نکات کلیدی
- جنگ های استرالیا تنها پس از اینکه اعلام «ترا نولیوس» به طور قانونی به چالش کشیده و لغو شد، قابل اذعان بود.
- جنگهای استرالیا از ورود اولین ناوگان در سال ۱۷۸۸ و تا اواسط دهه ۱۹۳۰ در سراسر قاره درگرفت.
- سوابق استعماری و شواهد باستانشناسی که توسط تیم های کارشناسان کشف شد، مقیاس وحشتناک این درگیری را نشان می دهد.
هشدار محتوا: این مقاله و قسمت پادکست حاوی اشاراتی به خشونت است که می تواند برخی از افراد را ناراحت کند.
هنگامی که کاپیتان جیمز کوک برای اولین بار به سواحلی رسید که اکنون به عنوان استرالیا شناخته می شوند، این سرزمین وسیع را "Terra Nullius" اعلام کرد، یعنی «سرزمین هیچکس». اما در واقع، این قاره جزیرهای محل زندگی صدها ملت و قبیله مختلف مردمان بومی و جزیرهنشینان تنگه تورس بود - صدها هزار نفر از مردمی که بلافاصله به عنوان "رعیت" تاج و تخت بریتانیا در نظر گرفته شدند.
این امر محرک جنگهای مرزی شد، درگیریهای وحشیانه بین مردمان بومی و مهاجران که پایه و اساس شکلگیری استرالیا را مشخص کردند. اما این تاریخ هولناک به تازگی در حال شناسایی و رسمیت یافتن است.
راشل پرکینز، فیلمساز و زنی از مردمان آررندا و کالکادون با پیشینه اروپایی است. او به تازگی یک مجموعه مستند منتشر کرده است که به جزئیات ماهیت مبارزه مردمان بومی برای دفاع از سرزمین های خود در برابر مهاجران بریتانیایی می پردازد. او میگوید: "جنگ های استرالیا" عنوانی است که ما عمداً انتخاب کردیم، زیرا جنگهایی بودند که در ابتدا بین امپراتوری بریتانیا رخ داد، زمانی که دست روی این قاره گذاشت و سپس آن را اشغال کرد.
اینها جنگهایی بودند که در ابتدا در امپراتوری بریتانیا رخ داد، زمانی که ادعای این قاره را کرد و سپس آن را اشغال کردRachel Perkins, Filmmaker
جنگهای استرالیا در سراسر این قاره از زمان ورود اولین ناوگان در سال ۱۷۸۸ و تا اواسط دهه ۱۹۳۰ در جریان بود، اما این درگیریها تا اواخر قرن بیستم در مدارس آموزش داده نشد و حتی به عنوان جنگ شناخته نشد.
پروفسور هنری رینولدز یکی از معتبرترین مورخان استرالیا و متخصص در جنگ است. زمانی که او در سال ۱۹۶۶ تدریس تاریخ را آغاز کرد، تقریباً هیچ نامی از مردم بومی در کتابهای تاریخ وجود نداشت.
تریلر فیلم The Australian Wars را تماشا کنید:
او میگوید: «فقط دو بار به صورت گذرا به بومیان اشاره شده بود، و حتی یک مدخل در فهرست وجود نداشت. تنها اخیراً یک پذیرش عمومی به وجود آمده که آن درگیریها در واقع جنگ بوده است. البته نه آنطور که درک مردم دنیای مدرن از جنگ است.»
به گفته پروفسور رینولدز دلیلش این بود که اینها جنگهای چریکی بودند. هیچ لباس جنگی و هیچ سربازی وجود نداشت و هرگز آن تشکیلات نبردهای بزرگ به معنای کلاسیک آن وجود نداشت، اما با این وجود، واضح است که اینها نوعی از جنگ بود.
دکتر نیکلاس کلمنتز، مورخ و یکی دیگر از کارشناسان جنگهای مرزی استرالیا، با این موضوع موافق است و معتقد است که آن زمان این درگیریها را به عنوان یک جنگ می دانستند، همه اسناد استعماری از آن به عنوان جنگ یاد می کردند، اما در قرن ۲۰ و ۲۱، ما از این موضوع غافل شدیم و برخی دلایل سیاسی اساسی نیز وجود دارد که بسیاری از مردم آن را به عنوان یک جنگ شناسایی نکنند.
به باور راشل پرکینز آن دلایل سیاسی به مفهوم Terra Nullius و قانون بریتانیا، مربوط است. او توضیح می دهد که آنها اعلام کردند که مردم بومی شهروند بریتانیا شده اند. و بنابراین، هرگز نمی توانند به طور رسمی اعلام جنگ کنند، زیرا این کار به معنای جنگ با شهروندان خودشان میبود.
«تناقضی در دل این جنگ ها وجود دارد که با توصیف انگلیسی ها از اشغال خود شروع شد. آنها اعلام کردند که مردم بومی شهروند بریتانیا شده اند. و بنابراین، آنها هرگز نمی توانند به طور رسمی اعلام جنگ کنند، زیرا این کار به معنای جنگ با شهروندان خودشان میبود. با این حال، انگلیسی ها برای اطمینان از موفقیت آمیز بودن اشغال این قاره، از نیروی نظامی استفاده کردند.»
مابو و لغو "Terra Nullius"
این جنگها تنها پس از اینکه اعلامیه «Terra Nullius» از نظر قانونی به چالش کشیده و در اوایل دهه ۱۹۹۰، در تصمیمی با عنوان تصمیم برجسته مابو Mabo، لغو شد، به تأیید رسید.
پروفسور رینولدز توضیح می دهد:
"تا این زمان، دیدگاه بر این بود که بومیان مالک زمین نیستند، بنابراین جنگ نمی تواند بر سر کنترل زمین باشد، زیرا آنها هیچ عنوان قانونی برای زمینداری نداشتند. پس از سال ۱۹۹۲ ماهیت جنگ باید تغییر می کرد، زیرا به وضوح در مورد مسائلی بود که جنگ همیشه به آن دلیل رخ داده است: کنترل بر قلمرو."
دکتر کلمنتز می گوید ناکامی امپراتوری بریتانیا در به رسمیت شناختن مالکیت بومیان بر زمین در استرالیا، یک ناهنجاری تاریخی است.
"در قلب استعمار بریتانیا در استرالیا یک فرض ناقص وجود داشت. برخلاف سایر کشورهایی که مستعمره بریتانیا شدند، آنها حاکمیت مالکان بومی در استرالیا را به رسمیت نمی شناختند. به دلیل آن که هیچ معاهداتی وجود نداشت، هیچ تلاشی برای مذاکره با مردمان بومی وجود نداشت و حتی تا به امروز از نقطه نظر قانونی تلاش می کنیم تا بفهمیم حقوق آنها در این سرزمین چیست."
و این شکست در مذاکرات، منجر به خونریزی وحشیانه شد.
سوابق استعماری و شواهد باستانشناسی کشفشده توسط تیمهای متخصص، ابعاد وحشتناک درگیری را نشان میدهد.
موزه ملی استرالیا به تنهایی بیش از ۴۰۰ مورد بقایای اجداد بومی را در انبار خود نگهداری می کند که بسیاری از آنها شواهدی از مرگ بر اثر اعدام، بریدن سر و قتل عام را نشان می دهند.
راشل پرکینز می گوید که نوادگان کسانی که جان سالم به در برده اند همیشه اینها را به یاد خواهند داشت.
بسیاری از مردمان بومی کشتیهای حمل تاریخ بوده اند. مردمان بومی داستان آنچه را که برای آنها اتفاق افتاده، به ما و خانواده هایمان منتقل کرده اند. بنابراین، من درباره قتل عام مردمم در کوئینزلند و از تجاوز خشونت آمیز به مادربزرگم و غیره خبر داشتم.Rachel Perkins
جنگ سیاه
جنگ سیاه تاسمانیا که بین سالهای ۱۸۲۴ و ۱۸۳۱ درگرفت، شدیدترین درگیری مرزی در تاریخ استرالیا بوده.
دکتر کلمنتز توضیح می دهد:
"جنگ سیاه، همانطور که شناخته شده است، از نظر جغرافیایی و موقتی، فشرده ترین جنگ استرالیا بود."
در مستند جنگهای استرالیا، راشل پرکینز توضیح میدهد که در طول جنگهای سیاه، تعداد تاسمانیاییهایی که کشته شدند بیشتر بوده از مجموع کشتههای استرالیایی در ماموریتهای حفاظت از صلح در کره، مالزی، اندونزی و ویتنام .
"مقاومت بومیان شگفتانگیز بود. همه در دنیای استعمار کسی را میشناختند که توسط بومیان کشته یا زخمی شده بود، یا مزارعشان سوخته بود. این بسیار وحشتناک بود. در واقع، افراد به طور جدی در فکر ترک مستعمره بودند."
اما نهایتا اروپایی ها پیروز شدند و بومیان تاسمانیا را تقریباً نابود کردند.
و بسیاری از این خشونت ها، خشونت جنسی بود. تجاوز و ربودن سیستماتیک زنان بومی آنقدر رایج بود که برخی از مورخان بقای ملل بومی خاص را به تجاوز جنسی نسبت می دهند.
مبارزه آتش با آتش
برای سرکوب مقاومت بومیان در بسیاری از مناطق استرالیا، استعمارگران پلیس بومی را ایجاد کردند، یک نیروی شبه نظامی آموزش دیده که برای ایجاد وحشت استفاده میشد. پروفسور رینولدز توضیح می دهد.
آنها سربازان بومی را استخدام کردند و از آنها به عنوان نیروی نظامی استفاده کردند. بدون شک این حرکت، نیروی اصلی در شکستن مقاومت بومیان بود. پلیس بومی به مدت ۵۰ سال در سراسر این مستعمره وسیع مورد استفاده قرار گرفت.
به مردان لباس، اسلحه و اسب داده شد. دکتر کلمنتز معتقد است که افسران سفیدپوست از آنها برای دانش سنتی بومیان و مهارت های بیشهزارها سوء استفاده می کردند.
«تلفات پلیس بومی در کوئینزلند تنها دهها هزار نفر بود. به اعتقاد من تخمینها به ۶۰ تا ۸۰ هزار نفر میرسد، که کاملاً حیرتانگیز است و سایه اخلاقی را بر کل این تجارت زشت میاندازد.»
تمام این تاریخ سیاه واقعیتی است که راشل پرکینز در طول ساخت مجموعه مستند جنگهای استرالیا با آن روبرو بوده.
«یک صدای ضبط شده را پیدا کردم که صدای مادربزرگم بود و در مورد قتل عام خانواده مادرش صحبت می کرد ، و قبلاً هرگز آن را نشنیده بودم و هرگز به مکانی که این اتفاق افتاده نرفته بودم ، و هرگز واقعاً متوجه نشده بودم که کجا اتفاق افتاده است. تا اینکه این سریال مستند را ساختم.»
دکتر کلمنتز، که پیشینیانش مهاجران بودند، معتقد است که همه استرالیایی ها باید بر احساس شرم غلبه کنند و بیعدالتیهای گذشته را روشن کنند.
«چه اجداد شخصی درگیر جنگ شده اند یا نه، همه ما میراثدار سرزمین مردمان بومی هستیم که به سرقت رفتهاند. و باید نقش خود را در افشای این تاریخ ایفا کنیم برای رسیدن به آینده ای مثبت.»
مستند جنگهای استرالیایی در روز چهارشنبه ۲۱ سپتامبر از شبکه SBS و NITV پخش شده است.
The Australian Wars برای پخش در SBS On Demand به پنج زبان در دسترس خواهد بود: چینی ساده، عربی، چینی سنتی، ویتنامی، و کرهای، که به استرالیاییهای بیشتری امکان می دهد از آن بهره ببرند. این مجموعه همچنین با توضیحات صوتی برای مخاطبان نابینا یا کم بینا در دسترس خواهد بود.
جنگ استرالیا برای پخش در SBS On Demand به پنج زبان: چینی ساده، عربی، چینی سنتی، ویتنامی و کره ای در دسترس است. این سریال همچنین با توضیحات صوتی/زیرنویس برای مخاطبان نابینا یا کم بینایی در دسترس است.
این محتوا برای اولین بار در سپتامبر ۲۰۲۲ منتشر شد.
