Key Points
- گیاهان می توانند شما را به وطن و دوران کودکی خود بکشانند
- شوراها برای محافظت از پوشش گیاهی گرانبهای شهری ما فرامین و مقرراتی با هدف محفاظت از درختان دارند
- مستاجران باید همیشه قبل از ایجاد تغییرات عمده در حیاط یا باغ با مدیر املاک خود تماس بگیرند
استرالیایی ها برای فضاهای سبز ارزش زیادی قائل هستند. و البته گفتنی است مزایای شخصی، اجتماعی و زیست محیطی زندگی گیاهی عمیق است.
به همین دلیل است که قوانینی برای راهنمایی در مورد کارهایی که می توانیم و نمی توانیم در باغ ها و خیابانهایمان انجام دهیم، وضع شده اند.
صرف نظر از اینکه ملک خود را اجاره می کنید یا مالک آن هستید، پرورش گیاهان در اطراف خانه شما مزایای بسیاری دارد.
جاستین کالورلی (Justin Calverley) باغبان است.
او می گوید کار با گیاهان برای همه خوب است.
او گفت: «مطالعات و اطلاعات زیادی در مورد بیوفیلیا وجود دارد، که ارتباط انسان با دنیای خارج است. در شهرهای ساخته شده ما تمایل داریم از آن دور شویم، اما همیشه می دانیم که وقتی در محاصره گیاهان در دنیای طبیعی هستیم احساس بسیار بهتری داریم».
از مزایای کاشت گیاهان می توان به اثرات سایه و خنک کننده ناشی از آن اشاره کرد. از مزایای دیگر می توان به هوای فیلتر شده ای اشاره کرد که وقتی در میان پوشش گیاهی هستید، آن را احساس می کنید.
در استرالیا، قوانین و فرامینی در خصوص محافظت از درختان در سراسر کشور وجود دارد تا تصمیمات مربوط به پوشش درخت شهری ما را هدایت کند.
مارکوس پرل شهردار شهر پورت فیلیپ در ملبورن است.
او می گوید، از آنجایی که فضای باز در بیشتر مناطق درون شهر محدود است، درختان مستقر برای حیات وحش، امکانات اجتماعی و سلامت ما حیاتی هستند. بنابراین، ساکنان شهری باید قبل از حذف درختان بزرگ، حتی در باغ های خصوصی، موافقت شورا را دریافت کنند.
در این میان، شهرها قوانین متفاوتی در مورد درختان بزرگ دارند.
مارکوس پرل شهردار شهر پورت فیلیپ گفت: «مطمئناً، حومه های درون شهری و حومه شهرها محدودیت هایی برای حذف درختان بزرگ در بیشتر مناطق دارند، زیرا شوراهای شهر می خواهند آنچه را که "سایبان شهری" خود می نامند، حفظ کنند».
همچنین مستاجران نیز موظف به «نگهداری» از فضاهای سبز هستند. نگهداری یعنی چمن زنی و هرس درختان.
ایگی دامیانی، مدیر املاک در سیدنی می گوید فراتر از آن، مستاجران باید برای کاشت یا حذف درختان مجوز بگیرند.
او گفت: «اگر مستاجرها بخواهند تغییراتی در باغ ایجاد کنند، تا زمانی که چیزی شبیه درختی نباشد که در طول زمان دو، سه، چهار متر رشد کرده باشد و یا به طور بالقوه مانع دید همسایه شده باشد یا دارای شاخه هایی باشد که وارد ملک همسایه شده باشد، می توانند این کار را انجام دهند».
توصیه آقای دامیانی به مستاجرین این است که قبل از هر باغبانی قابل توجهی با کسب مجوز، روابط خوبی با صاحبخانه خود برقرار کنند.
همچنین اگر باغ خود را ندارید، ممکن است بتوانید از فضاهای مشترک یا شهرداری نزدیک خانه خود استفاده کنید. ساکنان شهر پورت فیلیپ چنین ابتکاری را هدایت می کنند.
مارکوس پرل شهردار شهر پورت فیلیپ می گوید مانند بسیاری از حومه های درون شهری، منطقه پورت فیلیپ نیز فضای باز محدودی دارد. اما با همین فضای محدود، مردم محلی شروع به کشت میوه و سبزیجات و بهبود فضاهای عمومی کردند.
شورای شهر مذکور بازخوردهای زیادی از ساکنانی دریافت کرد که علاقه زیادی به حذف محدودیتهای کاشت در فضاهای عمومی داشتند.
و در نهایت پس از مشورت با جامعه، دستورالعمل های جدیدی برای اجازه کاشت در حاشیه های طبیعی خیابان ها در این منطقه وضع شد.
اگر شورای شهر شما اجازه کاشت در فضاهای مشترک را نمی دهد و فضای شما محدود است، خانه شما همچنان می تواند از زندگی گیاهی بهره مند شود.
جاستین کالورلی می گوید «باغ های گلدانی» برای افرادی که در حال حرکت هستند عالی هستند.
او گفت: «نکات مثبت این است که آنها به شما انعطاف پذیری زیادی می دهند. می توانید آنها را با خود ببرید، حتی می توانید آنها را به آفتاب منتقل کنید، می توانید آنها را به سایه منتقل کنید. شاید بهتر باشد از گلدان های کوچک شروع کنید. کمی تحقیق کنید تا مطمئن شوید که گلدان، اندازه و ترکیب مناسب با گیاه را دارید».
