دارویی که به پیشگیری از انتقال اچآیوی کمک میکند، در استرالیا بهراحتی در دسترس است؛ حتی برای دارندگان ویزاهای موقت و افرادی که تحت پوشش مدیکر نیستند. پس چرا برخی از مهاجران LGBTQI+ از این خدمات محروم میمانند؟
تِسَنوث کائوِنوکول در سال ۲۰۲۲ از تایلند به استرالیا آمد. او به برنامه «SBS Examines» گفت که تجربهاش برای دسترسی به داروی PrEP، یعنی دارویی برای پیشگیری از ابتلا به اچآیوی، در آن زمان برایش بسیار دشوار و طاقتفرسا بوده است.
با وجود اینکه داروی PrEP حتی برای افرادی که تحت پوشش مدیکر نیستند، بهصورت رایگان یا با هزینهای پایین در دسترس است، تِسَنوث برای پیدا کردن این اطلاعات با مشکل مواجه شد.
او گفت: «احساس میکردم باید نگران هزینههای زندگی و وضعیت مالیام باشم. علاوه بر این، احساس میکنم نمیتوانم با هر پزشک عمومیای بهراحتی درباره این موضوع صحبت کنم.»
الکساندر سن مارتین پورتس، مسئول هدایت و حمایت همتایان از جوامع چندفرهنگی در سازمان Emen8، یک برنامه ملی آموزش درباره اچآیوی و سلامت جنسی برای مردان همجنسگرا، دوجنسگرا و دیگر مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند، است.
او میگوید تجربه تِسَنوث تجربهای رایج در میان برخی مهاجران است.
او گفت: «این شرایط میتواند ترسناک باشد؛ حالا تصور کنید قرار باشد این کار را به زبانی انجام دهید که زبان اول شما نیست. باید اصطلاحاتی را درک کنید که با آنها آشنا نیستید. همچنین ممکن است لازم باشد درباره موضوعاتی مانند تعداد شرکای جنسیتان در چند ماه گذشته با فردی صحبت کنید.
این شرایط، بسته به پیشینه فرد، میتواند دشوار باشد؛ و وقتی قرار است همه این مسائل را به زبان انگلیسی مطرح کنید، یک لایه دشواری دیگر هم به آن اضافه میشود.»
این قسمت از برنامه «SBS Examines» بررسی میکند که مردان مهاجری که با مردان رابطه جنسی دارند، چگونه میتوانند به خدمات سلامت جنسی در استرالیا دسترسی پیدا کنند و چگونه میتوان محیطهایی امنتر و پذیراتر برای گفتوگو درباره این مسائل ایجاد کرد.
این قسمت با همکاری اسبیاس تایلندی تهیه شده است.






