاده از شبکههای اجتماعی نیستند و عملکرد الگوریتمهای این شرکت و تاثیر آنها بر سیاست، خشونت و جامعه را نیز هدف قرار دادهاند.
منتقدان میگویند الگوریتمهای متا برای نگه داشتن کاربران در پلتفرم طراحی شدهاند و میتوانند محتوای آسیبزا یا افراطی را تقویت کنند.
بنابراین توافق ۱۸ میلیارد دلاری آمریکا ممکن است فصل تازهای در فشار بر متا باشد، اما بحث بزرگتر درباره قدرت الگوریتمهای شبکههای اجتماعی هنوز به پایان نرسیده است.
استرالیاییها ممکن است بتوانند اطلاعات خود را از شبکههای اجتماعی پاک کنند
استرالیاییها ممکن است بهزودی بتوانند از شرکتهای بزرگ فناوری بخواهند اطلاعات شخصی آنها را بهطور کامل حذف کنند.
میشل رولند، دادستان کل استرالیا، از اصلاحات تازهای در قوانین حریم خصوصی خبر داده که یکی از مهمترین بخشهای آن «حق حذف» یا Right to Erasure است.
بر اساس این طرح، کاربران میتوانند از پلتفرمهای بزرگ دیجیتال بخواهند اطلاعات شخصی منتشرشده یا ذخیرهشده درباره آنها را از بین ببرند.
البته این مقررات شامل سازمانهای رسانهای و مطالب خبری منتشرشده از سوی آنها نخواهد شد.
رولند میگوید با تغییر سریع فناوری، قوانین حریم خصوصی استرالیا نیز باید بهروز شوند تا کنترل بیشتری در اختیار افراد قرار گیرد.
این اصلاحات قرار است حوزههایی مانند هوش مصنوعی و عینکهای هوشمند را نیز پوشش دهد؛ فناوریهایی که به دلیل امکان تصویربرداری یا جمعآوری اطلاعات بدون اطلاع افراد، نگرانیهای تازهای ایجاد کردهاند.
دولت همچنین روی سرویس جدیدی به نام IDLock کار میکند.
این ابزار قرار است از سال ۲۰۲۷ از طریق MyGov در دسترس باشد و به کاربران اجازه دهد استفاده از مدارک هویتی مانند گذرنامه را برای تایید هویت آنلاین مسدود یا دوباره فعال کنند.
سامانهای که IDLock بر اساس آن ساخته شده تاکنون بیش از ۸۳۰ هزار تلاش برای کلاهبرداری هویتی را مسدود کرده است.
اختلاف بر سر برق دیتاسنترهای هوش مصنوعی
استرالیا میخواهد سرمایهگذاری بیشتری در دیتاسنترها جذب کند، اما یک سوال بزرگ همچنان باقی است: برق این مراکز پرمصرف از کجا تامین شود؟
دولت فدرال در ابتدا به دنبال آن بود که دیتاسنترهای جدید، از جمله مراکز مورد نیاز برای توسعه هوش مصنوعی، برق خود را از منابع انرژی تجدیدپذیر تامین کنند.
اما کوئینزلند و قلمرو شمالی با این رویکرد مخالفت کردند و همین موضوع باعث شد دولت آنتونی آلبانیزی از الزام یکسان برای تمام ایالتها عقبنشینی کند.
نخستوزیر گفته است دولتها بر سر یک رویکرد مشترک اما انعطافپذیر به توافق رسیدهاند، زیرا شرایط تولید انرژی در همه ایالتها یکسان نیست.
دولت فدرال پیش از این پیشنهاد کرده بود توسعهدهندگان دیتاسنترهای جدید ملزم شوند منابع انرژی تجدیدپذیر مورد نیاز خود را نیز تامین کنند.
با این حال، توافق نهایی رهبران ایالتها و قلمروها مستقیما به الزام استفاده از انرژی تجدیدپذیر اشاره نکرده است.
این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که دیتاسنترهای مورد استفاده برای هوش مصنوعی مصرف برق بسیار بالایی دارند و همزمان چندین نیروگاه زغالسنگی استرالیا نیز در سالهای آینده تعطیل خواهند شد.
دولت قصد دارد پیشنویس قوانین مربوط به دیتاسنترها را تا پایان سال ۲۰۲۶ ارائه کند و امیدوار است این قوانین در اوایل سال ۲۰۲۷ تصویب شوند.
۱۳۰ هزار چهره در یک هفته؛ هوش مصنوعی در خدمت پلیس
استفاده پلیس از هوش مصنوعی و فناوری تشخیص چهره در استرالیا هم در حال گسترش است؛ موضوعی که نگرانیهای تازهای درباره حریم خصوصی ایجاد کرده است.
پلیس استرالیای غربی در یک آزمایش، از نرمافزار تشخیص چهره برای اسکن افراد در خیابان و مقایسه تصویر آنها با فهرست افراد تحت نظر استفاده کرده است.
تنها در هفته نخست این آزمایش، چهره حدود ۱۳۰ هزار نفر اسکن شد و این فناوری به ۱۸ بازداشت منجر شد.
این سیستم قادر است صدها چهره را در هر دقیقه بررسی و آنها را با پایگاه دادهای شامل حدود چهار هزار فرد مورد نظر پلیس مقایسه کند.
اما کارشناسان میگویند بحث فقط بر سر توانایی فناوری در پیدا کردن مظنونان نیست.
توبی والش، دانشمند ارشد موسسه هوش مصنوعی دانشگاه نیو ساوت ولز، هشدار داده که استفاده تدریجی از چنین سیستمهایی میتواند نظارت دائمی در فضاهای عمومی را عادی کند.
او میگوید مسئله اصلی این است که جامعه تا چه اندازه حاضر است بخشی از حریم خصوصی خود را در مقابل مزایای امنیتی فناوری کنار بگذارد.
گروههای مدافع حقوق دیجیتال نیز خواستار قوانین و نظارت قویتر شدهاند و میگویند مردم باید بدانند این فناوری دقیقا کجا، چه زمانی و با چه محدودیتهایی مورد استفاده قرار میگیرد.
با گسترش هوش مصنوعی، دوربینهای تشخیص چهره و حتی عینکهای هوشمند، به نظر میرسد پرسش درباره مرز میان امنیت و حریم خصوصی به یکی از مهمترین بحثهای فناوری در استرالیا تبدیل شده است.
