۱۰ سال پس از ناپدید شدن پرواز MH370 خطوط هوایی مالزی با ۲۳۹ سرنشین، این معما حل نشده باقی مانده است و نظریههای متفاوتی درباره آن وجود دارد؛ از هیپوکسی تا دزدی هواپیما توسط پوتین.
۱۰ سال از یکی از بزرگترین معماهای هوانوردی در جهان گذشته است؛ این معما هنوز حل نشده و خیلیها دنبال جواب هستند.
۸ مارچ ۲۰۱۴، پرواز MH370 خطوط هوایی مالزی، کوالالامپور را در مسیر پکن ترک کرد.
این هواپیما با ۲۳۹ سرنشین از جمله شش شهروند استرالیایی از رادار کنترل ترافیک هوایی ناپدید شد. به نظر میرسید رادار نظامی هواپیما را در حال چرخش به سمت غرب از مسیر برنامهریزی شده خود نشان داد.
روز جمعه پنی وانگ وزیر امور خارجه و کاترین کینگ وزیر زیرساخت گفتند که همدردی استرالیا با خانوادهها و عزیزان آنها باقی است.
آنها در بیانیه ای مشترک گفتند: «ما اندوه مداوم آنها، بدون پاسخی که آنها به دنبال آن هستند را درک میکنیم.»
آنها گفتند که استرالیا از تمام تلاشهای عملی برای یافتن MH370 حمایت میکند و در عملیات جستجوی جدید کمک خواهد کرد.
جستوجوهای متعدد، از جمله جستوجوی هماهنگ شده توسط استرالیا، نتوانسته هواپیما را پیدا کند. گمان میرود که هواپیما در جایی در مناطق وسیع جنوبی اقیانوس هند سقوط کرده باشد.
اما چندین نظریه و تئوریهای متقابل در این رابطه ظهور کردهاند. خیلی موارد بیاعتبار شدهاند.
مورد احتمالی هیپوکسی
اولین جستجو توسط استرالیا در سال ۲۰۱۴ انجام شد و دولتهای مالزی و چین در آن شرکت داشتند.
تجزیه و تحلیل نشان داد که هواپیما به سمت جنوب اقیانوس هند چرخیده است.
اداره ایمنی حمل و نقل استرالیا (ATSB) در گزارشی در جون ۲۰۱۴ گفت که هواپیما تا زمانی که سوختش تمام شد به پرواز ادامه داد، به احتمال زیاد به این دلیل که مسافران و خدمه در اثر کمبود اکسیژن یا هیپوکسی جان خود را از دست دادهاند.
این سازمان به عدم وجود ارتباطات، مسیر پرواز ثابت و تعدادی از ناهنجاریهای کلیدی دیگر در جریان این پرواز اشاره کرد.
در این گزارش آمده است: «با توجه به این مشاهدات هیپوکسی(کماکسیژنی) به بهترین وجه با شواهد موجود برای دوره آخر پرواز MH370 مطابقت دارد.»
محققان در آن زمان گفتند که شواهد کمی که باید با آن کار کنند نشان میدهد که هواپیما پیش از سقوط در اقیانوس هند، عمدا هزاران کیلومتر از مسیر برنامهریزیشده خود منحرف شده است.
آنها بعدا منطقه جستجوی هواپیما را در جنوب اقیانوس هند محدود کردند و سپس تا حدود ۲هزار کیلومتری غرب پرت گسترش دادند.
اما علیرغم تلاشهایی که صدها نفر در آن شرکت داشتند، هواپیما پیدا نشد و جستجو در سال ۲۰۱۷ متوقف شد. گزارش نهایی ATSB در اکتبر همان سال منتشر شد.
دولت مالزی دومین جستجوی خود را در ژانویه ۲۰۱۸ به رهبری تیمی از بازرسان مالزیایی و شرکت آمریکایی Ocean Infinity اعلام کرد. این جستجو در مارچ همان سال به پایان رسید.
یک خلبان سرکش
یک نظریه کلیدی بر خلبان هواپیما، کاپیتان زهاری احمدشاه و اینکه آیا او مقصر بوده است، متمرکز شده است. او بیش از سه دهه در این خط هوایی خلبان بوده است.
در سال ۲۰۱۶، سندی از تحقیقات پلیس مالزی که توسط یک رسانه آمریکایی به دست آمد، نشان داد که کاپیتان کمتر از یک ماه قبل از ناپدید شدن MH370 یک پرواز شبیهسازی شده به سمت جنوب اقیانوس هند انجام داده است.
برخی این افشاگری را مدرکی میدانستند که او هواپیما را به عنوان بخشی از یک قتل-خودکشی برنامهریزی شده منحرف کرده بود.
اما بیانیه ATSB در آن زمان گفت: «هیچ مدرکی برای حمایت از این ادعا وجود ندارد، اطلاعات شبیه ساز فقط امکان برنامه ریزی را نشان می دهد.»
در ادامه بیانیه آمده است: «در حالی که دادههای افبیآی بخشی از اطلاعات را ارائه میدهند، بهترین شواهد موجود در مورد موقعیت این هواپیما بر اساس آنچه ما از آخرین ارتباطات ماهوارهای با هواپیما میدانیم، به دست میآید.»
گزارش نهایی دولت مالزی که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، ظاهرا این نظریه را رد کرد و گفت که نه خلبان و نه افسر اول او، فریق عبدالحمید، نشانههای روانی یک اقدام عمدی را نشان ندادند.
بازپرس ارشد گفت: «ما خلبان و افسر اول را معاینه کردهایم و از سوابق، آموزش و سلامت روانی آنها کاملا راضی بودیم.»
فرود کنترل شده
باور عمومی بر این بود که سوخت هواپیما تمام شده و با سرعت زیاد به دریا سقوط کرده است.
یک سناریوی جایگزین میگوید که در آن کاپیتان میتوانست هواپیما را در یک فرود نرم که به عنوان «فرود کنترل شده» شناخته میشود، هدایت کند.
بر اساس گزارش نهایی ATSB، از اوایل جستوجو، تخلیه سوخت به عنوان محتملترین توضیح برای قطع برق هواپیما در نظر گرفته شد.
در این بیانیه آمده است: «اگر هواپیما در آخرین بخش پرواز از جنوب به اقیانوس هند به طور فعال کنترل میشد، یک سری پله صعود (که باید توسط شخصی فعال در کابین شروع شود) میتوانست منجر به سوخت کافی در پایان پرواز شود.»
تئوریهای توطئه
در طول سالها، نظریههای بحثبرانگیز دیگری منتشر شده و جا افتاده است.
در یک مورد، جف وایز، روزنامهنگار علمی آمریکایی، اظهار داشت که هواپیما به دستور ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه ربوده شد و به فرودگاهی در قزاقستان پرواز کرد.
وایز این نظریه را در یکی از گزارشهای مجله آمریکایی نیویورک توضیح داد و کتابی نیز منتشر کرد.
تئوری های دیگر حاکی از آن است که این هواپیما ظاهرا توسط جنگنده های آمریکایی و تایلندی در یک تمرین نظامی مشترک سرنگون شده است یا محصول اولین دزدی سایبری در جهان بوده است.
هیچ مدرکی برای حمایت از این نظریه ها به دست نیامده است.
با ناتوانی در یافتن لاشه هواپیمای اصلی، گزارش دولت مالزی میگوید که تحقیقات نمیتواند نتیجهگیری قطعی درباره آنچه برای MH370 رخ داده است، بگیرد.
الان چه؟ خانوادهها امیدوارند
چشمانداز جستوجوی دیگر برای MH370 به خانواده صدها مسافر و دهها خدمه امید داده است.
Ocean Infinity پیشنهاد بررسی دوباره را داده است، اما دولت مالزی قبل از موافقت با تلاش دیگری درخواست شواهد جدیدی کرده است.
انور ابراهیم، در حالی که برای اجلاس آسهآن در استرالیا به سر می برد، گفت: «اگر یک پرونده قانعکننده، شواهدی وجود داشته باشد که نیاز به بازگشایی دارد، ما مطمئنا خوشحال خواهیم شد. این مسئلهای است که زندگی مردم را تحت تأثیر قرار میدهد و هر کاری که لازم، باید انجام شود.»
جیانگ هوی پسر یکی از مسافران MH370 است. او گفت که خانوادهها حاضر هستند پول خود را در جستوجو سرمایه گذاری کنند.
او گفت: «اگر ما جستوجو نکنیم، هواپیما به خودی خود ظاهر نمیشود. از سال ۲۰۱۸ پیشرفت در حد صفر بوده است. اگر به همین منوال ادامه یابد، هرگز پاسخی برای MH370 وجود نخواهد داشت.»
