صحنههای احساسی پس از یک استعفای شوکهکننده؛ جاسیندا آردرن با استعفا از سمت نخستوزیری نیوزلند، فشارهای رهبری یک کشور را فاش کرد.
سخنرانی جاسیندا آردرن، نخست وزیر نیوزلند، یک شروع احساسی، برای پایان یک عصر بود.
چند دقیقه بعد با انتشار خبر استعفایش سراسر دنیا و نیوزلند به شوک فرورفتند.
جاسیندا آردرن، در حالی که اشکهایش را پاک میکرد به یک خبرنگار گفت: «هر قدر که از این کار لذت میبرم، اما اگر ادامه دهم به حزب کارگر و این کار آسیب میزدم. میدانستم نمیتوانم این کار را تا چهار سال دیگر انجام بدهم.
علیرغم افزایش شدید محبوبیت او در طول همهگیری COVID-19، محبوبیت جاسیندا آردرن در بحبوحه افزایش هزینه زندگی، تورم فزاینده، افزایش جرم و جنایت در نیوزلند به شدت کاهش یافته است.
نخست وزیر وقتی از او پرسیده شد که چگونه می خواهد از او یاد شود، گفت امیدوار است که این میراثش نباشد.
او در پاسخ به سوال گفت: «به عنوان فردی که همیشه سعی کرده مهربان باشد.»
نخست وزیر آنتونی آلبانیزی از او در رسانههای اجتماعی تمجید کرد و از او به عنوان نخست وزیری ستایش کرد که نشان داد همدلی و بینش ویژگیهای رهبری قدرتمندی هستند.
جیم چالمرز، خزانهدار فدرال نیز این موراد را تکرار کرد.
او گفت: «ما در مورد یک منبع قدرت باورنکردنی در نیوزیلند و منبع الهام قابل توجه در سراسر جهان صحبت می کنیم.»
اما دوستی استرالیا نیوزلند در دوره او توسط دولت سابق همیشه احساس نمیشد.
جاسیندا آردرن قبلا با اسکات موریسون درباره قوانین اخراج افراد از استرالیا درگیر شده بود.
علیرغم کاهش محبوبیتش، نظرسنجیهای اخیر نشان میداد که جاسیندا آردرن همچنان نخستوزیر مورد نظر باقی می ماند.
در ماه اکتبر، نیوزلندی ها پای صندوق های رای خواهند رفت. حزب کارگر قرار است روز یکشنبه یک رهبر جدیدش را انتخاب کند.
گرانت رابرتسون، معاون نخست وزیر، شرکت خود در این رقابت را رد کرده است.
جاسیندا آردرن می گوید که بر تضمین موفقیت حزب کارگر متمرکز است، اما هیچ برنامهای برای ادامه در سیاست ندارد؛ به جز یک برنامه.
او میگوید: «من قصد دارم تا ماه آوریل نماینده ماونت آلبرت بمانم. این به من زمان کمی قبل از خروج می دهد و همچنین به من و کشور فرصت انتخابات میان دورهای را می دهد.»
